آناتومی گفتار
با آناتومیِ بهکاررفته در تولید آواهای IPA آشنا شوید.
همخوان انسدادی (انفجاری)
بسته شدن کامل راه هوا و سپس رها شدن آن
جریان هوا برای لحظهای کاملاً متوقف میشود و سپس ناگهان رها میشود.
خیشومی
هوا از راه بینی
راه هوا در دهان بسته میشود و هوا بهطور کامل از بینی بیرون میرود.
لرزشی
غلتان / لرزان
جریان هوا نوک زبان یا زبان کوچک را بهسرعت به لرزش درمیآورد.
زنشی / ضربهای
ضربهٔ سریع زبان
زبان یک بار، خیلی سریع، به سقف دهان ضربهٔ کوتاهی میزند.
سایشی
جریان هوای باریک با سایش
هوا از یک شکاف بسیار باریک با فشار عبور میکند و سایش پیوستهای شبیه صدای هیس یا وزوز ایجاد میشود.
همخوان انسایشی
بست کامل بههمراه سایش
این صدا با یک بست کامل آغاز میشود و سپس هوا بهآرامی همراه با سایش رها میشود.
همخوان تقریبی
جریان هوای روان
بخشهای دهان به هم نزدیک میشوند، اما فضای کافی برای عبور روان هوا، بدون صدای سایشی، باقی میماند.
همخوانِ تقریبیِ کناری
عبور هوا از کنارههای زبان
زبان مسیر میانی دهان را میبندد، بنابراین هوا از کنارهها عبور میکند.
دولبی
هر دو لب
این صدا با به هم آوردن هر دو لب تولید میشود.
لبیدندانی
لب پایین و دندانهای بالا
این صدا با تماس لب پایین با دندانهای بالایی ساخته میشود.
دندانی
دندانها
نوک زبان با پشت یا لبهٔ پایینی دندانهای جلوییِ بالا تماس پیدا میکند.
لثوی
برآمدگی لثه پشت دندانهای بالا
نوک زبان با برآمدگی سختی که درست پشت دندانهای جلوییِ بالا قرار دارد تماس پیدا میکند.
پسلثوی
پشت برآمدگی لثه
زبان کمی عقبتر از برآمدگی لثه قرار میگیرد.
برگشتی
نوک زبانِ برگشته به عقب
نوک زبان به سمت بالا و عقب، به سوی کام سخت، خم میشود.
کامی
سقف سخت دهان
بخش میانی زبان به سوی سقف سخت دهان بالا میرود.
نرمکامی
کام نرم
پشت زبان بهسوی بخش نرمِ عقب دهان بالا میرود.
ملازی
زبان کوچک
بخش بسیار عقبِ زبان به زبان کوچک میرسد؛ همان بخش کوچک و گوشتیِ آویزان در انتهای دهان.
حلقی
حفرهٔ گلو
ریشهٔ زبان به عقب و به عمق گلو حرکت میکند.
چاکنایی
تارهای صوتی
این صدا در عمق مجرای تنفسی، بهوسیلهٔ تارهای صوتی کنترل میشود.
بیواک
صدا خاموش
تارهای صوتی نمیلرزند. فقط از هوا استفاده میشود.
واکدار
با لرزش گلو
تارهای صوتی برای تولید صدا میلرزند.
دمیده
پُفِ هوای اضافی
این صدا با یک فوران نیرومندِ نفس همراه است.
واکهٔ پیشین
زبان به جلو
بالاترین بخش زبان به سمت جلو رانده میشود.
واکهٔ مرکزی
زبان در وسط دهان
زبان در جایگاهی مرکزی و آرام قرار میگیرد.
واکهٔ پسین
زبان به عقب کشیده میشود
بالاترین بخش زبان در دهان به عقب کشیده میشود.
واکهٔ بسته (بالا)
دهان تقریباً بسته
زبان در جایگاهی بالا قرار میگیرد و به سقف دهان بسیار نزدیک است.
واکهٔ میانی
دهان نیمهباز
زبان و فک در وضعیت خنثی و میانی قرار دارند.
واکهٔ پایین (باز)
دهان کاملاً باز
زبان پایین قرار میگیرد و فک بهخوبی پایین میآید.
واکهٔ گرد
لبها گرد شدهاند
لبها به جلو رانده میشوند و شکل دایره میگیرند.
واکهٔ غیرگرد
لبها رها
لبها از هم باز هستند یا در حالت طبیعی و رها قرار دارند.
واکهٔ خیشومیشده
واکهٔ بینی
هوا همزمان از دهان و بینی بیرون میآید.