กายวิภาคการออกเสียง
เรียนรู้เกี่ยวกับอวัยวะที่ใช้สร้างเสียง IPA
เสียงกัก (เสียงระเบิด)
กั้นลมไว้แล้วปล่อยออก (เสียงหยุด)
กระแสลมถูกปิดกั้นอย่างสมบูรณ์ชั่วขณะ แล้วจึงถูกปล่อยออกอย่างฉับพลัน
นาสิก
ลมออกทางจมูก
ลมถูกปิดกั้นในช่องปาก และไหลออกทั้งหมดทางจมูก
เสียงรัว
การรัว / การสั่น
ลมทำให้ปลายลิ้นหรือลิ้นไก่สั่นอย่างรวดเร็ว
เสียงแตะ/เสียงสะบัด
ลิ้นแตะเร็ว ๆ ครั้งเดียว
ลิ้นสะบัดหรือแตะเพดานปากเพียงครั้งเดียวอย่างรวดเร็วมาก
เสียงเสียดแทรก
ลมไหลผ่านช่องแคบ (เกิดเสียงเสียดสี)
ลมถูกดันผ่านช่องที่แคบมาก ทำให้เกิดเสียงเสียดสีต่อเนื่องคล้ายเสียงซ่า หรือเสียงหึ่ง
เสียงกักเสียดแทรก
เสียงกักลมแล้วปล่อยให้เสียดสี
เสียงนี้เริ่มจากการปิดกั้นลมอย่างสมบูรณ์ แล้วค่อย ๆ ปล่อยลมออกพร้อมแรงเสียดสี
เสียงเปิด
ลมไหลผ่านอย่างราบรื่น
อวัยวะในปากขยับเข้าใกล้กัน แต่ยังเว้นช่องว่างพอให้ลมไหลผ่านได้อย่างราบรื่นและเงียบ
เสียงเปิดข้างลิ้น
ลมผ่านด้านข้างลิ้น
ลิ้นปิดกั้นตรงกลางของช่องปาก ทำให้อากาศไหลผ่านด้านข้างของลิ้น
ฐานกรณ์ริมฝีปากทั้งสอง
ริมฝีปากบนและล่าง
เสียงนี้เกิดจากการนำริมฝีปากบนและล่างมาประกบกัน
เสียงริมฝีปากล่าง–ฟันบน
ริมฝีปากล่างและฟันบน
เสียงนี้เกิดจากการให้ริมฝีปากล่างแตะฟันบน
ฐานฟัน (ทันตะ)
ฟันหน้า
ปลายลิ้นแตะด้านหลังหรือขอบล่างของฟันหน้าบน
ปุ่มเหงือก
สันเหงือกหลังฟันหน้าบน
ปลายลิ้นแตะสันแข็งที่อยู่ด้านหลังฟันหน้าบน
หลังปุ่มเหงือก
ด้านหลังปุ่มเหงือก
วางลิ้นให้ถอยไปด้านหลังจากปุ่มเหงือกเล็กน้อย
เสียงม้วนลิ้น
ปลายลิ้นงอกลับไปด้านหลัง
ปลายลิ้นม้วนขึ้นและถอยไปด้านหลังเข้าหาเพดานแข็ง
เพดานแข็ง
เพดานปากส่วนแข็ง
ลิ้นส่วนกลางยกขึ้นไปทางเพดานปากส่วนแข็ง
เพดานอ่อน
ส่วนอ่อนด้านหลังของเพดานปาก
ส่วนหลังของลิ้นยกขึ้นไปใกล้ส่วนอ่อนที่อยู่ด้านหลังของปาก
ฐานกรณ์ลิ้นไก่
ลิ้นไก่
ส่วนหลังสุดของลิ้นยกไปแตะหรือเข้าใกล้ลิ้นไก่ (ติ่งเนื้อเล็ก ๆ ที่ห้อยอยู่ด้านหลังช่องปาก)
คอหอย
ช่องคอ
โคนลิ้นเคลื่อนไปด้านหลัง ลึกเข้าไปในลำคอ
ช่องสายเสียง
สายเสียง
เสียงนี้ถูกควบคุมโดยสายเสียงที่อยู่ลึกลงไปในหลอดลม
เสียงไม่ก้อง
ไม่ใช้เสียง
เส้นเสียงไม่สั่น ใช้เพียงลมเท่านั้น
เสียงโฆษะ
เปิดเสียงจากเส้นเสียง
เส้นเสียงสั่นเพื่อสร้างเสียงที่มีโทน
ธนิต
มีลมพ่นออกมาเพิ่ม
มีลมหายใจพุ่งออกมาแรงพร้อมกับเสียง
สระหน้า
ลิ้นไปข้างหน้า
ส่วนที่สูงที่สุดของลิ้นถูกดันไปข้างหน้า
สระกลาง
ลิ้นอยู่ตรงกลาง
ลิ้นอยู่ในตำแหน่งตรงกลางอย่างผ่อนคลาย
สระหลัง
ลิ้นถอยไปด้านหลัง
ส่วนที่สูงที่สุดของลิ้นถูกดึงถอยไปด้านหลังภายในช่องปาก
สระสูง (สระปิด)
ปากเกือบปิดสนิท
ลิ้นอยู่ในตำแหน่งสูง ใกล้กับเพดานปากมาก
สระระดับกลาง
ปากเปิดครึ่งหนึ่ง
ลิ้นและขากรรไกรอยู่ในตำแหน่งกลาง ไม่สูงหรือต่ำ
สระต่ำ (สระเปิด)
อ้าปากกว้าง
ลิ้นอยู่ในตำแหน่งต่ำ และขากรรไกรลดลงจนปากอ้ากว้าง
สระห่อริมฝีปาก
ริมฝีปากห่อกลม
ริมฝีปากยื่นไปข้างหน้าเป็นรูปวงกลม
สระไม่ห่อริมฝีปาก
ริมฝีปากผ่อนคลาย
ริมฝีปากแผ่ออกหรืออยู่ในท่าธรรมชาติ
สระนาสิก
สระที่มีลมออกทางจมูก
ลมไหลออกทางปากและทางจมูกพร้อมกัน