బెన్ గారు: Vocafy ‘నిజ జీవితంలో భాష’ కార్యక్రమానికి మళ్లీ స్వాగతం. నేను బెన్. ఈరోజు ఎంతోమంది భాషాభ్యాసకులను ఆకర్షించే—అదే సమయంలో మొదటిసారి చూసినప్పుడు కాస్త భయపెట్టగల—ఒక భాషను తెలుసుకోవడానికి తూర్పు ఆసియాకు వెళ్తున్నాం. అదే జపనీస్.
Ben: Welcome back to Vocafy Language in Real Life. I'm Ben. And today we're heading to East Asia to explore a language that fascinates a lot of learners—and can look fairly intimidating the first time you see it. Japanese.
సాధారణంగా నాతో కలిసి కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించే క్లారా గారు ఈరోజు లేరు. అందుకే సారా గారు మనతో చేరారు. కార్యక్రమానికి స్వాగతం.
My usual co-host Clara is away, so today I'm joined by Sarah. Welcome to the show.
సారా గారు: హాయ్ బెన్ గారు. ఇక్కడ ఉండటం చాలా సంతోషంగా ఉంది.
Sarah: Hi Ben. It's great to be here.
అవును, జపనీస్ మొదటి చూపులోనే బలమైన ముద్ర వేస్తుంది. మీకు లాటిన్ వర్ణమాల అలవాటైతే, పూర్తిగా సాధారణమైన జపనీస్ వాక్యం కూడా అనేక లిపులను కలిపి రాసినట్లుగా కనిపించవచ్చు.
And yes, Japanese can make quite an entrance. If you're used to the Latin alphabet, even a completely ordinary Japanese sentence can look like several writing systems have been mixed together.
బెన్ గారు: ఒక రకంగా చూస్తే నిజంగానే అలా కలిశాయి. సంక్లిష్టంగా కనిపించే అక్షరాలు, ఆ తర్వాత వంపులు తిరిగిన గుర్తులు, వాటి తర్వాత మరింత పదునైన కోణాలతో ఉండే గుర్తులు కనిపిస్తాయి. అంటే జపనీస్ నేర్చుకునేవారు మూడు వర్ణమాలలను నేర్చుకుంటున్నట్టేనా?
Ben: Which, in a way, they have. You've got these complex characters, then curvy symbols, then sharper, more angular ones. Are Japanese learners basically learning three alphabets?
సారా గారు: పూర్తిగా అలా కాదు. జపనీస్‌లో సాధారణంగా మూడు లిపులను కలిపి ఉపయోగిస్తారు, కానీ ప్రతి లిపికీ వేర్వేరు పాత్ర ఉంటుంది.
Sarah: Not quite. Japanese normally uses three scripts together, but they have different roles.
మొదటిది కాంజి. చారిత్రకంగా ఈ అక్షరాలు చైనీస్ లిపి నుంచి వచ్చాయి. అయితే అనేక శతాబ్దాలుగా జపనీస్ వాటిని తనకు అనుగుణంగా మార్చుకుంది. కాంజి అర్థంతో బలంగా ముడిపడి ఉంటుంది. నామవాచకాలు, అనేక క్రియలు, విశేషణాల ప్రధాన భాగాలు వంటి పదాల్లోని ముఖ్యమైన అంశాలను రాయడానికి దీన్ని తరచూ ఉపయోగిస్తారు.
The first is Kanji. These characters came historically from Chinese writing, although Japanese has adapted them over many centuries. Kanji are strongly connected with meaning and are often used for important parts of words—things like nouns and the main part of many verbs and adjectives.
ఉదాహరణకు, 山 అనేది yama, అంటే “పర్వతం” అనే పదానికి ఉపయోగించే కాంజి.
For example, 山 is the kanji for yama, "mountain."
బెన్ గారు: అంటే సంక్లిష్టంగా కనిపించే భాగం ఇదే.
Ben: So that's the complicated-looking part.
సారా గారు: సాధారణంగా అవును. కాంజి నేర్చుకోవడానికి సమయం పట్టడానికి ఒక కారణం ఏమిటంటే, పదం, సందర్భాన్ని బట్టి ఒకే అక్షరానికి ఒకటి కంటే ఎక్కువ ఉచ్చారణలు ఉండవచ్చు.
Sarah: Usually, yes. And one reason kanji take time to learn is that a character can have more than one reading depending on the word and context.
ఆ తర్వాత హిరగానా ఉంటుంది. దాని గుర్తులు చిన్న ధ్వని ఏకకాలను—సుమారుగా చెప్పాలంటే జపనీస్ మాటల లయబద్ధమైన మోతలను—సూచిస్తాయి. హిరగానా వ్యాకరణంలో చాలా పని చేస్తుంది. పార్టికల్స్‌లో, క్రియల చివరి భాగాల్లో, కాంజితో రాయని అనేక పదాల్లో ఇది కనిపిస్తుంది.
Then there is Hiragana. Its symbols represent small sound units—roughly the rhythmic beats of Japanese speech. Hiragana does a lot of grammatical work. You'll see it in particles, verb endings and many words that aren't written with kanji.
చివరిగా కటకానా ఉంటుంది. ఇది కూడా అదే ప్రాథమిక ధ్వనుల సమూహాన్ని సూచిస్తుంది, కానీ వేరే గుర్తులను ఉపయోగిస్తుంది. విదేశీ భాషల నుంచి తీసుకున్న పదాలు, విదేశీ పేర్లు, కొన్ని రకాల పదాలకు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యం ఇవ్వడానికి దీన్ని ఎక్కువగా ఉపయోగిస్తారు.
And finally there's Katakana, which represents the same basic set of sounds but uses a different set of symbols. It's especially common for foreign loanwords, foreign names and certain kinds of emphasis.
బెన్ గారు: అంటే ఈ మూడు లిపులు ఒకదానితో మరొకటి పోటీపడటం లేదు. అవి పనిని పంచుకుంటున్నాయి.
Ben: So the three systems aren't competing with each other. They divide up the work.
సారా గారు: సరిగ్గా చెప్పారు.
Sarah: Exactly.
కాఫీ తాగడం గురించి ఒక సాధారణ వాక్యాన్ని తీసుకుందాం. అందులోని ప్రధాన జపనీస్ పదాలను కాంజిలో రాయవచ్చు, వ్యాకరణ చివరి భాగాలు, పార్టికల్స్ హిరగానాలో కనిపిస్తాయి, kōhī—అంటే కాఫీ—సాధారణంగా కటకానాలో రాస్తారు.
Take a simple sentence about drinking coffee. The core Japanese words might use kanji, grammatical endings and particles appear in hiragana, and kōhī—coffee—is normally written in katakana.
మొదట్లో ఆ కలయిక గందరగోళంగా కనిపిస్తుంది. కానీ వేర్వేరు లిపులు ఏ పని చేస్తున్నాయో తెలుసుకున్న తర్వాత, అవే వాక్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి సూచనలు ఇవ్వడం ప్రారంభిస్తాయి.
At first that mixture looks chaotic. Once you know what the different scripts are doing, it starts giving you clues about the sentence.
బెన్ గారు: అది విన్నాక ఇప్పటికే చాలా తక్కువ భయంగా అనిపిస్తోంది.
Ben: That's already much less frightening.
కానీ తర్వాత వ్యాకరణం వస్తుంది. జపనీస్‌లో క్రియను వాక్యం చివర్లో ఉంచడం ప్రసిద్ధమైన విషయం.
But then we get to grammar. Japanese is famous for putting the verb at the end.
సారా గారు: ఇంగ్లిష్ మాట్లాడేవారు గమనించే అతిపెద్ద తేడాల్లో అది ఒకటి.
Sarah: That's one of the biggest differences English speakers notice.
ఇంగ్లిష్ సాధారణంగా కర్త-క్రియ-కర్మ క్రమాన్ని అనుసరిస్తుంది. “నేను ఒక ఆపిల్ తింటాను.”
English usually follows Subject-Verb-Object. "I eat an apple."
జపనీస్‌ను సాధారణంగా కర్త-కర్మ-క్రియ క్రమం ఉన్న భాషగా వివరిస్తారు. అందుకే ఇలాంటి వాక్యం కనిపించవచ్చు:
Japanese is commonly described as Subject-Object-Verb. So you can get
「私はりんごを食べます」
「私はりんごを食べます」
Watashi wa ringo o tabemasu.
Watashi wa ringo o tabemasu.
చాలా స్థూలంగా చెప్పాలంటే, “నా విషయానికొస్తే, ఆపిల్ తింటాను.”
Very roughly, "As for me, apple eat."
ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, ప్రధాన విధేయం సాధారణంగా వాక్యం చివరి భాగంలో వస్తుంది.
The important thing is that the main predicate normally comes toward the end.
బెన్ గారు: కానీ జపనీస్‌లో పదాల క్రమం మరింత సౌకర్యవంతంగా ఉంటే, ఏ పదం ఏ పని చేస్తోందో ఎలా తెలుస్తుంది?
Ben: But if Japanese word order is more flexible, how do people know which word is doing what?
సారా గారు: ఇక్కడే పార్టికల్స్ ఎంతో ఉపయోగపడతాయి.
Sarah: This is where particles become incredibly useful.
అవి పదాలు లేదా పదబంధాల తర్వాత వచ్చే చిన్న వ్యాకరణ సూచికలు. వాక్యంలో వాటి పాత్ర ఏమిటో అవి తెలియజేస్తాయి.
They're short grammatical markers that come after words or phrases and tell you something about their role.
మన వాక్యంలో wa, watashi—అంటే “నేను”—అనే పదాన్ని ప్రస్తావనాంశంగా సూచిస్తుంది. o అనే పార్టికల్ ringo—అంటే “ఆపిల్”—క్రియకు కర్మ అని సూచిస్తుంది.
In our sentence, wa marks watashi—"I"—as the topic. The particle o marks ringo—"apple"—as the object of the verb.
వాక్యంలోని వివిధ భాగాలకు అతికించిన చిన్న లేబుళ్లలా పార్టికల్స్‌ను ఊహించుకోవచ్చు.
You can think of particles as little labels attached to parts of the sentence.
బెన్ గారు: అంటే ఇంగ్లిష్ పదాల స్థానంపై ఎక్కువగా ఆధారపడుతుంది. జపనీస్ ఈ లేబుళ్లపై ఎక్కువగా ఆధారపడగలదు.
Ben: So English relies quite heavily on position. Japanese can rely more on these labels.
సారా గారు: అలా ఆలోచించడం ఉపయోగకరమే. అయితే జపనీస్‌లో పదాల క్రమం పూర్తిగా స్వేచ్ఛగా ఉండదు.
Sarah: That's a useful way to think about it, although Japanese word order isn't completely free.
భాషాభ్యాసకులు చాలా త్వరగా తెలుసుకునే మరో తేడా కూడా ఉంది. విషయం ఏమిటో సంభాషణలో ఉన్న అందరికీ ఇప్పటికే తెలిసినప్పుడు, జపనీస్‌లో దాన్ని తరచూ వదిలేస్తారు.
And there's another difference that learners discover quite quickly. Japanese often leaves things out when everybody already knows what they are.
సందర్భం స్పష్టంగా ఉంటే “నేను” లేదా “మీరు” అని పదే పదే చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.
You don't have to keep saying "I" or "you" if the context makes it obvious.
బెన్ గారు: అది సమర్థంగా అనిపిస్తోంది. కానీ కొత్తగా నేర్చుకునేవారికి కాస్త కష్టంగా ఉండవచ్చు.
Ben: Which sounds efficient, but probably dangerous for a beginner.
సారా గారు: మొదట్లో అవును. భాషాభ్యాసకులు తరచూ కర్త కోసం వెతుకుతూ, “ఒక్క నిమిషం—అది ఎక్కడికి పోయింది?” అని అనుకుంటారు.
Sarah: At first, yes. Learners often search for the subject and think, "Wait—where did it go?"
కానీ కొంతకాలానికి, సంభాషణలో ఉన్నవారికి ఆ సమాచారం నిజానికి కనుమరుగైపోలేదని గమనించడం మొదలవుతుంది. సందర్భం నుంచే అది అర్థమవుతుంది.
But eventually you start noticing that the missing information isn't really missing for the people in the conversation. It's understood from context.
బెన్ గారు: దీనితో జపనీస్‌లోని మరో ప్రసిద్ధ అంశానికి చక్కగా చేరుకున్నాం. అదే మర్యాద.
Ben: That brings us nicely to another famous part of Japanese. Politeness.
కేగో గురించి తరచూ వింటుంటాం. ఎదుటి వ్యక్తిని బట్టి మాట్లాడే విధానాన్ని మార్చాల్సి వచ్చే సంక్లిష్టమైన వ్యవస్థ అది.
People often hear about Keigo, this complicated system where you have to change the way you speak depending on the person in front of you.
నిజంగా అది ఎంత పెద్ద విషయం?
How dramatic is it really?
సారా గారు: ఆ వ్యవస్థ నిజంగానే ఉంది. అది చాలా సూక్ష్మంగా, సంక్లిష్టంగా మారవచ్చు.
Sarah: The system is real, and it can become quite sophisticated.
జపనీస్‌లో సాధారణ మర్యాదపూర్వక మాటతీరు, ఎదుటి వ్యక్తి చర్యలకు ఉన్నత గౌరవాన్ని ఇచ్చే రూపాలు, మరొకరితో పోలిస్తే మాట్లాడేవారి వైపు తగ్గించి చెప్పే వినయపూర్వక రూపాలు ఉన్నాయి.
Japanese has ordinary polite speech, respectful forms that elevate another person's actions, and humble forms that lower the speaker's own side in relation to someone else.
కొన్నిసార్లు ఇందుకోసం ప్రత్యేక పదజాలాన్ని ఉపయోగిస్తారు. మరికొన్నిసార్లు ప్రత్యేక వ్యాకరణ నమూనాలను ఉపయోగిస్తారు.
Sometimes that involves special vocabulary. Sometimes it involves grammatical patterns.
కాబట్టి అవును, సన్నిహిత మిత్రులతో ఉపయోగించే జపనీస్, వినియోగదారులతో, సీనియర్ సహోద్యోగులతో లేదా అధికారికంగా మొదటిసారి కలిసే వ్యక్తులతో ఉపయోగించే జపనీస్‌కి స్పష్టమైన తేడా ఉండవచ్చు.
So yes, the Japanese you use with a close friend can be noticeably different from the Japanese used with a customer, senior colleague or someone you're meeting formally.
బెన్ గారు: అంటే “సర్” లాంటి సంబోధనను జోడించడం కంటే ఇది చాలా ఎక్కువ.
Ben: So much more than adding the equivalent of "sir."
సారా గారు: ఖచ్చితంగా.
Sarah: Definitely.
అయితే ప్రతి సంభాషణా సామాజికంగా ప్రమాదాలతో నిండినదని కొత్తగా నేర్చుకునేవారు భావించకూడదు.
But I wouldn't want beginners to imagine that every conversation is a social minefield.
అధికారిక కేగోలో పూర్తి నైపుణ్యం సంపాదించడానికి చాలా ముందే, ప్రాథమిక మర్యాదపూర్వక జపనీస్‌తో ఎంతో సమాచారం పంచుకోవచ్చు. మాతృభాషగా జపనీస్ మాట్లాడేవారు కూడా వృత్తి జీవితంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు కొన్ని అధికారిక సంప్రదాయాలను నేర్చుకుంటారు.
You can communicate a lot with basic polite Japanese long before you master formal keigo. Even native speakers learn some of the more formal conventions as they enter professional life.
సందర్భం కూడా ముఖ్యం. వయసు, పరిచయం, వృత్తిపరమైన పాత్ర, పరిస్థితి, ఒక వ్యక్తిని తమ సొంత బృందంలో భాగంగా పరిగణిస్తున్నారా లేదా అనే అంశాలన్నీ ఎలాంటి భాషను ఎంచుకుంటారనే దానిపై ప్రభావం చూపవచ్చు.
And context matters. Age, familiarity, professional role, the situation and whether someone is considered part of your own group can all affect the language people choose.
బెన్ గారు: “జపనీస్ ప్రజలు అత్యంత మర్యాదపూర్వకులు” అని మాత్రమే చెప్పడం కంటే ఇది చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంది.
Ben: That's much more interesting than simply saying, "Japanese people are extremely polite."
సారా గారు: సరిగ్గా చెప్పారు. ప్రతి భాషలోనూ మర్యాద ఉంటుంది. జపనీస్ మాత్రం కొన్ని సామాజిక భేదాలను వ్యాకరణంలో భాగం చేసి, ప్రత్యేకంగా కనిపించే సంప్రదాయ రూపాల్లో వ్యక్తం చేస్తుంది.
Sarah: Exactly. Politeness exists in every language. Japanese simply grammaticalises and conventionalises some social distinctions in particularly visible ways.
బెన్ గారు: ఇప్పుడు మరో విషయాన్ని స్పష్టం చేద్దాం.
Ben: Now let's clear up something else.
జపనీస్‌లో చైనీస్ అక్షరాలను ఉపయోగిస్తారు. అందుకే జపనీస్, చైనీస్ భాషలకు దగ్గరి సంబంధం ఉండాల్సిందేనని సహజంగానే చాలామంది అనుకుంటారు.
Japanese uses Chinese characters, so people naturally assume Japanese and Chinese must be closely related languages.
నిజంగా అలా ఉందా?
Are they?
సారా గారు: లేదు. కనీసం అవి ఒకే భాషా కుటుంబానికి చెందినవి కావు.
Sarah: No. Not in the sense of belonging to the same language family.
జపనీస్, జపానిక్ భాషా కుటుంబానికి చెందుతుంది. ర్యూక్యువాన్ భాషలు కూడా ఈ కుటుంబంలో భాగం. చైనీస్ మాత్రం సైనో-టిబెటన్ భాషా కుటుంబానికి చెందుతుంది.
Japanese belongs to the Japonic language family, which also includes the Ryukyuan languages. Chinese belongs to the Sino-Tibetan family.
ఈ రెండు భాషల ప్రాథమిక నిర్మాణాలు చాలా భిన్నంగా ఉంటాయి.
Their basic structures are very different.
అయితే వాటి మధ్య సంబంధం లిపితోనే ముగుస్తుందని చెప్పడం కూడా తప్పుదారి పట్టిస్తుంది.
But saying that the connection ends with writing would also be misleading.
బెన్ గారు: ఎందుకంటే చైనా ప్రభావం జపనీస్‌పై మరింత విస్తృతంగా ఉందా?
Ben: Because China influenced Japanese much more broadly?
సారా గారు: చాలా ఎక్కువగా ఉంది.
Sarah: Very much so.
జపనీస్ చైనీస్ అక్షరాలను స్వీకరించడంతో పాటు, శతాబ్దాలుగా చైనీస్ నుంచి భారీగా పదజాలాన్ని తీసుకుంది. అందుకే ఆధునిక జపనీస్‌లో సైనో-జపనీస్ పదాలు పెద్ద సంఖ్యలో ఉన్నాయి.
Japanese adopted Chinese characters and also borrowed a huge amount of vocabulary from Chinese over centuries. So modern Japanese contains a large layer of Sino-Japanese words.
ఇంగ్లిష్ పదజాలంపై లాటిన్, ఫ్రెంచ్ భాషలు చూపిన అపారమైన ప్రభావం లాంటిదే ఇది—అయితే జపాన్‌లో లిపి చరిత్ర కారణంగా ఈ సంబంధం మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
It's a little like the enormous influence Latin and French had on English vocabulary—except that in Japan the history of writing makes the connection even more visible.
కాబట్టి జపనీస్, చైనీస్ వంశపరంగా దగ్గరి భాషలు కావు. కానీ వాటి మధ్య అత్యంత ముఖ్యమైన సాంస్కృతిక, భాషాపరమైన సంబంధ చరిత్ర ఉంది.
So Japanese and Chinese aren't close genetic relatives, but they have an extremely important history of cultural and linguistic contact.
బెన్ గారు: ఈ రెండు భాషల ధ్వని కూడా చాలా భిన్నంగా ఉంటుంది.
Ben: And they sound very different too.
చైనీస్ భాషలు టోన్‌లకు ప్రసిద్ధి. జపనీస్ అదే విధమైన టోనల్ భాష కాదు, కదా?
Chinese languages are famous for tone. Japanese isn't a tonal language in quite the same way, right?
సారా గారు: అవును. అయితే ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన వివరముంది.
Sarah: Right, although there's an important detail.
మాండరిన్ చైనీస్ వంటి భాషల్లో వేర్వేరు టోన్ నమూనాలు అనేక పదాల మధ్య తేడాను చూపగలవు. కానీ ప్రామాణిక టోక్యో జపనీస్‌లో సాధారణంగా పిచ్-యాక్సెంట్ అని పిలిచే వ్యవస్థ ఉంటుంది.
In languages such as Mandarin Chinese, different tone patterns can distinguish many words. Standard Tokyo Japanese instead has what's usually called a pitch-accent system.
పిచ్ ఇప్పటికీ పదాల మధ్య తేడాను చూపగలదు, కానీ ఆ వ్యవస్థ పనిచేసే విధానం వేరు.
Pitch can still distinguish words, but the system works differently.
అయితే కొత్తగా నేర్చుకునేవారికి జపనీస్ ఉచ్చారణలో కొన్ని అనుకూలమైన అంశాలు ఉన్నాయి. ఇందులో అచ్చుల వ్యవస్థ తక్కువ సంఖ్యలో ఉంటుంది. కనా నేర్చుకున్న తర్వాత, లిపికి, ప్రాథమిక ఉచ్చారణకు మధ్య ఉన్న సంబంధం ఇంగ్లిష్ స్పెల్లింగ్‌తో పోలిస్తే చాలా క్రమబద్ధంగా ఉంటుంది.
For a beginner, though, Japanese pronunciation has some friendly features. It has a relatively small vowel system, and once you've learned kana, the relationship between writing and basic pronunciation is much more regular than English spelling.
బెన్ గారు: అంటే జపనీస్ ఉచ్చారణ సులభమా?
Ben: So is Japanese pronunciation easy?
సారా గారు: కేవలం “సులభం” అని చెప్పడం కంటే, ప్రాథమిక అంశాలను నేర్చుకోవడం అందుబాటులో ఉంటుందని చెబుతాను.
Sarah: I'd say the basics are approachable rather than simply "easy."
దీర్ఘ, హ్రస్వ ధ్వనులు, ద్విగుణ హల్లులు, లయ, పిచ్-యాక్సెంట్ వంటి అంశాలకు భాషాభ్యాసకులు ఇంకా అలవాటు పడాలి. ఈ తేడాలు ముఖ్యమైనవే.
Learners still have to get used to things like long and short sounds, doubled consonants, rhythm and pitch accent. Those differences can matter.
అయితే లిపితో పోలిస్తే, అర్థమయ్యే జపనీస్ ధ్వనులను తాము నేర్చుకోవడం ప్రారంభించిన కొద్దికాలానికే పలకగలుగుతున్నామని చాలామంది గుర్తిస్తారు.
But compared with the writing system, learners often find that they can start producing understandable Japanese sounds relatively early.
బెన్ గారు: ఆ తర్వాత జపనీస్ కూడా ఇంగ్లిష్ నుంచి భారీ సంఖ్యలో పదాలను తీసుకుని బదులు తీర్చుకున్నట్లు కనిపిస్తుంది.
Ben: And then Japan seems to return the favour by borrowing enormous numbers of English words.
సారా గారు: అవును, చాలా తీసుకుంది.
Sarah: It does.
ఆధునిక జపనీస్ ఇంగ్లిష్ నుంచి పెద్ద సంఖ్యలో పదాలను తీసుకుంది. సాధారణంగా ఈ పదాలను కటకానాలో రాస్తారు.
Modern Japanese has borrowed heavily from English, and these words usually appear in katakana.
కానీ ఇంగ్లిష్ మాట్లాడేవారు ఊహించిన విధంగానే అవి ఎప్పుడూ ప్రవర్తించవు.
But they don't always behave exactly as an English speaker expects.
తీసుకున్న పదం ఉచ్చారణ మారవచ్చు, చిన్నదిగా మారవచ్చు లేదా పూర్తిగా కొత్త అర్థాన్ని కూడా పొందవచ్చు.
A borrowed word can change its pronunciation, become shorter or even develop a new meaning.
ఇంగ్లిష్‌లోని “mansion” నుంచి వచ్చిన manshon అనే పదాన్ని తీసుకోండి. జపనీస్‌లో ఇది సాధారణంగా ఒక రకమైన అపార్ట్‌మెంట్ లేదా కాండోమినియం భవనాన్ని సూచిస్తుంది—భారీ విలాసవంతమైన ఇంటిని కాదు.
Take manshon, from English "mansion." In Japanese it normally refers to a type of apartment or condominium building—not a giant luxury house.
బెన్ గారు: అది ఆస్తిని చూడటానికి వెళ్లినప్పుడు బాగా నిరాశ కలిగించవచ్చు.
Ben: That could lead to a fairly disappointing property viewing.
సారా గారు: లేదా ఆశ్చర్యకరంగా అందుబాటు ధరలో ఒక మాన్షన్ దొరికినట్లు అనిపించవచ్చు.
Sarah: Or a surprisingly affordable mansion.
ఇక wasei-eigo కూడా ఉంది. దాని అక్షరార్థం “జపాన్‌లో తయారైన ఇంగ్లిష్.” ఇంగ్లిష్‌లా కనిపించే పదాలతో జపాన్‌లో రూపొందించిన వ్యక్తీకరణలు ఇవి.
And then there's wasei-eigo, literally "Japanese-made English." These are expressions created in Japan from English-looking material.
salaryman దీనికి ప్రసిద్ధ ఉదాహరణ. ఇది జీతం తీసుకునే కంపెనీ ఉద్యోగిని సూచిస్తుంది. సంప్రదాయంగా ముఖ్యంగా కార్యాలయంలో పనిచేసే పురుష ఉద్యోగిని ఉద్దేశించేది.
A classic example is salaryman, referring to a salaried company employee, traditionally especially a male white-collar worker.
అది సాధారణ ఇంగ్లిష్ పదంలా అనిపిస్తుంది. కానీ నిజానికి జపనీస్ వ్యక్తీకరణగా అభివృద్ధి చెందింది.
It sounds as though it should be ordinary English, but the word developed as a Japanese expression.
బెన్ గారు: అంటే జపనీస్ ఒక పదాన్ని తీసుకున్నప్పటికీ, దాన్ని తప్పనిసరిగా యథాతథంగా ఉంచదు.
Ben: So even when Japanese borrows, it doesn't necessarily leave the word untouched.
సారా గారు: సరిగ్గా చెప్పారు. అరువు తీసుకోవడం అంటే కేవలం కాపీ చేయడం కాదు. భాషలు తమ ధ్వని వ్యవస్థ, వ్యాకరణం, సంస్కృతికి సరిపోయేలా వాటిని మార్చుకుంటాయి.
Sarah: Exactly. Borrowing doesn't mean copying. Languages reshape things to fit their own sound system, grammar and culture.
బెన్ గారు: జపనీస్ పదజాలంలో ఎప్పుడూ ఎంతో భావవ్యక్తీకరణతో అనిపించే మరో భాగం ఉంది. తాము వివరిస్తున్న విషయంలాగే ధ్వనించే ఆ పదాలన్నీ.
Ben: There's another part of Japanese vocabulary that always seems incredibly expressive. All those words that sound like what they're describing.
సారా గారు: జపనీస్‌లో అనుకరణాత్మక లేదా ధ్వని-సంకేతాత్మక పదాల సమూహం అసాధారణంగా సమృద్ధిగా ఉంది.
Sarah: Japanese has a remarkably rich group of mimetic, or sound-symbolic, words.
వాటిలో కొన్ని నిజంగానే ఇంగ్లిష్ మాట్లాడేవారు ధ్వన్యనుకరణ పదాలు అని పిలిచే రకానికి చెందినవి.
Some really are what English speakers would call onomatopoeia.
ఉదాహరణకు, zaa-zaa అనేది భారీ వర్షం శబ్దాన్ని వర్ణించగలదు.
For example, zaa-zaa can describe the sound of heavy rain.
కానీ జపనీస్‌లో ధ్వని సంకేతాల వినియోగం నిజమైన శబ్దాల కంటే చాలా ముందుకు వెళ్తుంది.
But Japanese sound symbolism goes much further than actual noises.
Kira-kira అనేది మెరుస్తున్న లేదా తళతళలాడుతున్న దేనినైనా వర్ణించగలదు.
Kira-kira can describe something glittering or sparkling.
అలాగే ఏదో మంచి విషయం కోసం ఎదురుచూస్తున్నప్పుడు కలిగే ఉత్సాహం, ఆత్రుతతో కూడిన భావాన్ని waku-waku వర్ణిస్తుంది.
And waku-waku describes that excited, expectant feeling when you're looking forward to something.
బెన్ గారు: అంటే నిజానికి శబ్దం చేయని విషయాలను కూడా ధ్వనితో అనుకరిస్తున్నారు.
Ben: So you're imitating things that don't actually make a sound.
సారా గారు: సరిగ్గా చెప్పారు.
Sarah: Exactly.
కదలికలు, ఉపరితల లక్షణాలు, రూపం, శారీరక అనుభూతులు, భావోద్వేగాలను వర్ణించే అనుకరణాత్మక పదాలు ఉన్నాయి.
There are mimetic words for movement, texture, appearance, physical sensations and emotions.
అవి అంత సులభంగా గుర్తుండిపోవడానికి ఇది కూడా ఒక కారణం. పదం ధ్వని, అది వర్ణించే అనుభవంతో ముడిపడి ఉన్నట్లుగా తరచూ అనిపిస్తుంది.
That's part of what makes them so memorable. The sound of the word often feels connected to the experience it's describing.
బెన్ గారు: ఇప్పుడు చివరగా మన శీర్షికలోని 「空気を読む」—kūki o yomu అనే పదబంధానికి వచ్చాం.
Ben: Now we finally come to the phrase in our title, 「空気を読む」—kūki o yomu.
దీని అక్షరార్థం “గాలిని చదవడం.”
Literally, "read the air."
అసలు దాని అర్థం ఏమిటి?
What does that actually mean?
సారా గారు: ఇంగ్లిష్‌లో దీనికి సహజమైన సమానార్థక వ్యక్తీకరణ తరచూ “read the room”—అంటే అక్కడి పరిస్థితిని గ్రహించడం—అని ఉంటుంది.
Sarah: A natural English equivalent would often be "read the room."
అక్కడి మానసిక వాతావరణాన్ని, వ్యక్తుల మధ్య సంబంధాలను, నేరుగా చెప్పని విషయాలను గమనించి, వాటికి అనుగుణంగా మీ ప్రవర్తనను మార్చుకోవడం అని దీని అర్థం.
It means noticing the mood, the relationships between people and the things that aren't being stated directly—and adjusting your behaviour accordingly.
మీరు ఒక సమావేశంలో ఉన్నారని ఊహించుకోండి. ఒక ఆలోచనను వదిలేయాలని ఎవరూ స్పష్టంగా చెప్పరు. కానీ సమావేశంలో ఉన్నవారి ప్రతిస్పందనలను బట్టి, దాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లడానికి ప్రయత్నించడం ఇబ్బందికరంగా మారుతుందని మీకు అర్థమవుతుంది.
Imagine you're in a meeting. Nobody explicitly says that an idea should be dropped, but you can sense from the reactions around the table that continuing to push it would be awkward.
అంటే మీరు గాలిని చదివారు—అక్కడి పరిస్థితిని గ్రహించారు.
You've read the air.
బెన్ గారు: ఇది జపనీస్‌ను “అధిక సందర్భాధారిత భాష”గా చెప్పే భావనతో తరచూ ముడిపడి ఉంటుంది.
Ben: And this is often connected to the idea that Japanese is a "high-context language."
సారా గారు: అవును. అయితే ఆ పదబంధాన్ని జాగ్రత్తగా ఉపయోగించాలి.
Sarah: Yes, although I'd be careful with that phrase.
జపనీస్ సంస్కృతిని కొన్నిసార్లు “అధిక సందర్భాధారితమైనది”గా వర్ణిస్తారు. అంటే ప్రజలు ఉమ్మడి పరిస్థితులు, పరోక్ష సమాచారంపై తులనాత్మకంగా ఎక్కువగా ఆధారపడతారని అర్థం.
You sometimes hear Japanese culture described as "high-context," meaning that people rely relatively heavily on shared circumstances and implicit information.
అది ఉపయోగకరమైన ప్రారంభ భావన కావచ్చు. కానీ అది జపనీస్ వ్యాకరణంలోని నియమం కాదు. ప్రతి జపనీస్ వ్యక్తీ పరోక్షంగానే మాట్లాడతారని దాని అర్థం అసలు కాదు.
That can be a useful starting point, but it isn't a law of Japanese grammar, and it certainly doesn't mean every Japanese person communicates indirectly.
మనం చెప్పగలిగేది ఏమిటంటే, జపనీస్‌లో సందర్భం నిజంగానే చాలా ముఖ్యం.
What we can say is that context really does matter in Japanese.
కర్తలు, కర్మలు స్పష్టంగా ఉన్నప్పుడు వాటిని తరచూ వదిలేస్తారు. తగిన మర్యాద స్థాయి సంబంధం, పరిస్థితిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. అలాగే kūki o yomu వంటి వ్యక్తీకరణలు, చెప్పని సామాజిక సమాచారాన్ని గమనించడం సాంస్కృతికంగా సుపరిచితమైనదీ, ముఖ్యమైనదీ అని చూపిస్తాయి.
Subjects and objects are often omitted when they're obvious. The appropriate level of politeness depends on the relationship and situation. And expressions like kūki o yomu show that attention to unspoken social information is culturally familiar and important.
బెన్ గారు: అంటే జపనీస్ నేర్చుకోవడం అంటే జపనీస్ ప్రజలు ఏదో విధంగా టెలిపతీతో మాట్లాడతారని తెలుసుకోవడం కాదు.
Ben: So learning Japanese isn't about discovering that Japanese people somehow communicate telepathically.
సారా గారు: దురదృష్టవశాత్తూ కాదు. అలా అయితే భాష నేర్చుకోవడం చాలా వేగంగా పూర్తయ్యేది.
Sarah: Unfortunately not. That would make language learning much quicker.
కానీ పదే పదే చెప్పాల్సిన అవసరం లేని సమాచారంతో మీరు క్రమంగా మరింత సౌకర్యంగా ఉండటం నేర్చుకుంటారు.
But you do gradually become more comfortable with information that doesn't need to be repeated.
మొదట్లో ప్రతి వాక్యం ఎవరు ఎవరికి ఏమి చేశారో ఖచ్చితంగా చెప్పాలని భాషాభ్యాసకులు కోరుకుంటారు.
At first, a learner wants every sentence to tell them exactly who did what to whom.
తర్వాత మీరు మరో ప్రశ్న అడగడం మొదలుపెడతారు. “ఇక్కడ జరుగుతున్న ప్రతి విషయాన్ని బట్టి, సహజంగా ఏం అర్థం చేసుకోవాలి?”
Later, you start asking a different question. "Given everything that's happening here, what would naturally be understood?"
అది ఉపయోగకరమైన ఆలోచనా మార్పు.
And that's a useful shift.
బెన్ గారు: అది నాకు నచ్చింది.
Ben: I like that.
జపనీస్ మొదట్లో అపరిచిత గుర్తులతో నిర్మించిన గోడలా కనిపిస్తుంది. కానీ దగ్గరగా పరిశీలిస్తే, ప్రతి లిపికీ వేరే పని ఉందని తెలుస్తుంది. వాక్యాన్ని క్రమబద్ధం చేయడంలో పార్టికల్స్ సహాయపడతాయి. క్రియ వాక్యం చివరిని స్థిరపరుస్తుంది. మర్యాద సంబంధాలను, పరిస్థితులను ప్రతిబింబిస్తుంది. అందరికీ ఇప్పటికే అర్థమైన విషయాలను మళ్లీ చెప్పకుండా ఉండటానికి సందర్భం సహాయపడుతుంది.
So Japanese begins with what looks like a wall of unfamiliar symbols. But once we look closer, the scripts have different jobs. Particles help organise the sentence. The verb tends to anchor the end. Politeness reflects relationships and situations. And context helps speakers avoid saying things that everyone already understands.
సారా గారు: సరిగ్గా చెప్పారు.
Sarah: Exactly.
జపనీస్ నిజంగానే కొన్ని విధాలుగా కష్టమైన భాష. కాంజి నేర్చుకోవడానికి సమయం పడుతుంది. ఇంగ్లిష్ మాట్లాడేవారు వాక్యాలను వేరే విధంగా నిర్మించాలని దాని వ్యాకరణం కోరుతుంది. అధికారిక భాష సంక్లిష్టంగా మారవచ్చు.
Japanese is difficult in some very real ways. Learning kanji takes time. Grammar asks English speakers to build sentences differently. Formal language can become complicated.
కానీ అపరిచితంగా ఉండటం అంటే తర్కం లేకపోవడం కాదు.
But unfamiliar doesn't mean illogical.
నమూనాలను గమనించడం ప్రారంభించిన తర్వాత, భయపెట్టేలా కనిపించిన ఆ పేజీ క్రమంగా చదవడం నేర్చుకోగల ఒక వ్యవస్థగా మారుతుంది.
Once you start seeing the patterns, that intimidating page becomes a system you can gradually learn to read.
చివరికి, బహుశా దాని చుట్టూ ఉన్న గాలిని కూడా కొద్దిగా చదవడం మొదలుపెడతారు.
And eventually, perhaps, you start reading a little of the air around it too.
బెన్ గారు: ముగించడానికి ఇది సరైన సందర్భం.
Ben: That's a perfect place to finish.
సారా గారు, మాతో చేరినందుకు ధన్యవాదాలు.
Sarah, thank you for joining us.
సారా గారు: నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది, బెన్ గారు.
Sarah: It was my pleasure, Ben.
బెన్ గారు: విన్న ప్రతి ఒక్కరికీ ధన్యవాదాలు. Vocafy ‘నిజ జీవితంలో భాష’ కార్యక్రమంలో మిమ్మల్ని మళ్లీ కలుస్తాం.
Ben: And thanks to everyone listening. We'll see you next time on Vocafy Language in Real Life.