பல இலக்கண விளக்கங்கள் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துவதற்குக் காரணம், அவை வெவ்வேறான இரண்டு கேள்விகளை ஒன்றாகக் கலப்பதுதான்:

  1. இது எவ்வகையான சொல் அல்லது மொழிக்கூறு?
  2. இந்தக் குறிப்பிட்ட வாக்கியத்தில் இது என்ன பணி செய்கிறது?

முதல் கேள்வி சொல்வகைகளைப் பற்றியது. இவை மரபாக parts of speech என அழைக்கப்படுகின்றன.

இரண்டாவது கேள்வி வாக்கியப் பணிகள், தொடரியல் பணிகள் அல்லது இலக்கண உறவுகள் பற்றியது.

இந்த இரண்டு நிலைகளுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வது, இலக்கணம் கற்பதற்கு மிகவும் பயனுள்ள அடித்தளங்களில் ஒன்று. இது ஆங்கிலத்திற்கு மட்டுமல்ல, பிற மொழிகளுக்கும் பொருந்தும்.


இரண்டு வெவ்வேறு கேள்விகள்: இது என்ன, இது என்ன செய்கிறது?

இந்த ஆங்கில வாக்கியங்களில் வரும் Daniel என்ற சொல்லைக் கவனியுங்கள்:

Daniel called Sarah.
Sarah called Daniel.
Sarah spoke to Daniel.
This is Daniel’s book.

ஒவ்வோர் எடுத்துக்காட்டிலும் Daniel என்ற சொல் சிறப்புப்பெயராகவே உள்ளது. அதன் சொல்வகை மாறவில்லை.

ஆனால் வாக்கியத்தில் அதன் பணி மாறியுள்ளது:

  • முதல் வாக்கியத்தில், Daniel என்பது எழுவாய்;
  • இரண்டாவது வாக்கியத்தில், அது செயப்படுபொருள்;
  • மூன்றாவது வாக்கியத்தில், அது ஒரு முன்னிடைச்சொல் தொடரின் பகுதி;
  • நான்காவது வாக்கியத்தில், அது உடைமையாளரைக் குறிக்கிறது.

இதிலிருந்து முக்கியமான வேறுபாட்டை அறியலாம்:

  • ஒரு சொல்வகை, ஒரு மொழிக்கூறு எவ்வகையைச் சேர்ந்தது என்பதைத் தெரிவிக்கிறது;
  • ஒரு வாக்கியப் பணி, அந்த மொழிக்கூறு ஒரு குறிப்பிட்ட வாக்கியத்தில் என்ன செய்கிறது என்பதைத் தெரிவிக்கிறது.

இரண்டும் தொடர்புடையவை; ஆனால் ஒன்றல்ல.

ஒரு பெயர்ச்சொல் பெரும்பாலும் எழுவாயாகவோ செயப்படுபொருளாகவோ செயல்படும். ஆனால் அது நிறைவுறுப்பு, விளக்குறுப்பு அல்லது முன்னிடைச்சொல் தொடருக்குள்ளும் இடம்பெறலாம். ஒரு பெயரடை பெரும்பாலும் பெயர்ச்சொல்லைப் பற்றி விளக்குகிறது. ஆனால் அது பயனிலையின் முக்கியப் பகுதியாகவும் அமையலாம்.

ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்:

the tired student
The student is tired.

இரண்டு வாக்கியங்களிலும் tired என்பது பெயரடை. முதல் வாக்கியத்தில், அது student என்ற பெயர்ச்சொல்லைப் பற்றி விளக்குகிறது. இரண்டாவது வாக்கியத்தில், is என்ற வினைச்சொல்லின் வழியாக எழுவாயின் நிலையை விவரிக்கிறது.


1. சொல்வகைகள்: இது எவ்வகையான உறுப்பு?

சொற்கள் இலக்கணத்தில் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதன் அடிப்படையில் அவற்றை ஒரு சொல்வகை தொகுக்கிறது.

பொருள் உதவியாக இருந்தாலும், பொருள் மட்டும் போதாது. மொழியியலாளர்கள் பின்வரும் கேள்விகளையும் கருத்தில் கொள்கிறார்கள்:

  • அந்தச் சொல் என்னென்ன வடிவங்களை ஏற்க முடியும்?
  • ஒரு வாக்கியத்தில் அது எங்கெல்லாம் இடம்பெற முடியும்?
  • அதனுடன் வேறு என்னென்ன சொற்கள் வரலாம்?
  • அது எவ்வகையான சொற்றொடர்களை உருவாக்க முடியும்?

எடுத்துக்காட்டாக, ஆங்கிலப் பெயர்ச்சொற்கள் பெரும்பாலும் a, an, the போன்ற பெயர்ச்சொல் குறிச்சொற்களுக்குப் பிறகு வரலாம்:

a book
the house

பல பெயர்ச்சொற்களுக்குப் பன்மை வடிவங்களும் உண்டு:

book → books
house → houses

ஆங்கில வினைச்சொற்கள் வேறுவிதமாகச் செயல்படுகின்றன. அவை காலத்திற்கு அல்லது எழுவாயுடனான இயைபிற்கு ஏற்ப வடிவம் மாறலாம்:

call → called
work → works
be → is, are, was, were

part of speech என்ற மரபுவழிப் பெயர், குறிப்பாகக் கல்வித்துறையில், இன்றும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நவீன மொழியியலில், சொல்வகை (word class) அல்லது சொற்பிரிவு (lexical category) என்ற பெயர்களே பெரும்பாலும் விரும்பிப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

முக்கிய சொல்வகைகள்

இலக்கண மரபுகளுக்கு ஏற்ப துல்லியமான வகைப்பாடு மாறுபடும். இருப்பினும், பின்வரும் வகைகள் மொழி கற்போருக்கு மிகவும் பயனுள்ளவை.

பெயர்ச்சொற்கள்

பெயர்ச்சொற்கள் பொதுவாக மனிதர்கள், விலங்குகள், பொருள்கள், இடங்கள், நிகழ்வுகள், பொருட்பொருள்கள் அல்லது அருவமான கருத்துகளைக் குறிக்கின்றன.

Sarah, teacher, dog, city, water, meeting, freedom

பெயர்ச்சொற்கள் பெரும்பாலும் எழுவாயாகவோ செயப்படுபொருளாகவோ செயல்படலாம்:

Sarah opened the door.
Sarah opened the door.

ஆனால் ஒரு சொல் பெயர்ச்சொல்லாக இருப்பதாலேயே அது தானாக எழுவாயாகவோ செயப்படுபொருளாகவோ ஆகிவிடாது. அது அந்த வாக்கியத்தைப் பொறுத்தது.


வினைச்சொற்கள்

வினைச்சொற்கள் பொதுவாகச் செயல்கள், நிகழ்வுகள், படிப்படியாக நிகழும் மாற்றங்கள், நிலைகள் அல்லது உறவுகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.

run, call, happen, change, know, exist, be

ஆங்கிலத்தில் ஒரு வாக்கியக்கூறின் இலக்கண மையமாகப் பொதுவாக வினைச்சொற்கள் அமைகின்றன:

Sarah called Daniel.
The weather changed.
Daniel knows the answer.

எனினும், ஒவ்வொரு வினைச்சொல்லும் நோக்கத்துடன் செய்யப்படும் செயலை விவரிப்பதில்லை. know, belong, exist, seem போன்ற வினைச்சொற்கள் செயல்களைக் காட்டிலும் நிலைகளை அல்லது உறவுகளை விவரிக்கின்றன.


பெயரடைகள்

பெயரடைகள் பொதுவாகப் பண்புகள், தன்மைகள் அல்லது வகைப்பாடுகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.

tall, interesting, difficult, wooden, international

அவை பெயர்ச்சொற்களைப் பற்றி விளக்கலாம்:

an interesting book

be, seem, become போன்ற இணைப்பு வினைச்சொற்களுக்குப் பிறகும் அவை வரலாம்:

The book is interesting.
The task seems difficult.


வினையடைகள்

வினையடைகள் பலவிதமான சொற்களை உள்ளடக்கிய வகையாகும். அவை காலம், இடம், விதம், அளவு, நிகழும் அடிக்கடி தன்மை அல்லது பேசுபவரின் நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தலாம்.

yesterday, here, slowly, very, often, probably

எடுத்துக்காட்டுகள்:

Sarah arrived yesterday.
Daniel spoke slowly.
The answer is probably correct.

-ly என முடியும் ஒவ்வொரு சொல்லும் வினையடை அல்ல; ஒவ்வொரு வினையடையும் -ly என முடிவதுமில்லை.

friendly — பெயரடை
fast — பெயரடை அல்லது வினையடை
often — வினையடை


பதிலிப்பெயர்கள்

மனிதர்கள், பொருள்கள், குழுக்கள் அல்லது கருத்துகளின் பெயர்களை மீண்டும் குறிப்பிடாமல் அவற்றைக் குறிக்கப் பதிலிப்பெயர்கள் பயன்படுகின்றன.

I, you, she, he, it, we, they, someone, who, this

ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்:

Sarah called Daniel.
She called him.

ஆங்கிலப் பதிலிப்பெயர்களில் சில, அவற்றின் இலக்கணப் பணிக்கு ஏற்ப வடிவம் மாறுவதால், இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள மிகவும் உதவுகின்றன:

she called him
he called her

she என்பதற்கும் her என்பதற்கும் உள்ள வேறுபாடு, யார் எழுவாய், யார் செயப்படுபொருள் என்பதை அடையாளம் காண உதவுகிறது.


வரையறைச் சொற்கள்

வரையறைச் சொற்கள் பெயர்ச்சொல் தொடர்களின் தொடக்கத்தில் வருகின்றன. எந்த நபரை அல்லது பொருளைக் குறிப்பிடுகிறோம், எத்தனை உள்ளன, அல்லது அவை யாருடையவை என்பதைத் தெளிவுபடுத்த உதவுகின்றன.

a, the, this, those, my, every, some, three

எடுத்துக்காட்டுகள்:

the book
my phone
those students
three questions

மரபுவழிப் பள்ளி இலக்கணங்கள் சில நேரங்களில் இச்சொற்களில் சிலவற்றைப் பெயரடைகள் அல்லது பதிலிப்பெயர்களுடன் சேர்த்து வகைப்படுத்துகின்றன. சாதாரணப் பெயரடைகளிலிருந்து இவை வேறுவிதமாகச் செயல்படுவதால், நவீன ஆங்கில இலக்கணங்கள் வரையறைச் சொற்களைப் பெரும்பாலும் தனி வகையாகக் கருதுகின்றன.


முன்னிடைச்சொற்கள்

முன்னிடைச்சொற்கள் இடம், காலம், திசை, காரணம், வழிமுறை, உடனிருப்பு உள்ளிட்ட பல கருத்துகள் சார்ந்த உறவுகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.

in, on, at, with, from, to, because of, under

எடுத்துக்காட்டுகள்:

in the room
after lunch
with Daniel
because of the weather

ஒரு முன்னிடைச்சொல் பொதுவாக ஒரு முன்னிடைச்சொல் தொடரைத் தொடங்கி வைக்கிறது:

Sarah spoke to Daniel.
They met after work.


இணைப்புச் சொற்கள்

இணைப்புச் சொற்கள் சொற்கள், சொற்றொடர்கள் அல்லது வாக்கியக்கூறுகளை இணைக்கின்றன.

and, but, or, because, although, if

எடுத்துக்காட்டுகள்:

Sarah and Daniel
tired but happy
We stayed inside because it was raining.


துணை வினைச்சொற்கள்

வினாக்கள், எதிர்மறை வடிவங்கள், காலம், வினையின் நிகழ்நிலை, செய்வினை–செயப்பாட்டுவினை வேறுபாடு, சாத்தியம் அல்லது கட்டாயம் போன்றவற்றை உருவாக்கத் துணை வினைச்சொற்கள் உதவுகின்றன.

be, have, do, can, may, must, will

எடுத்துக்காட்டுகள்:

Sarah is working.
Daniel has finished.
Did Sarah call?
You must leave.

be, have, do போன்ற சொற்கள் துணை வினைச்சொற்களாகவும் முதன்மை வினைச்சொற்களாகவும் செயல்படலாம்:

Sarah has finished. — துணை வினைச்சொல்
Sarah has a car. — முதன்மை வினைச்சொல்


இடைச்சொற்களும் பிற இலக்கணச் சொற்களும்

மரபுவழி வகைகளுக்குள் எப்போதும் தெளிவாகப் பொருந்தாத சில சிறு சொற்களும் ஆங்கிலத்தில் உள்ளன.

கூட்டு வினைச்சொற்களில் வரும் இடைச்சொற்கள் இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகள்:

turn off
give up
look after

ஒரே சொல் வடிவம், வெவ்வேறு பயன்பாடுகளில் வெவ்வேறு வகைகளைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம்:

She walked up the hill. — முன்னிடைச்சொல்
She stood up. — பகுப்பாய்வு முறையைப் பொறுத்து, இடைச்சொல் அல்லது வினையடை

பள்ளியில் கற்கும் பட்டியல்கள் காட்டுவதுபோல் இலக்கண வகைகள் எப்போதும் எளிமையாக இருப்பதில்லை என்பதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம்.


வியப்பிடைச்சொற்களும் பதில் சொற்களும்

வியப்பிடைச்சொற்கள் எதிர்வினைகள், உணர்ச்சிகள், வாழ்த்துகள் அல்லது உரையாடல் பதில்களை வெளிப்படுத்தலாம்.

oh, wow, ouch, hello, yes, no

அவை தனியாகவே ஒரு முழுமையான கூற்றாக அமையலாம்:

Wow!
Yes.
Hello!

பெரும்பாலும், அவற்றைச் சுற்றியுள்ள வாக்கியத்தின் இலக்கண அமைப்புடன் அவற்றுக்கு நெருக்கமான தொடர்பு இருப்பதில்லை.


2. வாக்கியப் பணிகள்: அந்த உறுப்பு என்ன பணி செய்கிறது?

ஒரு சொல், சொற்றொடர் அல்லது வாக்கியக்கூறு, வாக்கியத்தின் மற்ற பகுதிகளுடன் எவ்வாறு தொடர்புகொள்கிறது என்பதை வாக்கியப் பணி விவரிக்கிறது.

வாக்கியப் பணிகளைத் தனிச்சொற்கள் மட்டுமல்லாமல் முழுச் சொற்றொடர்களும் பொதுவாகச் செய்கின்றன என்பது முக்கியமான கருத்து.

இந்த வாக்கியத்தில்:

The new student from Spain answered the question.

student என்ற சொல் மட்டும் எழுவாய் அல்ல. the new student from Spain என்ற முழுப் பெயர்ச்சொல் தொடரும் எழுவாயாகச் செயல்படுகிறது.

வாக்கியப் பணிகளுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் கலைச்சொற்கள், மரபுவழி இலக்கணத்திற்கும் நவீன மொழியியலுக்கும் இடையே ஓரளவு மாறுபடுகின்றன. மொழி கற்போருக்குப் பின்வரும் வகைகள் பயனுள்ள அடித்தளத்தை வழங்குகின்றன.


எழுவாய்

வினைச்சொல் அல்லது பயனிலையுடன் மையமான இலக்கண உறவைக் கொண்டிருக்கும் உறுப்பே எழுவாய்.

ஆங்கிலச் செய்தி வாக்கியங்களில், அது பெரும்பாலும் வினைச்சொல்லுக்கு முன் வருகிறது:

Sarah called Daniel.
The window broke.
This book is useful.

எழுவாய் பெரும்பாலும் ஒரு செயலைச் செய்யும் நபரை அல்லது பொருளைக் குறிக்கிறது:

Daniel opened the door.

ஆனால் இது முழுமையான வரையறை அல்ல.

எழுவாய் பின்வருவனவற்றையும் குறிக்கலாம்:

  • ஒரு நிகழ்வை அனுபவிப்பவரை அல்லது அனுபவிக்கும் ஒன்றை;
  • நிலை மாறும் ஒன்றை;
  • விவரிக்கப்படும் ஒன்றை;
  • வெறுமனே இருக்கின்ற அல்லது ஒரு சூழலில் பங்குபெறுகின்ற ஒன்றை.

எடுத்துக்காட்டுகள்:

Sarah heard a noise.
The glass broke.
Daniel is tired.
The problem still exists.

சாரா நோக்கத்துடன் கேட்கும் செயலைச் செய்யவில்லை. கண்ணாடியும் நோக்கத்துடன் உடையும் செயலைச் செய்யவில்லை. இருந்தாலும், சாராவும் கண்ணாடியும் இலக்கண அடிப்படையில் எழுவாய்களே.

மொழி கற்போருக்கு ஏற்ற, மேலும் நம்பகமான வரையறை இதுதான்:

ஒரு வாக்கியக்கூறு இலக்கண அடிப்படையில் எந்த உறுப்பை மையமாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டுள்ளதோ, எந்த உறுப்பைப் பற்றிப் பயனிலை ஏதாவது சொல்கிறதோ, அந்த உறுப்பே எழுவாய்.

மொழிக்கு மொழி எழுவாய்கள் செயல்படும் விதம் மாறுவதால், இதுவும் தோராயமான வரையறையே. இருப்பினும், எழுவாய் எப்போதும் “செயலைச் செய்யும் நபர்” என்று கூறுவதைவிட இது துல்லியமானது.


பயனிலை

எழுவாயைப் பற்றி வாக்கியம் என்ன சொல்கிறதோ, அதுவே பயனிலை.

இந்த வாக்கியத்தில்:

Sarah called Daniel.

பயனிலை:

called Daniel

இந்த வாக்கியத்தில்:

Daniel is tired.

பயனிலை:

is tired

மரபுவழி இலக்கணத்தில், பயனிலை என்ற சொல் சில நேரங்களில் வினைச்சொல் அல்லது வினைச்சொல் தொடரை மட்டும் குறிக்கும் குறுகிய பொருளில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நவீனப் பகுப்பாய்வில், எழுவாயைத் தவிர்த்த வாக்கியக்கூறின் முழுப் பகுதியையும் இது பெரும்பாலும் குறிக்கிறது.

பயனிலை பின்வருவனவற்றை வெளிப்படுத்தலாம்:

  • ஒரு செயல்;
  • ஒரு நிகழ்வு;
  • ஒரு நிலை;
  • ஒரு பண்பு;
  • ஓர் அடையாளம்;
  • ஓர் உறவு.

எடுத்துக்காட்டுகள்:

Sarah ran home.
The window broke.
Daniel knows the answer.
Sarah is tired.
Daniel is a teacher.

முக்கியமான தகவல் எப்போதும் வினைச்சொல்லில் மட்டும் அடங்கியிருப்பதில்லை.

இந்த வாக்கியத்தில்:

Daniel is a teacher.

is என்ற வினைச்சொல், எழுவாயை a teacher என்ற விளக்கத்துடன் இணைக்கிறது. வாக்கியத்தின் சொற்பொருளில் பெரும்பகுதியை a teacher என்ற தொடரே வழங்குகிறது.


செயப்படுபொருள்

செயப்படுபொருள் என்பது வினைச்சொல்லுடன் நெருக்கமாகத் தொடர்புடைய ஒரு சொற்றொடர். அது பொதுவாக நிகழ்வால் பாதிக்கப்படும் நபரை அல்லது பொருளைக் குறிக்கும்.

Sarah called Daniel.
Daniel opened the window.
They discussed the problem.

ஆங்கிலத்தில் பொதுவாக நேரடிச் செயப்படுபொருள், மறைமுகச் செயப்படுபொருள் என வேறுபடுத்தப்படுகிறது.

நேரடிச் செயப்படுபொருள்

நிகழ்வால் நேரடியாகப் பாதிக்கப்படும், உணரப்படும், உருவாக்கப்படும் அல்லது நிகழ்வில் நேரடியாகத் தொடர்புடைய நபர் அல்லது பொருளே பொதுவாக நேரடிச் செயப்படுபொருள்.

Sarah opened the door.
Daniel read the article.
They built a house.

மறைமுகச் செயப்படுபொருள்

மறைமுகச் செயப்படுபொருள் பெரும்பாலும் ஒன்றைப் பெறுபவரை அல்லது பயனடைவோரைக் குறிக்கிறது.

Sarah gave Daniel the book.

இங்கு:

  • Daniel என்பது மறைமுகச் செயப்படுபொருள்;
  • the book என்பது நேரடிச் செயப்படுபொருள்.

இதேபோன்ற உறவை ஆங்கிலத்தில் பெரும்பாலும் ஒரு முன்னிடைச்சொல் தொடரின் மூலமும் வெளிப்படுத்தலாம்:

Sarah gave the book to Daniel.

இந்த இரண்டு அமைப்புகளும் பொருளில் ஒத்திருந்தாலும், இலக்கண அடிப்படையில் ஒரே மாதிரியானவை அல்ல.


நிறைவுறுப்பு

ஒரு வினைச்சொல், பெயரடை, பெயர்ச்சொல் அல்லது வாக்கியக்கூறுக்குத் தேவையான பொருளை நிறைவு செய்வது நிறைவுறுப்பு.

ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்:

Daniel became a teacher.
Sarah seems tired.
They put the book on the table.

இந்த எடுத்துக்காட்டுகளில், தடித்த எழுத்தில் உள்ள பகுதிகள் சாதாரண நேரடிச் செயப்படுபொருள்கள் அல்ல.

  • a teacher என்பது டேனியலின் அடையாளத்தைக் குறிப்பிடுகிறது;
  • tired என்பது சாராவின் நிலையை விவரிக்கிறது;
  • on the table என்பது put என்ற வினைச்சொல்லுக்குத் தேவையான இடத்தைக் குறிப்பிடுகிறது.

நிறைவுறுப்பு என்ற சொல்லின் பொருள் பரந்தது; இலக்கண நூல்கள் அதைச் சற்றே வேறுபட்ட விதங்களில் பயன்படுத்துகின்றன. மொழி கற்போர் நினைவில் கொள்ள வேண்டிய முக்கியக் கருத்து இதுதான்: நிறைவுறுப்பு என்பது வாக்கியத்தின் மற்றொரு பகுதிக்கு நெருக்கமாகத் தேவைப்படும் அல்லது அந்தப் பகுதியின் இலக்கண அமைப்பு அனுமதிக்கும் உறுப்பு.


விளக்குறுப்பு

ஒரு விளக்குறுப்பு மற்றொரு உறுப்பைப் பற்றிய கூடுதல் தகவலை வழங்குகிறது.

the old house
a book about language
the student who arrived late

விளக்குறுப்புகள் பின்வருவனவற்றை விவரிக்கலாம்:

  • பண்புகள்;
  • அளவுகள்;
  • இடங்கள்;
  • உடைமை;
  • அடையாளம்;
  • கூடுதல் சூழ்நிலைகள்.

அவை தனிச்சொற்களாகவோ சொற்றொடர்களாகவோ வாக்கியக்கூறுகளாகவோ இருக்கலாம்.


வினையடை உறுப்பு

ஒரு நிகழ்வு அல்லது நிலை அமையும் சூழ்நிலைகளைப் பற்றிய தகவலை வினையடை உறுப்பு வழங்குகிறது.

அது பின்வருவனவற்றை வெளிப்படுத்தலாம்:

  • காலம்;
  • இடம்;
  • விதம்;
  • காரணம்;
  • நோக்கம்;
  • எவ்வளவு அடிக்கடி நிகழ்கிறது என்பது;
  • கால அளவு;
  • நிபந்தனை;
  • அளவு.

எடுத்துக்காட்டுகள்:

Sarah called yesterday.
They met in Budapest.
Daniel answered very carefully.
We stayed home because of the storm.
She studies to improve her English.

ஒரு வினையடை உறுப்பு, வினையடையாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை.

அது பின்வருவனவற்றில் ஒன்றாக இருக்கலாம்:

  • ஒரு வினையடை: yesterday;
  • ஒரு முன்னிடைச்சொல் தொடர்: in Budapest;
  • ஒரு பெயர்ச்சொல் தொடர்: last week;
  • ஒரு வாக்கியக்கூறு: because it was raining.

சொல்வகைக்கும் வாக்கியப் பணிக்கும் உள்ள வேறுபாட்டைத் தெளிவாகக் காட்டும் மற்றொரு எடுத்துக்காட்டு இது.

Yesterday என்பது வினையடை உறுப்பாகச் செயல்படும் ஒரு வினையடை.

In Budapest என்பது வினையடை உறுப்பாகச் செயல்படும் ஒரு முன்னிடைச்சொல் தொடர்.

Last week என்பது வினையடை உறுப்பாகச் செயல்படும் ஒரு பெயர்ச்சொல் தொடர்.

வெவ்வேறு வகையான மொழிக்கூறுகள் ஒரே வாக்கியப் பணியைச் செய்யலாம்.


சொல்வகைக்கும் வாக்கியப் பணிக்கும் ஒன்றுக்கு ஒன்று என்ற பொருத்தம் இல்லை

பின்வருவது போன்ற எளிய இணைகளை மனப்பாடம் செய்யத் தோன்றலாம்:

  • பெயர்ச்சொல் = எழுவாய்;
  • பெயரடை = விளக்குறுப்பு;
  • வினையடை = வினையடை உறுப்பு;
  • வினைச்சொல் = பயனிலை.

இத்தகைய தொடர்புகள் பொதுவாகக் காணப்பட்டாலும், அவை மாறாத விதிகள் அல்ல.

ஒரு பெயர்ச்சொல் தொடர் எழுவாயாகச் செயல்படலாம்:

The new manager arrived.

அது செயப்படுபொருளாகச் செயல்படலாம்:

We met the new manager.

அது நிறைவுறுப்பாகச் செயல்படலாம்:

Sarah became the new manager.

அது வினையடை உறுப்பாகக்கூடச் செயல்படலாம்:

We met last Monday.

ஒரு பெயரடை, பெயர்ச்சொல்லைப் பற்றி விளக்கலாம்:

a quiet room

அல்லது பயனிலையில் இடம்பெறலாம்:

The room is quiet.

ஒரு முன்னிடைச்சொல் தொடர், பெயர்ச்சொல்லைப் பற்றி விளக்கலாம்:

the book on the table

அல்லது வினையடை உறுப்பாகச் செயல்படலாம்:

The book is on the table.

எனவே, வடிவத்திற்கும் பணிக்கும் இடையிலான உறவு நெகிழ்வானது:

ஒரே சொல்வகை பல பணிகளைச் செய்யலாம்; ஒரே பணியைப் பலவகையான சொற்றொடர்கள் செய்யலாம்.

ஒவ்வொரு வகைக்கும் ஒரே பணி எனப் பெயர்களை மனப்பாடம் செய்வதைவிட, இந்தக் கொள்கை மிகவும் பயனுள்ளது.


ஒரு சொல்லின் வகை எப்போதும் நிரந்தரமாக இருப்பதில்லை

ஒரு சொல்லின் வகையை அதன் “அகராதி நிலையிலான வகைப்பாடு” என்று கருதுவது பயனுள்ளது. ஆனால் இந்த ஒப்பீட்டுக்கும் வரம்புகள் உள்ளன.

ஒரே எழுத்து வடிவத்திற்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட இலக்கணப் பயன்பாடுகள் இருக்கலாம்.

call என்ற ஆங்கிலச் சொல்லைக் கவனியுங்கள்:

I received a call. — பெயர்ச்சொல்
Please call me. — வினைச்சொல்

அல்லது email என்ற சொல்லைப் பாருங்கள்:

I sent an email. — பெயர்ச்சொல்
Please email the document. — வினைச்சொல்

அல்லது clean:

a clean room — பெயரடை
Please clean the room. — வினைச்சொல்

அல்லது fast:

a fast car — பெயரடை
The car moved fast. — வினையடை

வெளிப்படையான விகுதி எதையும் சேர்க்காமல், சொற்கள் ஒரு வகையிலிருந்து மற்றொரு வகைக்கு மாறுவது ஆங்கிலத்தில் அடிக்கடி நிகழ்கிறது. மொழியியலாளர்கள் இதைப் பெரும்பாலும் சொல்வகை மாற்றம் (conversion) அல்லது விகுதியில்லாச் சொல்லாக்கம் (zero derivation) என்று அழைக்கிறார்கள்.

எனவே, பின்வரும் கேள்வி எப்போதும் மிகத் துல்லியமானதாக இருக்காது:

இந்தச் சொல் எந்தச் சொல்வகையைச் சேர்ந்தது?

பெரும்பாலும் இதைவிடச் சிறந்த கேள்வி:

இந்த வாக்கியத்தில் இந்தச் சொல் வடிவம் எந்தச் சொல்வகையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது?

அதனால்தான் ஓர் அகராதியில் ஒரே எழுத்து வடிவம் பல சொல்வகைகளின் கீழ் பட்டியலிடப்பட்டிருக்கலாம்.


எழுவாயும் செயலைச் செய்பவரும் ஒன்றல்ல

இலக்கணத்தில் மிகவும் முக்கியமான வேறுபாடுகளில் ஒன்று, இலக்கணப் பணிக்கும் பொருண்மைப் பாத்திரத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு.

இலக்கணப் பணி வாக்கியத்தின் அமைப்பை விவரிக்கிறது:

  • எழுவாய்;
  • செயப்படுபொருள்;
  • நிறைவுறுப்பு.

பொருண்மைப் பாத்திரம், நிகழ்வில் தொடர்புடைய ஒருவர் அல்லது ஒன்று எவ்வாறு பங்குபெறுகிறது என்பதை விவரிக்கிறது:

  • செய்பவர்: நோக்கத்துடன் செயலைச் செய்பவர்;
  • உணர்பவர்: புலன்களால் அறிபவர் அல்லது உணர்ச்சியை அனுபவிப்பவர்;
  • செயலுக்கு உட்படுபவர் அல்லது பொருள்: நிகழ்வால் பாதிக்கப்படும் நபர் அல்லது பொருள்;
  • பெறுபவர்: ஏதாவது ஒன்றைப் பெறுபவர்;
  • கருவி: ஒரு செயலைச் செய்யப் பயன்படுத்தப்படும் பொருள்.

இதைக் கவனியுங்கள்:

Daniel opened the door.

டேனியல் இந்த இரண்டு பணிகளையும் கொண்டுள்ளார்:

  • இலக்கண அடிப்படையில் எழுவாய்;
  • பொருண்மை அடிப்படையில் செயலைச் செய்பவர்.

இப்போது ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்:

Daniel heard a noise.

டேனியல் இங்கும் இலக்கண அடிப்படையில் எழுவாய்தான். ஆனால் பொருண்மை அடிப்படையில், நோக்கத்துடன் செயலைச் செய்பவர் அல்ல; ஒன்றை உணர்பவர்.

இப்போது:

The door opened.

கதவு எழுவாயாக உள்ளது. ஆனால் அது செயலைச் செய்பவர் அல்ல.

மேலும்:

The door was opened by Daniel.

இப்போது கதவு இலக்கண அடிப்படையில் எழுவாயாக உள்ளது. இருப்பினும், பொருண்மை அடிப்படையில் செயலைச் செய்பவர் டேனியல்தான்.

“எழுவாய் என்பது செயலைச் செய்யும் நபர்” என்ற விளக்கம், தொடக்கநிலையில் கற்கும் சில எடுத்துக்காட்டுகளுக்குப் பொருந்தினாலும், பொதுவான வரையறையாக ஏன் பொருந்தாது என்பதை இந்த வேறுபாடு விளக்குகிறது.


இலக்கண மையம் எப்போதும் ஒரு சாதாரண செயல் வினைச்சொல் அல்ல

பல அறிமுக இலக்கண விளக்கங்கள் ஒரு வாக்கியத்தைப் பின்வருமாறு காட்டுகின்றன:

எழுவாய் + செயலைக் குறிக்கும் வினைச்சொல் + செயப்படுபொருள்

இந்த அமைப்பு பொதுவானது:

Sarah opened the window.

ஆனால் ஆங்கில வாக்கியங்கள் வேறு பல வகையான பயனிலைகளை மையமாகக் கொண்டும் அமையலாம்.

நிகழ்வுகள்

The window broke.

நிலைகள்

Daniel knows the answer.

பண்புகள்

Sarah is tired.

அடையாளம் அல்லது வகைப்பாடு

Daniel is a teacher.

இருப்பு

There is a problem.

அனுபவம்

Sarah likes music.

எனவே, நோக்கத்துடன் செய்யப்படும் செயல்களை மட்டுமல்லாமல் அதற்கு அப்பாற்பட்டவற்றையும் இலக்கணம் விவரிக்க வேண்டும். நிலைகள், பண்புகள், அடையாளங்கள், மாற்றங்கள், அனுபவங்கள், உறவுகள் ஆகியவற்றையும் அது விளக்க வேண்டும்.


இந்த வேறுபாடு எல்லா மொழிகளுக்கும் பொருந்துமா?

ஒரு மொழிக்கூறு எவ்வகையைச் சேர்ந்தது என்பதற்கும், ஒரு பெரிய அமைப்பில் அது என்ன பணி செய்கிறது என்பதற்கும் உள்ள வேறுபாடு, பல்வேறு மொழிகளைப் புரிந்துகொள்ள மிகவும் பயனுள்ளது.

இருப்பினும், ஒவ்வொரு மொழியும் சொற்களையும் வாக்கியப் பணிகளையும் ஆங்கிலத்தைப் போலவே வகைப்படுத்துகிறது என்று கருதக்கூடாது.

மொழிகள் பின்வரும் அம்சங்களில் வேறுபடுகின்றன:

  • பெயர்ச்சொற்கள், வினைச்சொற்கள், பெயரடைகள் ஆகியவை எவ்வளவு தெளிவாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன என்பது;
  • எழுவாய்களும் செயப்படுபொருள்களும் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பது;
  • பதிலிப்பெயர்கள் அவசியமா என்பது;
  • இலக்கண உறவுகள் எவ்வாறு குறிக்கப்படுகின்றன என்பது;
  • பேசுபொருளும் எழுவாயும் எவ்வாறு வேறுபடுத்தப்படுகின்றன என்பது;
  • சொல்வரிசை, விகுதிகள், இடைச்சொற்கள் அல்லது வினை வடிவங்கள் மூலம் எவ்வளவு தகவல் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது என்பது.

எனவே, மொழியியலாளர்கள் பின்வரும் இரண்டையும் வேறுபடுத்துகிறார்கள்:

  1. குறிப்பிட்ட மொழிக்குரிய வகைகள்: ஒரு குறிப்பிட்ட மொழி எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதன் அடிப்படையில் வரையறுக்கப்படுபவை;
  2. ஒப்பீட்டுக் கருத்தாக்கங்கள்: பல்வேறு மொழிகளில் உள்ள அமைப்புகளை ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒப்பிட உதவுபவை.

பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், எழுவாய், செயப்படுபொருள் ஆகிய வகைகள் மிகவும் பயனுள்ளவை. ஆனால் அவற்றின் துல்லியமான பண்புகளை ஒரு மொழியிலிருந்து மற்ற எல்லா மொழிகளுக்கும் மாற்றமின்றிப் பொருத்திவிட முடியாது.

Universal Dependencies போன்ற பன்மொழி ஆய்வுத் திட்டங்கள், பல மொழிகளைப் பகுப்பாய்வு செய்ய ஒரு பொதுவான கட்டமைப்பைப் பயன்படுத்துகின்றன. அதே நேரத்தில், ஒவ்வொரு மொழிக்குமான தனித்துவமான வேறுபாடுகளுக்கும் இடமளிக்கின்றன. அந்தக் கட்டமைப்பில், சொல்வகை, சொல்லுருவியல் தகவல், தொடரியல் உறவுகள் ஆகியவை தனித்தனி அடுக்குகளாகப் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. இந்த அத்தியாயத்தில் விளக்கப்பட்ட அதே அடிப்படைக் கருத்தையே இது பிரதிபலிக்கிறது: ஒரு மொழிக்கூறின் வகையும் வாக்கியத்தில் அதன் பணியும் தொடர்புடையவை; ஆனால் வெவ்வேறானவை.


ஏறக்குறைய எந்த வாக்கியத்தையும் தெளிவுபடுத்தும் மூன்று கேள்விகள்

ஒரு வாக்கியத்தைப் பகுப்பாய்வு செய்யும்போது, மூன்று கேள்விகளைத் தனித்தனியாகக் கேட்பது உதவும்.

1. இது எவ்வகையான உறுப்பு?

இது பெயர்ச்சொல்லா, வினைச்சொல்லா, பெயரடையா, பதிலிப்பெயரா, வரையறைச் சொல்லா, முன்னிடைச்சொல்லா, இடைச்சொல்லா, அல்லது வேறு வகையான மொழிக்கூறா?

2. இங்கு இது என்ன பணி செய்கிறது?

இது எழுவாயாகவா, செயப்படுபொருளாகவா, நிறைவுறுப்பாகவா, விளக்குறுப்பாகவா அல்லது வினையடை உறுப்பாகவா செயல்படுகிறது?

3. இதுதான் அதன் பணி என்பதை எது காட்டுகிறது?

அதை உணர்த்தும் அடையாளங்களில் பின்வருவன அடங்கலாம்:

  • சொல்வரிசை;
  • வேற்றுமை உருபுகள்;
  • முன்னிடைச்சொற்கள் அல்லது பின்னிடைச்சொற்கள்;
  • இடைச்சொற்கள்;
  • வினைச்சொல்லில் காணப்படும் இயைபு;
  • பதிலிப்பெயரின் வடிவம்;
  • வாக்கிய அமைப்பு;
  • குரல் ஏற்றத்தாழ்வு;
  • பொருளும் சூழலும்.

இந்த மூன்றாவது கேள்வி, இலக்கணத்தின் மிகவும் சுவாரசியமான பகுதிகளில் ஒன்றிற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது.

யார், யாருக்கு, என்ன செய்தார்கள் என்பதைக் கேட்பவர் எப்படி அறிந்துகொள்கிறார்?

ஆங்கிலம் சொல்வரிசையைப் பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. ஹங்கேரியமும் ரஷ்யமும் வேற்றுமை உருபுகளை விரிவாகப் பயன்படுத்துகின்றன. ஜப்பானியமும் கொரியமும் இடைச்சொற்களை அடிக்கடி பயன்படுத்துகின்றன. ஸ்பானிஷ் மொழி, சொல்வரிசையுடன் வினைச்சொல் இயைபையும், செயப்படுபொருளின் தன்மைக்கு ஏற்ப மாறும் குறியிடலையும் இணைத்துப் பயன்படுத்துகிறது. மாண்டரின் மொழி சொல்வரிசை, இடைச்சொற்கள், இலக்கணக் கட்டமைப்புகள், சூழல் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துகிறது.

எல்லா மொழிகளும் இலக்கண உறவுகளை ஒரே விதமாகக் குறிப்பதில்லை. அந்தப் பணியை அவை வெவ்வேறு கூறுகளுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கின்றன.


முக்கியக் கருத்து

நினைவில் கொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான கருத்து எளிமையானது:

ஒரு சொல்லின் வகையும், வாக்கியத்தில் அதன் பணியும் ஒன்றல்ல.

ஒரு பெயர்ச்சொல் தானாகவே எழுவாய் ஆகிவிடாது.

எழுவாய் எப்போதும் செயலைச் செய்பவர் அல்ல.

பெயரடை பெயர்ச்சொற்களைப் பற்றி விளக்குவதோடு மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை.

வினையடை உறுப்பு ஒரு வினையடையாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை.

மேலும், ஒரே எழுத்து வடிவம் வெவ்வேறு சூழல்களில் வெவ்வேறு சொல்வகைகளைச் சேர்ந்ததாக இருக்கலாம்.

மொழி கற்போர் இந்த நிலைகளைத் தனித்தனியாகப் புரிந்துகொள்ளும்போது, இலக்கணம் தொடர்பற்ற பெயர்களின் தொகுப்பாகத் தோன்றுவது குறைகிறது. மாறாக, வடிவங்கள், பணிகள், உறவுகள் ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஓர் அமைப்பாக அது விளங்குகிறது.

அடுத்த அத்தியாயத்தில், சொல்வரிசை, வேற்றுமை உருபுகள், இடைச்சொற்கள், இயைபு, சூழல் ஆகியவற்றின் மூலம் வெவ்வேறு மொழிகள் இந்த உறவுகளை எவ்வாறு உணர்த்துகின்றன என்பதை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்போம்.