உள்ளடக்க அட்டவணை

ஒவ்வொரு மொழிக் கற்பவரும் அறிந்த விரக்தி

நேற்றிரவு ஒரு மணி நேரம் படித்தீர்கள். ஃபிளாஷ்கார்டுகளைப் பார்த்துப் பயிற்சி செய்தீர்கள். சொற்களை உரக்கத் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னீர்கள். சிலவற்றை வாக்கியங்களில் பயன்படுத்தவும் செய்தீர்கள். நன்றாகக் கற்றதாக உணர்ந்தீர்கள்.

ஆனால் இன்று காலை மீண்டும் செயலியைத் திறந்தபோது — எதுவுமே நினைவுக்கு வரவில்லை.

பன்னிரண்டு மணிநேரத்திற்கு முன்பு தெரிந்ததாகப் பெருமைப்பட்ட அந்தச் சொல்? மறந்துவிட்டது. நேற்று இறுதியாகப் புரிந்துவிட்ட இலக்கண விதி? இப்போது தெளிவில்லாமல் உள்ளது. மூன்று முறை பயிற்சி செய்த சொற்றொடர்? கிட்டத்தட்ட நினைவுக்கு வந்துவிடுவது போல் இருக்கிறது; ஆனால் முழுமையாக வரவில்லை.

இது உங்களுக்கும் பழக்கமான அனுபவமாக இருந்தால், நீங்கள் சோம்பேறி அல்ல. மொழிகளைக் கற்பதில் திறமையற்றவரும் அல்ல. நீங்கள் "கற்கும் வயதைக் கடந்தவரும்" அல்ல.

அறிவுணர்வு அறிவியலில் மிக விரிவாக ஆவணப்படுத்தப்பட்ட நிகழ்வுகளில் ஒன்றை நீங்கள் எதிர்கொள்கிறீர்கள். வண்ணமயமான இடைமுகங்களும் தொடர்நாள் கணக்கிகளும் இருந்தபோதிலும், பெரும்பாலான மொழிக் கற்றல் கருவிகள் இந்தப் போராட்டத்தில் நீங்கள் வெற்றிபெற உதவுவதற்கு மிகக் குறைவாகவே செய்கின்றன.

நல்ல செய்தி என்ன? எது பயனளிக்கும் என்பதில் நினைவாற்றல் அறிவியல் தெளிவாக உள்ளது. நீங்கள் ஏன் மறக்கிறீர்கள் என்பதைப் புரிந்துகொண்டதும், அறிவை நினைவில் நிலைக்கச் செய்யும் கற்றல் வழக்கத்தை உருவாக்க முடியும்.

மறதி வளைவு: 140 ஆண்டுகால ஆய்வு நமக்குச் சொல்வது

1885-ஆம் ஆண்டில், ஜெர்மானிய உளவியலாளர் Hermann Ebbinghaus தம்மையே உட்படுத்தி தொடர்ச்சியான சோதனைகளை மேற்கொண்டார். அவர் பொருளற்ற அசைகளின் பட்டியல்களை ("DAX" அல்லது "BUP" போன்றவை) மனப்பாடம் செய்து, காலப்போக்கில் அவற்றில் எவ்வளவு நினைவுகூர முடிகிறது என்பதைச் சோதித்தார்.

அவர் கண்டறிந்தது உளவியலில் மிக அதிகமாக மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட முடிவுகளில் ஒன்றாகியுள்ளது: திட்டமிட்ட மீள்பார்வை இல்லையெனில், புதிய தகவல்களின் பெரும்பகுதியைச் சில நாட்களுக்குள் இழந்துவிடுகிறோம்.

இது மறதி வளைவு எனப்படுகிறது. Ebbinghaus இதை "சேமிப்பு" என்ற முறை மூலம் அளவிட்டார் — ஒரு பட்டியலை முதன்முறை கற்பதுடன் ஒப்பிடும்போது, அதை மீண்டும் கற்க எவ்வளவு குறைவான நேரம் எடுத்தது என்பதே அதன் அளவீடு. அன்றாடப் பொருளில் தோராயமாகச் சொன்னால், அவரது முடிவுகள் இவ்வாறு இருந்தன:

  • 20 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு: சற்றுமுன் கற்றவற்றில் கிட்டத்தட்ட பாதியை ஏற்கெனவே இழந்திருப்பீர்கள்.
  • 1 மணிநேரத்திற்குப் பிறகு: நினைவு மேலும் மங்கியிருக்கும்.
  • 24 மணிநேரத்திற்குப் பிறகு: அதன் பெரும்பகுதி மறைந்திருக்கும்.
  • 1 வாரத்திற்குப் பிறகு: மீள்பார்வை இல்லாமல் மிகச் சிறிய பகுதியை மட்டுமே நினைவிலிருந்து பெற முடியும்.

Ebbinghaus பயன்படுத்திய முறை நேரடி நினைவுகூர்தலை அல்லாமல் மீண்டும் கற்கும் வேகத்தை அளவிட்டதாலும், ஒரே ஆய்வாளர் தம்மையே சோதித்ததிலிருந்து அசல் தரவுகள் கிடைத்ததாலும், வெவ்வேறு ஆதாரங்களில் குறிப்பிடப்படும் துல்லியமான சதவீதங்கள் ஓரளவு மாறுபடுகின்றன. ஆனால் வளைவின் வடிவம் மாறுவதில்லை: முதலில் செங்குத்தான சரிவு, பின்னர் படிப்படியாகச் சீராகும் நிலை. Jaap Murre மற்றும் Joeri Dros ஆகியோர் மேற்கொண்டு 2015-ஆம் ஆண்டு PLOS ONE இதழில் வெளியிட்ட கடுமையான ஆய்வுமுறை கொண்ட மறுசோதனை, ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலான காலத்திற்குப் பிறகும் இதே அடிப்படை வடிவத்தை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியது — Ebbinghaus-இன் முக்கியக் கண்டுபிடிப்பு இன்றும் பொருந்துகிறது என்பதை இது காட்டுகிறது.

Ebbinghaus எந்தச் சூழலோ பொருளோ உணர்வுபூர்வமான தொடர்போ இல்லாத அசைகளை மனப்பாடம் செய்தார். சொற்கள் கதைகள், படங்கள், உரையாடல்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட தொடர்புகளுடன் இணைக்கப்படும் உண்மையான மொழிக் கற்றல், அவரது சோதனை காட்டுவதைவிட மறதியைச் சிறப்பாக எதிர்கொள்ளும். ஆனால் அடிப்படைக் கோட்பாடு இன்னும் பொருந்துகிறது: மீண்டும் வலுப்படுத்தப்படாத தகவலைத் தேவையற்றதாக மூளை கருதுகிறது.

இதிலிருந்து பெற வேண்டிய கருத்து "நீங்கள் மறந்தே தீர வேண்டும்" என்பதல்ல. மாறாக, மறப்பதே இயல்பான நிலை; நினைவில் தக்கவைக்க உத்தி தேவை என்பதாகும்.

பெரும்பாலான மொழிக் கற்றல் செயலிகள் ஏன் நிலைமையை மோசமாக்குகின்றன

இதோ ஒரு சங்கடமான உண்மை: பயனுள்ளதாகத் தோன்றினாலும், பிரபலமான பல மொழிக் கற்றல் கருவிகள் தற்செயலாக மறதியை வேகப்படுத்துகின்றன.

மொழிச் சரளத்தின் மாயை

ஃபிளாஷ்கார்டுகளை ஒவ்வொன்றாகப் பார்த்து ஒரு சொல்லை அடையாளம் காணும்போது, உங்கள் மூளை சிறியதொரு பரிச்சய உணர்வைப் பதிவு செய்கிறது. "ஆம், இது எனக்குத் தெரியும்" என்று நினைக்கிறீர்கள். ஆனால் அடையாளம் காண்பது நினைவுகூர்வது அல்ல; நினைவுகூர்வதும் உண்மையான உரையாடலில் அந்தச் சொல்லைப் பயன்படுத்த முடிவதற்குச் சமமல்ல.

உளவியலாளர்களான Roediger மற்றும் Karpicke (2006) இதைத் தெளிவாகக் காட்டினர்: உள்ளடக்கத்தைச் செயலற்ற முறையில் மீண்டும் படித்த மாணவர்கள், தங்களைத் தாங்களே செயலில் சோதித்தவர்களைவிடத் தங்கள் அறிவைப் பற்றி அதிக நம்பிக்கை கொண்டிருந்தனர். ஆனால் ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு, தங்களைச் சோதித்த குழுவினர் கணிசமாக அதிகமானவற்றை நினைவில் வைத்திருந்தனர். நம்பிக்கையும் நினைவில் தக்கவைப்பும் ஒன்றல்ல.

அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான மீள்பயிற்சி

பெரும்பாலான செயலிகள் நிலையான அட்டவணையைப் பயன்படுத்துகின்றன: ஒரு சொல்லை 1 நாளுக்குப் பிறகு, பின்னர் 3 நாட்களுக்குப் பிறகு, அடுத்து 7 நாட்களுக்குப் பிறகு மீள்பார்வையிடுதல். ஆனால் உங்கள் மூளை அனைவருக்கும் பொதுவான ஒரே கடிகாரத்தின்படி இயங்குவதில்லை. அர்த்தமுள்ள உரையாடலில் சந்தித்து, தனிப்பட்ட அனுபவத்துடன் இணைத்த ஒரு சொல், பொதுவான ஃபிளாஷ்கார்டுத் தொகுப்பில் ஒருமுறை பார்த்த சொல்லிலிருந்து வேறுபட்ட விதத்தில் நினைவில் பதியும்.

Cepeda மற்றும் குழுவினர் (2006), இடைவெளிக் கற்றல் குறித்த 184 ஆய்வுகளையும் 300-க்கும் மேற்பட்ட சோதனைகளையும் உள்ளடக்கி Psychological Bulletin இதழில் வெளியிட்ட பெருமளவிலான மதிப்பாய்வில், இடைவெளி மீள்பயிற்சி பயனளிப்பதை உறுதிப்படுத்தினர். ஆனால் உகந்த இடைவெளி, கற்கப்படும் உள்ளடக்கம், கற்பவர் மற்றும் எவ்வளவு காலம் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்பவற்றைப் பொறுத்தது. அனைவருக்கும் பொருந்தும் ஒரே இறுக்கமான அட்டவணையால் இதைக் கணக்கில் கொள்ள முடியாது.

மொழியை வெளிப்படுத்தாத செயலற்ற மீள்பார்வை

பல செயலிகள் ஒரு சொல்லைக் காட்டி, "இது எனக்குத் தெரியும்" என்பதை அழுத்தியதும் அடுத்ததற்குச் செல்கின்றன. ஆனால் நினைவாற்றல் ஆய்வுகள் தெளிவாகக் காட்டுவது இதுதான்: நினைவுமீட்டல் பயிற்சி — உங்கள் நினைவிலிருந்து தகவலைச் செயலில் மீட்டெடுப்பது — செயலற்ற முறையில் அதை மீண்டும் பார்ப்பதைவிடப் பெரும்பாலும் மிகவும் பயனுள்ளது. இந்த முடிவை, 2011-ஆம் ஆண்டு Science இதழில் வெளியான பரவலாக மேற்கோள் காட்டப்படும் Karpicke மற்றும் Blunt ஆய்வும் உறுதிப்படுத்தியது.

உங்கள் கற்றல் வழக்கத்தில் சொற்களைப் பேச்சிலும் எழுத்திலும் புதிய வாக்கியங்களிலும் உருவாக்கிப் பயன்படுத்துவதைவிட, அவற்றை அடையாளம் காண்பதே அதிகமாக இருந்தால், விரைவாக மறைந்துவிடும் எளிதில் சிதையும், ஆழமற்ற அறிவையே உருவாக்குகிறீர்கள்.

ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பில்லாத கற்றல் தருணங்கள்

ஒருவேளை மிகப் பெரிய கட்டமைப்புச் சிக்கல் இதுதான்: பெரும்பாலான கருவிகள் வாசித்தல், கேட்டல், சொற்களஞ்சியம், இலக்கணம் மற்றும் பேசுதல் ஆகியவற்றைத் தனித்தனி செயல்பாடுகளாகக் கருதுகின்றன. ஒரு சொல்லை ஃபிளாஷ்கார்டுச் செயலியில் கற்கிறீர்கள்; அதை வாசிப்புச் செயலியில் மீண்டும் சந்திக்கிறீர்கள்; மூன்றாவது செயலியில் உச்சரிப்பைப் பயிற்சி செய்கிறீர்கள்; ஆனால் இவற்றை ஒருபோதும் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைப்பதில்லை.

அறிவுணர்வு அறிவியலாளர்கள் இதை குறியாக்கத் தனித்தன்மையின் தோல்வி என அழைக்கின்றனர்: ஒன்றைக் கற்ற சூழலும் அதைப் பயன்படுத்த வேண்டிய சூழலும் பொருந்தும்போது நினைவு பொதுவாக வலுவாக இருக்கும். ஒரு சொல்லைத் தனிமையில் கற்றுவிட்டு, நேரடி உரையாடலில் அதைப் பயன்படுத்த வேண்டியிருந்தால், உருவாக்குவதற்குத் தேவையான பொருட்களே வழங்கப்படாத ஓர் இடைவெளியை உங்கள் மூளை இணைக்க வேண்டியிருக்கும்.

அறிவை உண்மையிலேயே நினைவில் நிலைக்கச் செய்யும் அறிவியல் ஆதாரமுள்ள 5 உத்திகள்

அப்படியானால், எது உண்மையில் பயனளிக்கிறது? அறிவுணர்வு உளவியல் மற்றும் பயன்பாட்டு மொழியியலில் பல தசாப்தங்களாக மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள் ஒரே மாதிரியான சில கோட்பாடுகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

1. இடைவெளி மீள்பயிற்சி — ஆனால் நிலையான அட்டவணையைவிட நுண்ணறிவுடன்

கோட்பாடு எளிமையானது: தகவலை மறக்கவிருக்கும் தருணத்திற்குச் சற்று முன்பு மீள்பார்வையிடுங்கள். நினைவிலிருந்து வெற்றிகரமாக மீட்டெடுக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் நினைவுச் சுவடு வலுப்பெற்று, அடுத்த மீள்பார்வையை இன்னும் தொலைவான நேரத்திற்குத் தள்ளுகிறது.

மொழி கற்பிக்கும் முறைகள் 1960-களிலிருந்தே கட்டமைக்கப்பட்ட நினைவுகூரல் அட்டவணைகளைப் பயன்படுத்தி வருகின்றன. நவீன இடைவெளி மீள்பயிற்சி அமைப்புகள் இதைவிடவும் மேம்பட்டவை: நிலையான அட்டவணையைப் பின்பற்றாமல், ஒவ்வொரு உருப்படியின் தனிப்பட்ட மறதி வளைவை மாதிரியாக்கி, அதற்கேற்ப இடைவெளிகளை மாற்றுகின்றன. கோடிக்கணக்கான உண்மையான கற்றல் அமர்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட மிகப் பெரிய தரஒப்பீடுகள், பழைய நிலையான இடைவெளி முறைகளைவிட இந்தத் தகவமைப்பு அமைப்புகள் நீங்கள் எப்போது ஒன்றை மறக்கவிருக்கிறீர்கள் என்பதை கணிசமாகச் சிறந்த துல்லியத்துடன் கணிப்பதாகக் காட்டுகின்றன. இதனால் அதே அளவு நினைவுத் தக்கவைப்புக்கு, சரியான நேரத்தில் திட்டமிடப்பட்ட குறைவான மீள்பார்வைகளே போதுமானதாகின்றன.

இந்தச் சிறந்த கணிப்புத் திறன், வீணான மீள்பார்வைகளைக் குறைப்பதைக் கடந்தும் நீண்டகால நினைவாற்றலை எந்த அளவிற்கு மேம்படுத்துகிறது என்பது இன்னும் விடை காணப்படாத கேள்வியாக உள்ளது. அட்டவணைத் திறனை அல்லாமல் உண்மையான நினைவுத் தக்கவைப்பை அளவிட்டு, இரு முறைகளையும் நேரடியாக ஒப்பிடும் ஆய்வு இன்னும் வெளியிடப்படவில்லை. எப்படியாயினும், அடிப்படைக் கோட்பாடு நன்கு நிறுவப்பட்டுள்ளது: அனைவருக்கும் பொதுவான இடைவெளியைவிட, நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட சொல்லை மறக்கவிருக்கும் நேரத்திற்கேற்பத் திட்டமிடப்படும் மீள்பார்வை சிறந்தது (Cepeda மற்றும் குழுவினர், 2006).

கற்றல் கருவியில் கவனிக்க வேண்டியது: உங்கள் பதில்களுக்கு ஏற்ப அது மீள்பார்வை நேரத்தை மாற்றிக்கொள்கிறதா அல்லது அனைவருக்கும் ஒரே அட்டவணையைப் பின்பற்றுகிறதா?

2. செயலற்ற அடையாளம் காண்தலைவிடச் செயலில் நினைவுகூர்தல்

பயனுள்ள கற்றல், "இந்தச் சொல்லை அடையாளம் காண முடிகிறதா?" என்று கேட்பதற்குப் பதிலாக, "இந்தச் சொல்லை நினைவிலிருந்து மீட்டெடுத்துப் பயன்படுத்த முடியுமா?" என்று கேட்கிறது.

Roediger மற்றும் Karpicke (2006), பலமுறை மீண்டும் படிப்பதைவிட ஒரே ஓர் நினைவுமீட்டல் பயிற்சி அமர்வு சிறந்த நீண்டகால நினைவுத் தக்கவைப்பை ஏற்படுத்துவதாகக் காட்டினர். குறிப்பாக மொழிக் கற்றலில், புதிய சொல்லை மீண்டும் காட்டுவதற்குப் பதிலாக அதைக் கற்பவர்களே நினைவிலிருந்து மீட்டெடுக்கச் சிறிது நேரம் வழங்குவது, பல நாட்கள் மற்றும் வாரங்களுக்குப் பிறகும் அந்தச் சொல்லை நினைவில் வைத்திருக்கும் திறனை அளவிடக்கூடிய வகையில் மேம்படுத்துவதாக Barcroft (2007) கண்டறிந்தார்.

எனவே, உங்கள் பயிற்சியில் பின்வருபவை இடம்பெற வேண்டும்:

  • உங்கள் தாய்மொழியிலிருந்து இலக்கு மொழிக்கு மொழிபெயர்த்தல் (எதிர்த்திசையில் மட்டும் அல்ல)
  • கோடிட்ட இடத்தை நிரப்பும் பயிற்சிகள் — விடுபட்ட சொல்லை நீங்களே வழங்க வேண்டும்
  • வாக்கியங்களை உருவாக்குதல் — இலக்குச் சொல் அல்லது அமைப்பைப் பயன்படுத்தி
  • பேச்சு அல்லது எழுத்துப் பணிகள் — சிறிதளவு நேரக் கட்டுப்பாட்டில் சொற்களை நினைவிலிருந்து மீட்டெடுக்க வேண்டியவை

கவனிக்க வேண்டியது: அந்தக் கருவி மொழியை நீங்களே உருவாக்கிப் பயன்படுத்தச் சொல்கிறதா அல்லது பெரும்பாலும் அடையாளம் காண மட்டுமே சொல்கிறதா?

3. சூழல்சார் மற்றும் பல்வழிக் குறியாக்கம்

மூளை சொற்களைத் தனிமையில் சேமிப்பதில்லை. ஒலிகள், படங்கள், உணர்வுகள், சூழ்நிலைகள், இலக்கண வடிவங்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட நினைவுகள் ஆகியவற்றால் ஆன தொடர்புகளின் வலைப்பின்னல்களில் அவற்றைச் சேமிக்கிறது. சொற்கள் மற்றும் காட்சிகள், பேச்சு மற்றும் எழுத்து எனப் பல வழிகளில் குறியாக்கப்படும் தகவல், ஒரே வழியில் மட்டும் குறியாக்கப்படும் தகவலைவிடச் சிறப்பாக நினைவில் நிற்கும் என்பதைப் பல தசாப்தகால நினைவாற்றல் ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.

மொழிக் கற்றலில் இந்தக் கோட்பாடு இன்னும் விரிவடைகிறது: ஒரு கட்டுரையில் படித்தும், பாட்காஸ்டில் கேட்டும், காணொளிக் காட்சியில் பார்த்தும், உரக்கச் சொல்லியும், உரையாடலில் பயன்படுத்தியும் கற்ற ஒரு சொல், ஃபிளாஷ்கார்டில் மட்டும் பார்த்த சொல்லைவிட மிகவும் செறிவான நினைவுச் சுவட்டை உருவாக்குகிறது.

இதனால்தான் உண்மையான உள்ளடக்கத்திலிருந்து கற்றல் — நிஜக் கட்டுரைகள், காணொளிகள், உரையாடல்கள் போன்றவை — தனித்த சொற்களஞ்சியப் பட்டியல்களைவிட ஆழமான நினைவுத் தக்கவைப்பை உருவாக்குகிறது. ஒரு சொல் அர்த்தமுள்ள சூழ்நிலையில் இடம்பெற்று, பிற சொற்களுடன் இணைக்கப்பட்டு, ஒரு கதை அல்லது உணர்வுபூர்வமான பின்னணியுடன் பிணைக்கப்படுகிறது.

கவனிக்க வேண்டியது: உண்மையான உள்ளடக்கத்திற்குள் சொற்களைக் கற்கவும், அதே சொற்களை வெவ்வேறு வடிவங்களில் (வாசித்தல், கேட்டல், பேசுதல், எழுதுதல்) பயிற்சி செய்யவும் அந்தக் கருவி அனுமதிக்கிறதா?

4. வெளிப்படுத்தல் விளைவு: பயன்படுத்துங்கள்; இல்லையெனில் மறந்துவிடுவீர்கள்

பெரும்பாலான செயலிகள் தெளிவுபடுத்தத் தவறும் ஒரு முக்கிய வேறுபாடு மொழிக் கற்றலில் உள்ளது: ஒரு சொல்லைத் தெரிந்திருப்பதற்கும் அதைப் பயன்படுத்த முடிவதற்கும் இடையிலான வேறுபாடு.

வாசிக்கும்போது ஆயிரக்கணக்கான சொற்களை நீங்கள் அடையாளம் காணக்கூடும். ஆனால் பேசும்போது அவற்றில் ஒரு சிறு பகுதி மட்டுமே தானாக நினைவுக்கு வந்து வெளிப்படும். இவை இரண்டு வெவ்வேறு நினைவமைப்புகள்; அவற்றுக்கு வெவ்வேறு வகையான பயிற்சிகள் தேவை. ஒரு சொல்லை அமைதியாகப் படிப்பதைவிட, அதை உரக்கச் சொல்வது, புதிய வாக்கியத்தில் எழுதுவது அல்லது உரையாடலில் பயன்படுத்துவது வலுவான, நீடித்த நினைவை உருவாக்குகிறது. இதனால்தான் உரையாடல் பயிற்சி ஒரு "கூடுதல்" வசதி அல்ல; அறிவை நிரந்தரமாக்குவதற்கான அடிப்படைப் பகுதியாகும்.

கவனிக்க வேண்டியது: அந்தக் கருவி உங்களை அடையாளம் காணும் நிலையிலிருந்து மொழியை உருவாக்கிப் பயன்படுத்தும் நிலைக்கு அழைத்துச் செல்கிறதா? புதிய சொற்களை வெறுமனே அடையாளம் காண்பதோடு நிறுத்தாமல், வாக்கியங்கள், உரையாடல்கள் அல்லது எழுத்தில் பயன்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்குகிறதா?

5. இடைக்கலத்தலும் பல்வகைப் பயிற்சியும்

இயல்பான எதிர்பார்ப்புக்கு மாறாக, ஒரே அமர்விற்குள் சொற்களஞ்சியம், இலக்கணம், கேட்டல் மற்றும் பேசுதல் ஆகியவற்றுக்கு இடையே மாறி மாறிப் பயிற்சி செய்வது, தொகுதிவாரிப் பயிற்சியைவிட (முதலில் சொற்களஞ்சியப் பயிற்சிகள் அனைத்தையும், பின்னர் இலக்கணம் அனைத்தையும், அதன் பிறகு கேட்டல் அனைத்தையும் செய்வது) சிறந்த நீண்டகால நினைவுத் தக்கவைப்பை உருவாக்குகிறது.

அந்தத் தருணத்தில் இது கடினமாகத் தோன்றும்; அதனால்தான் பெரும்பாலான செயலிகள் இதைத் தவிர்க்கின்றன. ஆனால் அந்தக் கூடுதல் சிரமம் பொதுவாக உண்மையான கற்றல் நிகழ்கிறது என்பதற்கான அறிகுறியே தவிர, ஏதோ தவறு நடக்கிறது என்பதற்கான அறிகுறி அல்ல. மொழிக் கற்றலில், ஒரு சொல்லை வாசிப்புப் பயிற்சியில் சந்தித்து, பின்னர் கேட்டல் பணியில் அதைக் கேட்டு, அதன்பின் பேச்சுப் பயிற்சியில் பயன்படுத்துவது, "சொற்களஞ்சியம் மட்டும்" கொண்ட மூன்று தனித்தனி அமர்வுகளைச் செய்வதைவிடப் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

கவனிக்க வேண்டியது: ஒரே உருப்படிக்கான பயிற்சி வகையை அந்தக் கருவி மாற்றுகிறதா அல்லது எப்போதும் ஒரே வடிவத்திலேயே உங்களைச் சோதிக்கிறதா?

விடுபட்ட பகுதி: உங்களை நினைவில் வைத்திருக்கும் அமைப்பு

சவால் இதுதான்: மேலே கூறப்பட்ட ஐந்து உத்திகளும் நன்கு நிறுவப்பட்டவை. ஆனால் அவை அனைத்தையும் ஒன்றாகவும் தொடர்ச்சியாகவும் தகவமைப்புடனும் கையால் செயல்படுத்துவது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றது.

நீங்கள் பின்வருவனவற்றைச் செய்ய வேண்டியிருக்கும்:

  • ஒவ்வொரு ஆதாரத்திலும் (கட்டுரைகள், காணொளிகள், பாட்காஸ்ட்கள், உரையாடல்கள்) நீங்கள் சந்தித்த ஒவ்வொரு சொல்லையும் கண்காணித்தல்
  • எந்தச் சொற்களை அடையாளம் கண்டீர்கள், எவற்றை உண்மையில் உருவாக்கிப் பயன்படுத்த முடிந்தது என்பதை நினைவில் வைத்தல்
  • பொதுவான இடைவெளியில் அல்லாமல், உங்கள் நினைவாற்றலுக்கு உகந்த தருணத்தில் மீள்பார்வைகளைத் திட்டமிடுதல்
  • நீங்கள் இன்னும் பலவீனமாக உள்ள பகுதிகளுக்கு ஏற்ப பயிற்சி வடிவத்தை மாற்றுதல்
  • புதிய சொற்களை நீங்கள் முதலில் சந்தித்த சூழல்களுடன் இணைத்தல்
  • உங்கள் நிலை மாறும்போது கடினத்தன்மையைச் சரிசெய்தல்

இவை அனைத்தையும் ஒருவர் தனியாக நிர்வகிப்பது சாத்தியமில்லை. மேலும் பெரும்பாலான செயலிகள் இவற்றில் ஒன்று அல்லது இரண்டு அம்சங்களை மட்டுமே கையாளுகின்றன.

இங்குதான் தொடர்ந்து நிலைக்கும் கற்பவர் நினைவகம் என்ற கருத்து சக்திவாய்ந்ததாகிறது.

இந்தக் கருத்து புதியதல்ல — தகவமைப்பு மற்றும் தனிப்பயனாக்கப்பட்ட கற்றல் பல தசாப்தங்களாகக் கல்வித் துறையில் ஆராயப்பட்டு வருகிறது. ஆனால் குறிப்பாக மொழிக் கற்றலில், பெரும்பாலான கருவிகள் இன்னும் ஒவ்வொரு அமர்வையும் தனித்தனியாகக் கருதுகின்றன: நீங்கள் செயலியைத் திறந்து, ஒரு பாடத்தை முடித்து, அதை மூடுகிறீர்கள்; நடந்தவற்றின் நுட்பமான விவரங்களை அமைப்பு பெரும்பாலும் மறந்துவிடுகிறது.

உண்மையில் தொடர்ந்து நிலைக்கும் கற்பவர் நினைவகம் வேறுபட்டிருக்கும். அது:

  • நீங்கள் எதைக் கற்றீர்கள் என்பதை மட்டுமல்லாமல், எப்படிக் கற்றீர்கள் என்பதையும் நினைவில் வைத்திருக்கும். வாசிக்கும்போது ஒரு சொல்லை அடையாளம் கண்டீர்கள்; ஆனால் பேசும்போது அதை உருவாக்கிப் பயன்படுத்த முடியவில்லையா? இரண்டிலும் சரியாகச் செய்வதிலிருந்து இது வேறுபட்ட நினைவு நிலையாகும்.
  • வெவ்வேறு சூழல்களில் நீங்கள் செய்யும் பிழைகளைக் கண்காணிக்கும். ஒத்த இரண்டு சொற்களைத் தொடர்ந்து குழப்பினாலோ, குறிப்பிட்ட வினை வடிவத்தில் எப்போதும் சிரமப்பட்டாலோ, அமைப்பு அதைக் கவனித்து அதற்கேற்ப மாற வேண்டும்.
  • கற்றல் தருணங்களை இணைக்கும். செவ்வாய்க்கிழமை ஒரு கட்டுரையிலிருந்து நீங்கள் சேமித்த சொல், வியாழக்கிழமை கேட்டல் பயிற்சியிலும் சனிக்கிழமை உரையாடல் பயிற்சியிலும் தோன்ற வேண்டும்.
  • தேவையற்ற மீள்பயிற்சியைக் குறைக்கும். இரண்டு வாரங்களில் மூன்று வெவ்வேறு சூழல்களில் ஒரு சொல்லைச் சரியாகப் பயன்படுத்தியிருந்தால், அதற்காக மற்றொரு ஃபிளாஷ்கார்டுப் பயிற்சி உங்களுக்குத் தேவையில்லாமல் இருக்கலாம். அமைப்பு அதை அறிந்திருக்க வேண்டும்.
  • உங்கள் இலக்குகளுக்கு ஏற்ப மாறும். வேலை நேர்காணலுக்குத் தயாராகிறீர்கள் என்றால், தொழில்முறைச் சொற்களஞ்சியத்திற்கும் முறையான மொழிநடைக்கும் அமைப்பு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும். பயணத்திற்காகக் கற்கிறீர்கள் என்றால், நடைமுறையான அன்றாட மொழிக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும்.

இது உங்கள் முடிவெடுக்கும் திறனை மாற்றுவதோ, உங்களை ஓர் இறுக்கமான பாதையில் கட்டுப்படுத்துவதோ அல்ல. ஒவ்வொரு முறையும் பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்குவதற்குப் பதிலாக, ஒவ்வொரு தொடர்பையும் அடித்தளமாகக் கொண்டு வளர்கின்ற கற்றல் சூழலை உருவாக்குவதே இதன் நோக்கம்.

மேலே கூறப்பட்ட ஐந்து உத்திகளில் எதுவும் புதியதல்ல. புதிதாக உருவாகியிருப்பது, உங்களுக்கு என்ன தெரியும், எதில் சிரமப்படுகிறீர்கள், எப்படிக் கற்றால் உங்களுக்குச் சிறந்த பலன் கிடைக்கும் என்பதற்கான உண்மையான, தொடர்ச்சியான பதிவின் அடிப்படையில் அவை அனைத்தையும் ஒன்றாகவும் இடைவிடாமலும் பயன்படுத்தும் வாய்ப்பாகும்.

முக்கியக் கருத்துகள்

  1. மறப்பது இயல்பானது. மீள்பார்வை இல்லையெனில் பெரும்பாலான புதிய தகவல்களைச் சில நாட்களுக்குள் இழந்துவிடுகிறோம் என்பதை Ebbinghaus 140 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே காட்டினார். இது உங்கள் குறையல்ல — மனித இயல்பு.
  2. அடையாளம் காணுதல் ≠ நினைவுகூர்தல் ≠ பயன்படுத்துதல். ஃபிளாஷ்கார்டில் ஒரு சொல்லைக் கண்டறிவது, உரையாடலில் அதைப் பயன்படுத்த முடிவதிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது. பயனுள்ள கற்றலுக்கு இந்த மூன்றும் தேவை.
  3. இடைவெளி மீள்பயிற்சி பயனளிக்கும் — ஆனால் அது உங்களுக்கு ஏற்ப மாற வேண்டும். நிலையான அட்டவணை எதுவும் இல்லாததைவிடச் சிறந்தது. ஆனால் உங்கள் உண்மையான செயல்திறனின் அடிப்படையில் தன்னை மாற்றிக்கொள்ளும் அமைப்பு கணிசமாகத் திறன் வாய்ந்தது.
  4. சூழல் முக்கியமானது. அர்த்தமுள்ள, உண்மையான உள்ளடக்கத்தில் கற்கப்படும் சொற்கள், தனிமையில் கற்கப்படும் சொற்களைவிடச் சிறப்பாக நினைவில் நிற்கும். மேலும் ஒரே சொல்லை வெவ்வேறு வடிவங்களில் (வாசித்தல், கேட்டல், பேசுதல்) பயிற்சி செய்வது வலுவான நினைவுச் சுவடுகளை உருவாக்குகிறது.
  5. செயலில் மொழியைப் பயன்படுத்துவது கட்டாயம். செயலற்ற அடையாளம் காணும் நிலையிலிருந்து செயலில் பயன்படுத்தும் அறிவாக மாற்ற, புதிய மொழியை வாக்கியங்கள், பேச்சு மற்றும் எழுத்தில் நீங்கள் பயன்படுத்த வேண்டும்.
  6. பலனைப் பலமடங்காக்குவது ஒருங்கிணைப்பே. உங்களுக்கு என்ன தெரியும், எதில் சிரமப்படுகிறீர்கள், எப்படிக் கற்றால் சிறந்த பலன் கிடைக்கும் என்பதற்கான தொடர்ச்சியான பதிவின் அடிப்படையில் இந்த உத்திகள் அனைத்தும் ஒன்றாகச் செயல்படும்போது அவை மேலும் சக்திவாய்ந்ததாகின்றன.

நீங்கள் ஒரு மொழிக் கற்றல் கருவியைத் தேர்ந்தெடுக்கிறீர்கள் அல்லது கற்றல் வழக்கத்தை உருவாக்குகிறீர்கள் என்றால், மிக முக்கியமான கேள்வி "இதில் நல்ல உள்ளடக்கம் உள்ளதா?" என்பதல்ல. மாறாக: "இது என்னை நினைவில் வைத்துக்கொள்கிறதா?"

ஏனெனில் மொழிக் கற்றலின் நோக்கம் பாடங்களை முடிப்பதல்ல. உரையாடல்களிலும் வாசிப்பிலும் நிஜ வாழ்க்கையிலும் உங்களுடன் நிலைத்திருக்கும் அறிவை உருவாக்குவதே அதன் நோக்கம். அதற்கு உங்கள் கற்றலை ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பில்லாத அமர்வுகளின் தொடராக அல்லாமல், தொடர்ச்சியான கதையாகக் கருதும் ஓர் அமைப்பு தேவை.

வாசித்தல், கேட்டல், சொற்களஞ்சியம், பேசுதல் மற்றும் மீள்பார்வை ஆகியவற்றை ஒரே தகவமைப்புச் சுழற்சியில் இணைக்கும், தொடர்ந்து நிலைக்கும் நினைவகத்தைக் கொண்ட கற்றல் அமைப்பு நடைமுறையில் எவ்வாறு இருக்கும் என்பதை அறிய விரும்பினால் — Vocafy இதை எப்படி அணுகுகிறது என்பதை இங்கே ஆராயலாம்.