பென்: Vocafy Unpacked நிகழ்ச்சிக்கு மீண்டும் வரவேற்கிறோம். நான் பென்; என்னுடன் கிளாரா இருக்கிறார். மொழிக் கற்றல் குறித்த அணுகுமுறை வியக்கத்தக்க வகையில் நவீனமாகத் தோன்றும் ஒருவரைச் சந்திக்க, இன்று நாம் கிட்டத்தட்ட ஒரு நூற்றாண்டு பின்னோக்கிச் செல்கிறோம்.
Ben: Welcome back to Vocafy Unpacked. I'm Ben, and I'm here with Clara. Today we're going back almost a century to meet someone whose approach to language learning can sound surprisingly modern.
கிளாரா: வணக்கம், பென். தொடக்கத்திலேயே இதை ஒப்புக்கொள்வது நல்லது: இந்தக் கதையின் மீது எனக்குத் தனிப்பட்ட பாசம் உண்டு. நான் மிகவும் மதிக்கும் மொழிக் கற்பவர்களில் காத்தோ லோம்பும் ஒருவர்.
Clara: Hi Ben. And I should probably admit from the beginning that I have a soft spot for this one. Kató Lomb is one of the language learners I admire most.
பென்: அது வலுவான பரிந்துரைதான். அவர் யார்?
Ben: That's a strong recommendation. Who was she?
கிளாரா: அவர் 1909-ல் பிறந்த ஹங்கேரியர். அவரது தொடக்ககாலக் கல்வித் துறைக்கும் மொழிகளுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. அவர் இயற்பியலும் வேதியியலும் படித்து, வேதியியலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.
Clara: She was Hungarian, born in 1909, and her original academic world wasn't languages at all. She studied physics and chemistry and earned a doctorate in chemistry.
பின்னர் அவர் மொழிபெயர்ப்பாளராகவும், ஒரேநேர வாய்மொழிபெயர்ப்பின் முன்னோடிகளில் ஒருவராகவும் ஆனார். தமது தொழில்வாழ்க்கையின் உச்சத்தில், 16 மொழிகளைப் பயன்படுத்தித் தொழில்முறையாகப் பணியாற்றினார்.
She later became a translator and one of the early simultaneous interpreters. At the height of her career, she worked professionally with 16 languages.
பென்: பதினாறு என்பது நம்ப முடியாத எண்ணிக்கையாகத் தோன்றுகிறது.
Ben: Sixteen sounds almost unbelievable.
கிளாரா: அப்படித்தான் தோன்றுகிறது. ஆனால் அந்த எண்ணிக்கையைப் பற்றி லோம்பே மிகவும் கவனமாகப் பேசினார்.
Clara: It does, but Lomb herself was careful about that number.
அந்த 16 மொழிகளும் தனக்கு ஒரே அளவில் தெரியாது என்று அவர் வெளிப்படையாகக் கூறினார்.
She openly said that she did not know all 16 languages at the same level.
ஹங்கேரியன், ரஷ்யன், ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு, ஜெர்மன் போன்ற சில மொழிகளை அவரால் மிகவும் இயல்பாகப் பயன்படுத்த முடிந்தது. வேறு சில மொழிகளில், முன்னேற்பாடு செய்த பிறகு எழுத்து அல்லது வாய்மொழிபெயர்ப்புச் செய்ய முடிந்தது. இன்னும் சில மொழிகளில், பெரும்பாலும் எழுத்து வடிவிலான உரைகளைக் கொண்டே அவர் பணியாற்றினார்.
There were languages such as Hungarian, Russian, English, French and German that she could use very freely. With some others she could translate or interpret after preparation. And there were languages she mainly worked with through written texts.
பென்: ஒருவர் முப்பது மொழிகளை மிகச் சரளமாகப் பேசுவதாகச் சொல்லப்படும் வழக்கமான பன்மொழியாளர் கதைகளைவிட இந்தப் பதில் எனக்கு ஏற்கெனவே அதிகம் பிடித்திருக்கிறது.
Ben: I already like that answer more than the usual polyglot story where somebody supposedly speaks thirty languages perfectly.
கிளாரா: சரியாகச் சொன்னீர்கள்.
Clara: Exactly.
மொழிக் கற்றலை ஒரு மாயவித்தையாகக் காட்டுவதில் அவருக்கு ஆர்வம் இருக்கவில்லை.
She wasn't interested in turning language learning into magic.
உண்மையில், அவரது எழுத்துகளில் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றிய முக்கியக் கருத்துகளில் ஒன்று இதற்கு ஏறக்குறைய எதிரானது. மொழிகளுக்கான இயல்பான திறமை கொண்டிருப்பது என்ற கருத்தைச் சூழ்ந்திருந்த மர்மத்தை ஓரளவு அகற்ற அவர் விரும்பினார்.
In fact, one of the recurring themes in her writing was almost the opposite. She wanted to remove some of the mystery surrounding the idea of being naturally gifted at languages.
பென்: சிறுவயதிலிருந்தே மொழிகளைச் சிறப்பாகக் கற்றுக்கொண்டவர்களில் அவரும் ஒருவரா?
Ben: Was she one of those people who had been learning languages brilliantly since childhood?
கிளாரா: இல்லை. அவரது கதை இவ்வளவு சுவாரசியமாக இருப்பதற்கு அதுவும் ஒரு காரணம்.
Clara: No, and that's one reason her story is so interesting.
பள்ளியில் சில மொழிகளை அவர் கற்றிருந்தாலும், மிகச் சிறந்த மொழி மாணவியாகத் தம்மை அவர் விவரிக்கவில்லை.
She had learned some languages at school, but she didn't describe herself as a remarkable language student.
அவரது தீவிரமான சுய மொழிக் கற்றல் பயணம் உண்மையில் வயது வந்த பிறகே தொடங்கியது.
Her serious independent language-learning journey really began as an adult.
1933-ல் தமது வேலைவாய்ப்புகளை மேம்படுத்த விரும்பியதால், அவர் சுயமாக ஆங்கிலம் கற்கத் தொடங்கினார்.
In 1933 she wanted to improve her employment prospects, so she began teaching herself English.
பென்: எப்படி?
Ben: How?
கிளாரா: ஒரு நாவலின் மூலம்.
Clara: With a novel.
அதுவும் மொழி கற்பவர்களுக்காக எளிமைப்படுத்தப்பட்ட சிறப்புப் புத்தகம் அல்ல.
And not a specially simplified learner book.
ஜான் கால்ஸ்வொர்தி எழுதிய ஒரு நாவலை அவர் தீவிரமாகப் படிக்கத் தொடங்கினார்.
She began working intensively with a novel by John Galsworthy.
தொடக்கத்தில் அவருக்கு மிகக் குறைவாகவே புரிந்தது. ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு உரையின் வழியே தடம் பிடித்துச் செல்லத் தொடங்கியதாகவும், ஏறக்குறைய ஒரு மாதத்திற்குப் பிறகு அதைப் புரிந்துகொள்ள முடிந்ததாகவும், இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு அதை ரசிக்கத் தொடங்கியதாகவும் பின்னர் எழுதினார்.
At first she understood very little. She later wrote that after a week she was beginning to sense her way through the text, after about a month she could understand it, and after two months she was enjoying it.
பென்: நீங்கள் இப்போது எந்தப் பக்கத்தில் சிக்கியிருக்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்து, இது ஊக்கமளிப்பதாகவோ அச்சமூட்டுவதாகவோ தோன்றலாம்.
Ben: That sounds either inspiring or terrifying, depending on what page you're currently stuck on.
கிளாரா: இரண்டுமே இருக்கலாம்.
Clara: Probably both.
ஆனால் இது லோம்பைப் பற்றிய ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை நமக்குச் சொல்கிறது.
But this tells us something important about Lomb.
ஓரளவு மட்டுமே புரிந்துகொள்வதை ஏற்றுக்கொண்டு தொடர அவர் தயாராக இருந்தார்.
She was willing to tolerate partial understanding.
ஒரு உரை பயனுள்ளதாக மாறுவதற்கு முன்பே அதிலுள்ள ஒவ்வொரு சொல்லையும் தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்று அவர் கருதவில்லை.
She didn't think you had to know every word before a text became useful.
பென்: நம்மில் பலர் பள்ளியில் மொழிகளைக் கற்ற விதத்திலிருந்து இது முற்றிலும் வேறுபட்டது.
Ben: That's quite different from how many of us learned languages at school.
ஒரு பத்தியைப் படிப்போம்; தெரியாத ஒவ்வொரு சொல்லிலும் நிறுத்தி, அகராதியில் பார்த்து, அதை எழுதிக்கொள்வோம். பத்தியின் முடிவை அடைவதற்குள் அது எதைப் பற்றியது என்பதையே மறந்திருப்போம்.
You read a paragraph, stop at every unknown word, look it up, write it down, and by the time you reach the end you've forgotten what the paragraph was about.
கிளாரா: அதுதான்.
Clara: Exactly.
லோம்ப் அகராதிகளைப் பயன்படுத்தினார். அவர் அவற்றுக்கு எதிரானவர் அல்ல.
Lomb used dictionaries. She wasn't against them at all.
ஆனால் வாசிப்பை அகராதி கட்டுப்படுத்துவதை அவர் விரும்பவில்லை.
But she didn't want the dictionary to control the reading.
புதிய புத்தகத்தைப் படிக்கும்போது, முதலில் சூழலைக் கொண்டு பொருளைக் கண்டறிய அவர் அடிக்கடி முயன்றார். பயனுள்ள சொற்களைத் தனித்தனி சொற்களாக அல்லாமல், அவை இடம்பெற்ற வாக்கியங்களுடன் சேர்த்துக் குறித்துக்கொண்டார். பின்னர் மீண்டும் படிக்கும்போதுதான், தமக்கு இன்னும் புரியாதவற்றில் பலவற்றை அகராதியில் தேடிப் பார்த்தார்.
When reading a new book, she often tried first to work out meaning from the context. She would record useful words together with sentences rather than as isolated items. Only on later readings would she look up more of what she still didn't understand.
பென்: ஆக, முதலில் கதை; முழுமையான சொற்களஞ்சிய அறிவு பின்னர்.
Ben: So the story came first and complete vocabulary knowledge came later.
கிளாரா: அதை விவரிப்பதற்கு இது பொருத்தமான வழிதான்.
Clara: That's a fair way to describe it.
எதைப் படிக்க வேண்டும் என்ற தேர்வும் அவருக்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது.
And the choice of what to read mattered enormously to her.
உண்மையிலேயே உங்களுக்கு ஆர்வமுள்ள ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்பது அவரது மிக எளிய பரிந்துரைகளில் ஒன்று.
One of her simplest recommendations was to choose something that genuinely interests you.
ஒரு துப்பறியும் கதை, தொழில்நுட்ப உரை, இதழ் என உங்களைத் தொடர்ந்து படிக்கத் தூண்டும் எதுவாகவும் அது இருக்கலாம்.
A detective story, a technical text, a magazine, whatever pulls you forward.
பென்: இது மிகவும் வெளிப்படையான அறிவுரை போலத் தோன்றுகிறது.
Ben: That sounds almost obvious.
கிளாரா: இப்போது அப்படித்தான் தோன்றுகிறது.
Clara: It does now.
ஆனால் அதற்குள் ஒரு நடைமுறைப் புரிதல் இருக்கிறது.
But there's a practical insight underneath it.
கடினமான வெளிநாட்டு மொழி உரை படிப்பதில் சிரமத்தை உருவாக்கும். அடுத்த பக்கத்தில் என்ன நடக்கிறது என்பதில் அக்கறை இல்லாவிட்டால், படிப்பதை நிறுத்திவிடுவது மிகவும் எளிது.
A difficult foreign-language text creates friction. If you don't care what happens on the next page, it's very easy to stop.
முழுமையாகப் புரியாவிட்டாலும் தொடர்வதற்கான காரணத்தை ஆர்வம் வழங்குகிறது.
Curiosity gives you a reason to keep going even when your understanding is incomplete.
இதைப் பற்றி லோம்ப் மிகவும் நேரடியாக எழுதினார். அவரது பார்வையில், மொழியே எரிச்சலூட்டத் தொடங்கும் தருணங்களைக் கடந்து செல்ல மொழி கற்பவர்களுக்கு உதவும் சக்திகளில் ஆர்வமும் ஒன்று.
Lomb wrote very directly about this. Interest, in her view, was one of the forces that helped learners through those moments when the language itself became frustrating.
பென்: அவர் இந்த முறையில் கற்ற ஒரே மொழி ஆங்கிலம் அல்ல.
Ben: And English wasn't the only language she learned that way.
கிளாரா: இல்லவே இல்லை.
Clara: Far from it.
ரஷ்ய மொழி இதற்கு இன்னொரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
Russian gives us another great example.
1941-ல் ரஷ்ய மொழியைக் கற்க லோம்ப் முடிவு செய்தார்.
In 1941, Lomb decided to learn Russian.
பழைய புத்தகக் கடை ஒன்றில், இரண்டு தொகுதிகள் கொண்ட பழைய ரஷ்யன்–ஆங்கில அகராதி ஒன்றைக் கண்டார். அது 1860-ல் வெளியிடப்பட்டிருந்தது; மிகவும் மோசமான நிலையில் இருந்ததாகத் தெரிகிறது.
She found an old two-volume Russian-English dictionary in a secondhand bookshop. It had been published in 1860 and was apparently in pretty terrible condition.
அதை வாங்கிக்கொண்டு கற்கத் தொடங்கினார்.
She bought it and started working.
பென்: 1941-ல் ஹங்கேரியில் ரஷ்ய மொழியைக் கற்பது அரசியல் ரீதியாகச் சிக்கலானதாக இருக்கவில்லையா?
Ben: Wasn't learning Russian in Hungary in 1941 politically rather awkward?
கிளாரா: மிகவும் சிக்கலானதாக இருந்தது.
Clara: Very much so.
ஹங்கேரி அச்சு நாடுகளின் அணியில் மேலும் ஆழமாக இணைந்துகொண்டிருந்ததால், வெளிப்படையாக ரஷ்ய மொழியைப் படிப்பது தேவையற்ற கவனத்தை ஈர்க்கக்கூடும்.
Hungary was moving deeper into the Axis camp, so openly studying Russian could attract unwanted attention.
உரைகள் வழியாகக் கற்கும் முறையை லோம்ப் ஏற்கெனவே உருவாக்கியிருந்தார். முறையான கற்றல் வாய்ப்புகள் குறைவாக இருந்ததால், அது அவருக்குப் பயனுள்ளதாக அமைந்தது.
Lomb had already developed a way of learning through texts, which became useful because formal opportunities were limited.
ரஷ்ய இலக்கியச் செவ்வியல் நூல்களைப் படிக்க அவர் முயன்றார். ஆனால் தொடக்கத்தில் அவை மிகவும் கடினமாக இருப்பதாக உணர்ந்தார். பின்னர் மிகவும் எளிதான ஒரு நாவலைக் கண்டுபிடித்து, அதைப் படித்துக் கற்றார்.
She tried classic Russian literature but initially found it too difficult. Then she found a much easier novel and worked through that instead.
போரின்போதும், மிகக் கடினமான சூழ்நிலைகளுக்கு நடுவில் அவர் தொடர்ந்து ரஷ்ய மொழியில் வாசித்தார்.
Later, during the war, she continued reading Russian even under extremely difficult circumstances.
பென்: அப்படியானால் இது கவனமாக வடிவமைக்கப்பட்ட மொழிப் பாடத்திட்டம் அல்ல.
Ben: So this wasn't a carefully designed language course.
கிளாரா: அதற்கு அருகில்கூட இல்லை.
Clara: Not remotely.
அவரது வாழ்க்கையில் மீண்டும் தோன்றும் மற்றொரு கருத்தும் இதுதான்.
And that's another theme in her life.
தமக்குக் கிடைத்தவற்றை அவர் பயன்படுத்தினார்.
She used what she could find.
புத்தகங்கள், அகராதிகள், வானொலி, செய்தித்தாள்கள், உரையாடல்கள், தொழில்நுட்ப ஆவணங்கள் என அனைத்தையும் பயன்படுத்தினார்.
Books, dictionaries, radio, newspapers, conversations, technical documents.
வெளிநாட்டு மொழி என்பது எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் தாக்கப்பட வேண்டிய ஒரு கோட்டையைப் போன்றது என்று அவர் ஒருமுறை விவரித்தார்.
She once described a foreign language as something like a castle that should be attacked from every direction.
பென்: அது முற்றிலும் லோம்புக்கே உரிய கருத்து.
Ben: That's very Lomb.
கிளாரா: சந்தேகமே இல்லை.
Clara: Very much so.
இது முக்கியமானது. ஏனெனில் அவரது தத்துவம் வெறுமனே “நாவல்களைப் படியுங்கள்; மற்ற அனைத்தையும் புறக்கணியுங்கள்” என்பதல்ல.
And it matters because her philosophy wasn't simply "read novels and ignore everything else."
அவர் வானொலியையும் கேட்டார், அகராதிகளைப் பயன்படுத்தினார், ஆசிரியர்களையும் தாய்மொழிப் பேச்சாளர்களையும் நாடினார், மொழி அமைப்புகளைப் படித்தார், உரைகளை மொழிபெயர்த்தார், திட்டமிட்டுப் பேசிப் பழகினார்.
She also listened to radio, used dictionaries, sought teachers and native speakers, studied patterns, translated texts and deliberately practised speaking.
அவரது அணுகுமுறை விரிவானதாக இருந்தது.
Her approach was broad.
பென்: இலக்கணத்தைப் பற்றி என்ன நினைத்தார்?
Ben: What about grammar?
அவரது கதையை வழக்கமாகச் சொல்லும்போது, அவர் இலக்கணத்தைப் புறக்கணித்து, எல்லாவற்றையும் சூழலிலிருந்து இயல்பாகக் கற்றார் என்று கூறப்படுகிறதே.
The usual retelling of her story is that she basically ignored grammar and learned everything naturally from context.
கிளாரா: அது அளவுக்கு அதிகமாக எளிமைப்படுத்தப்பட்ட விளக்கம்.
Clara: That's too simple.
சொற்களின் பட்டியலை மனப்பாடம் செய்வதிலும் இலக்கண விதிகளை உள்வாங்குவதிலும் மொழிக் கற்றல் தொடங்கி முடிந்துவிட வேண்டும் என்ற கருத்து அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை.
She disliked the idea that language learning should begin and end with memorising vocabulary lists and digesting grammar rules.
மொழியிலிருந்தே அமைப்புகளைக் கண்டறிந்து, பின்னர் தாம் பார்ப்பதைப் புரிந்துகொள்ள இலக்கணத்தை உதவியாகப் பயன்படுத்துவதை அவர் விரும்பினார்.
She preferred discovering patterns through the language itself and then using grammar to help make sense of what she was seeing.
எனவே இலக்கணம் பயனற்றது என்று அவர் கூறவில்லை.
So she wasn't saying that grammar is useless.
முக்கியத்துவத்தின் வரிசையைத்தான் அவர் மாற்றினார்.
She was changing the order of importance.
முதலில் மொழி; அதைப் புரிந்துகொள்ள உதவியாகப் பகுப்பாய்வு.
Language first, analysis in support of it.
பென்: இது ஒரு முக்கியமான வேறுபாடாகத் தோன்றுகிறது.
Ben: That feels like an important distinction.
கிளாரா: ஆம், முக்கியமானதுதான்.
Clara: It is.
பல ஆண்டுகளாகத் தமக்குப் பயனளித்தவற்றையே லோம்ப் விவரித்தார் என்பதையும் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
We should also remember that Lomb was describing what worked for her over many years.
அவரது புத்தகங்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அறிவியல் பரிசோதனைகள் அல்ல.
Her books aren't controlled scientific experiments.
அவரது சில கருத்துகள், இன்றைய மொழி ஆசிரியர்களும் ஆராய்ச்சியாளர்களும் விவாதிக்கும் விஷயங்களுடன் நன்றாகப் பொருந்துகின்றன. மற்றவை, மிகுந்த அனுபவமுள்ள ஒரு மொழிக் கற்பவரின் கவனிப்புகள் மட்டுமே.
Some of her ideas fit comfortably with things language teachers and researchers discuss today. Others are simply the observations of an exceptionally experienced learner.
அவர் தொடர்ந்து நடைமுறைக் கேள்விகளை எழுப்பியதே அவரை மிகவும் சுவாரசியமானவராக ஆக்குகிறது.
What makes her fascinating is that she kept asking practical questions.
எது எனது ஆர்வத்தைத் தக்கவைக்கிறது?
What keeps me interested?
பேசுவதற்கு எனக்கு எது அச்சத்தை ஏற்படுத்துகிறது?
What makes me afraid to speak?
இந்த மொழிக் கற்றலை எனது வாழ்க்கையுடன் எவ்வாறு இணைக்கலாம்?
How can I fit this language into my life?
விளக்கத்தைத் தேடுவதற்கு முன், சூழலிலிருந்து நான் என்ன கற்றுக்கொள்ள முடியும்?
What can I learn from context before reaching for an explanation?
பென்: இது அவரது புகழ்பெற்ற சமன்பாட்டுக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது.
Ben: Which brings us to her famous equation.
கிளாரா: ஆம்.
Clara: Yes.
மொழிக் கற்றலில் வெற்றியைப் பற்றிய தமது பார்வையை, வேண்டுமென்றே எளிமையாக அமைக்கப்பட்ட ஒரு சூத்திரத்தின் மூலம் லோம்ப் இறுதியில் வெளிப்படுத்தினார்.
Lomb eventually expressed her view of language-learning success with a deliberately simple formula.
செலவிட்ட நேரத்தையும் ஊக்கத்தையும் கூட்டி, மனத்தடையால் வகுத்தால் முடிவு கிடைக்கும்.
Invested time plus motivation, divided by inhibition, gives the result.
பென்: ஒரு வேதியியலாளர் செய்யக்கூடிய விஷயம் போலவே இருக்கிறது.
Ben: That's a very chemist-like thing to do.
கிளாரா: ஆம்.
Clara: It is.
மனிதர்கள் கற்றுக்கொள்வதை உண்மையிலேயே ஒரு சமன்பாட்டுக்குள் அடக்க முடியாது என்பதை அவர் நன்றாக அறிந்திருந்தார்.
And she knew perfectly well that human learning couldn't literally be reduced to an equation.
அந்தக் காரணிகளுக்கிடையிலான தொடர்பை விளக்குவதே அதன் நோக்கம்.
The point was the relationship between those factors.
மொழியுடன் அர்த்தமுள்ள வகையில் அதிக நேரத்தைச் செலவிடுங்கள்.
Spend more meaningful time with the language.
அதைக் கற்பதற்கு வலுவான காரணம் இருக்கட்டும்.
Have a stronger reason to learn it.
உண்மையில் அதைப் பயன்படுத்துவதிலிருந்து உங்களைத் தடுக்கும் மனத்தடையைக் குறையுங்கள்.
And reduce the inhibition that stops you from actually using it.
பென்: மனத்தடை என்று அவர் குறிப்பிட்டது என்ன?
Ben: What exactly did she mean by inhibition?
கிளாரா: அதில் ஒரு முக்கியமான பகுதி தவறு செய்துவிடுவோமோ என்ற அச்சம்.
Clara: One important part was fear of making mistakes.
அந்த உணர்வு உங்களுக்கும் தெரிந்திருக்கும்.
You know the feeling.
என்ன சொல்ல வேண்டும் என்பது ஓரளவு தெரியும். ஆனால் வாக்கியம் சரியா என்ற உறுதி இருக்காது. அதனால் எதுவுமே சொல்லாமல் இருந்துவிடுவோம்.
You know roughly what you want to say, but you're not sure the sentence is correct, so you say nothing.
லோம்பைப் பொறுத்தவரை, அந்தத் தயக்கம் ஒரு பெரிய தடையாக மாறக்கூடும்.
For Lomb, that hesitation could become a serious obstacle.
குறைபாடுள்ள தகவல்தொடர்புக்கும் மதிப்பு உண்டு என்று அவர் நம்பினார்.
She believed that imperfect communication still had value.
பென்: அவரது புகழ்பெற்ற வாசகம் அதிலிருந்துதான் வருகிறது.
Ben: That's where her famous line comes from.
கிளாரா: ஆம்.
Clara: Yes.
சரியாகத் தெரியாவிட்டாலும் தெரிந்து வைத்திருப்பதில் பயனுள்ள ஒரே விஷயம் மொழிகள்தான் என்று அவர் கூற விரும்பினார்.
She liked to say that languages were the only thing worth knowing even poorly.
அந்த வாசகத்தின் பின்னால் இருக்கும் கருத்து, வாசகத்தைவிடவும் சுவாரசியமானது.
And the idea behind that line is more interesting than the quote itself.
உங்கள் இத்தாலிய மொழி குறைபாடுள்ளதாக இருந்தாலும், மிலானுக்குச் செல்லும் ரயில் எது என்று கேட்க அது உதவினால், அந்த மொழி ஏற்கெனவே பயனுள்ள ஒன்றைச் செய்துவிட்டது.
If your Italian is imperfect but it helps you ask which train goes to Milan, the language has already done something useful.
இலக்கணப் பிழையுள்ள ஒரு வாக்கியம்கூட இருவருக்கிடையே தொடர்பை உருவாக்க முடியும்.
A grammatically imperfect sentence can still connect two people.
பென்: அதனால் தவறுகள் முக்கியமல்ல என்று பொருள் இல்லை.
Ben: Which doesn't mean mistakes don't matter.
கிளாரா: சரியாகச் சொன்னீர்கள்.
Clara: Exactly.
தமது தவறுகள் திருத்தப்பட வேண்டும் என்று லோம்ப் விரும்பினார். தம்மைத் திருத்தக்கூடிய ஆசிரியர்களையும் பேச்சாளர்களையும் அவர் மதித்தார்.
Lomb wanted corrections. She valued teachers and speakers who could correct her.
தவறுகளைக் கொண்டாடுவது நோக்கமல்ல.
The point wasn't to celebrate mistakes.
அவற்றைப் பற்றிய அச்சம் தகவல்தொடர்பைத் தடுத்துவிட அனுமதிக்கக் கூடாது என்பதே நோக்கம்.
It was not to let the fear of them prevent communication.
இது முற்றிலும் வேறுபட்ட கருத்து.
That's a very different idea.
பென்: அப்படியானால், தன்னம்பிக்கை என்பது நாம் சொல்வது சரிதான் என்று பாசாங்கு செய்வதல்ல.
Ben: So confidence wasn't pretending you were correct.
கிளாரா: சரிதான்.
Clara: Right.
முயன்று பார்ப்பது, தவறு செய்திருப்பதைக் கண்டறிவது, அதைத் திருத்திக்கொள்வது, பிறகு தொடர்ந்து செல்வது ஆகியவற்றுக்குத் தயாராக இருப்பதே தன்னம்பிக்கை.
It was being willing to try, discover that you were wrong, adjust, and continue.
பென்: அந்தச் சமன்பாட்டில் ஊக்கத்தையும் குறிப்பிட்டீர்கள். விலையுயர்ந்த பாடநெறி ஒன்றை வாங்கிவிட்டதால் ஒவ்வொரு இரவும் கட்டாயப்படுத்திக்கொண்டு படிப்பது போன்ற ஊக்கத்தையா அவர் குறிப்பிட்டார்?
Ben: You mentioned motivation in the equation too. Did she mean the kind of motivation where you make yourself study every night because you've bought an expensive course?
கிளாரா: சரியாக அப்படியல்ல.
Clara: Not quite.
லோம்பைப் பொறுத்தவரை, ஊக்கம் பெரும்பாலும் மிகவும் உறுதியான ஒரு தேவையுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது.
For Lomb, motivation was often very concrete.
வேலை தேவைப்பட்டதால் அவர் ஓரளவுக்கு ஆங்கிலம் கற்றார்.
She learned English partly because she needed work.
ஹங்கேரியில் ஜப்பானிய மொழி ஆசிரியரையோ பாடப்புத்தகத்தையோ கண்டுபிடிப்பது மிகக் கடினமாக இருந்த காலத்தில், ஜப்பானிய வேதியியல் காப்புரிமை ஆவணத்தை மொழிபெயர்க்கும் மிகவும் சவாலான பணியை ஏற்றுக்கொண்டதால் அவர் ஜப்பானிய மொழியைக் கற்கத் தொடங்கினார்.
She began Japanese because she had taken on the rather ambitious task of translating a Japanese chemical patent at a time when finding a Japanese teacher or textbook in Hungary was extremely difficult.
அவரது ஆர்வமும் முக்கியப் பங்கு வகித்தது.
Her curiosity mattered too.
ஒரு மொழியின் புதிரைத் தீர்ப்பதை அவர் உண்மையிலேயே ரசித்தார்.
She genuinely enjoyed solving the puzzle of a language.
பென்: அப்படியானால், ஊக்கம் என்பது வாழ்க்கை முழுவதற்குமான ஏதோ மாபெரும் கனவாக இருக்க வேண்டியதில்லை.
Ben: So motivation wasn't necessarily some grand lifelong dream.
கிளாரா: சரியாகச் சொன்னீர்கள்.
Clara: Exactly.
அது தொழில்முறைத் தேவையாகவோ, ஆர்வமாகவோ, நீங்கள் புரிந்துகொள்ள விரும்பும் ஒரு புத்தகமாகவோ, பேச விரும்பும் ஒரு நபராகவோ அல்லது ஒன்றைப் புரிந்துகொள்வதால் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியாகவோ இருக்கலாம்.
It could be professional necessity, curiosity, a book you wanted to understand, a person you wanted to speak with, or simply the pleasure of figuring something out.
மொழிக் கற்றலை முற்றிலும் தனியான ஒரு கடமையாக மாற்றாமல், வாழ்க்கையின் மற்ற பகுதிகளுடன் இணைக்க அவர் முயன்றார்.
And she tried to connect language learning with the rest of life rather than making it a completely separate duty.
பென்: இது அவருடன் தொடர்புபடுத்தப்படும் இன்னொரு அறிவுரைக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது: தினசரித் தொடர்பு.
Ben: Which leads into another piece of advice associated with her. Daily contact.
கிளாரா: ஆம்.
Clara: Yes.
ஒவ்வொரு நாளும் மொழியுடன் சிறிது நேரம் செலவிட வேண்டும் என்பது லோம்பின் நடைமுறைப் பரிந்துரைகளில் ஒன்று.
One of Lomb's practical suggestions was to spend some time with the language every day.
நேரம் குறைவாக இருந்தால், குறைந்தது பத்து நிமிடங்களுக்குத் தனிப்பேச்சு செய்து பார்க்குமாறு அவர் பரிந்துரைத்தார்.
If time was short, she suggested at least trying a ten-minute monologue.
பத்து நிமிடங்கள் என்பது அறிவியல்பூர்வமாகச் சரியான அளவு என்று கூறுவதிலிருந்து இது முற்றிலும் வேறுபட்டது.
That's quite different from claiming that ten minutes is some scientifically perfect dose.
பென்: அப்படியானால், மாயம் செய்யும் நேரக்கணிப்பான் எதுவும் இல்லை.
Ben: So no magical timer.
கிளாரா: இல்லை.
Clara: No.
தொடர்ச்சியே அவரது முக்கியமான கருத்தாக இருந்தது.
Her larger point was continuity.
தீவிரமாகப் படிப்பதற்கான ஒரு நேரத்தை ஒதுக்க முடியவில்லை என்பதற்காக, நீண்ட காலம் மொழியிலிருந்து முற்றிலும் விலகிவிடாதீர்கள்.
Don't disappear from the language for long periods just because you can't fit in a serious study session.
தேவைப்பட்டால் செயல்பாட்டை மாற்றுங்கள்.
Change the activity if necessary.
ஏதாவது ஒன்றைப் படியுங்கள்.
Read something.
கேளுங்கள்.
Listen.
மனத்திற்குள் சிறிது நேரம் தனிப்பேச்சு நடத்துங்கள்.
Think through a little monologue.
அகராதியைப் பாருங்கள்.
Look through a dictionary.
அந்த மொழியுடனான உறவை உயிர்ப்புடன் வைத்திருங்கள்.
Keep the relationship with the language alive.
பென்: அவர் உண்மையிலேயே தனக்குத்தானே பேசிக்கொண்டாரா?
Ben: Did she really talk to herself?
கிளாரா: தனிப்பேச்சுகள் அல்லது மனத்திற்குள் நடத்தும் தனிப்பேச்சுகள் என்று அவர் குறிப்பிட்ட பயிற்சிகளை மிகவும் வலுவாகப் பரிந்துரைத்தார்.
Clara: She strongly recommended what she called monologues or inner monologues.
பேசுவதற்கு அருகில் யாரும் இல்லாவிட்டாலும், அந்த மொழியில் எண்ணங்களை உருவாக்கிப் பழக வேண்டும் என்று அவர் கருதினார்.
She thought learners should practise constructing thoughts in the language even when there was nobody around to talk to.
மிகவும் நடைமுறையான ஒரு காரணத்திற்காக இது பயனுள்ளதாக இருக்கிறது.
That's useful for a very practical reason.
ஒவ்வொரு வாக்கியத்தையும் உருவாக்க உரையாடல் உங்களுக்கு வரம்பற்ற நேரத்தை வழங்காது.
Conversation doesn't give you unlimited time to build every sentence.
தனியாகப் பயிற்சி செய்வதால், எதை வெளிப்படுத்த முடிகிறது, எங்கே தடுமாறுகிறோம் என்பதைக் கவனிக்க முடியும்.
Practising on your own lets you notice what you can express and where you get stuck.
பென்: நேற்று நான் என்ன செய்தேன் என்பதை எப்படி விளக்குவது என்று எனக்குச் சிறிதும் தெரியாது என்பதை உண்மையான உரையாடலின்போது கண்டுபிடிக்கும் வரை காத்திருக்க வேண்டியதில்லை.
Ben: So rather than waiting for a real conversation to discover that I have absolutely no idea how to explain what I did yesterday.
கிளாரா: மிகச் சரியாகச் சொன்னீர்கள்.
Clara: Precisely.
அந்தப் பிரச்சினையை உங்கள் சமையலறையிலேயே பாதுகாப்பாகக் கண்டறியலாம்.
You can discover that problem safely in your kitchen.
பின்னர் உங்களுக்குத் தேவையான மொழிக் கூறுகளைக் கண்டுபிடிக்கலாம்.
And then you can find the missing language.
பென்: இவை அனைத்திலும் ஆடம்பரமற்ற ஓர் ஈர்ப்பு இருக்கிறது.
Ben: There's something appealingly unglamorous about all this.
ஒரு புத்தகத்தைப் படியுங்கள்.
Read a book.
உதவியாக இருக்கும்போது அகராதியைப் பயன்படுத்துங்கள்.
Use a dictionary when it helps.
வானொலியைக் கேளுங்கள்.
Listen to the radio.
உங்களுக்குள் பேசிப் பழகுங்கள்.
Talk to yourself.
தொடர்ந்து செல்லுங்கள்.
Keep going.
கிளாரா: லோம்பை எனக்கு மிகவும் பிடிப்பதற்கான காரணங்களில் இதுவும் ஒன்று.
Clara: That's one of the reasons I like Lomb so much.
அவரது சாதனைகள் அசாதாரணமானவை; ஆனால் அவரது அறிவுரைகள் பெரும்பாலும் அப்படியல்ல.
Her achievements were extraordinary, but her advice usually wasn't.
ஒரு மொழியைக் கற்பதை முயற்சியே இல்லாததாக மாற்றக்கூடிய ரகசிய உத்தி எதையும் அவர் மொழி கற்பவர்களுக்கு வழங்கவில்லை.
She didn't give learners a secret technique that would make a language effortless.
நேரம், ஆர்வம், விடாமுயற்சி மற்றும் முழுமையற்ற அறிவுடனும் செயல்படத் தயாராக இருப்பது ஆகியவற்றையே அவர் வலியுறுத்தினார்.
She emphasized time, curiosity, persistence and willingness to work with incomplete knowledge.
பென்: சில நேரங்களில் சற்றே முட்டாள்தனமாகத் தோன்றத் தயாராக இருப்பதையும்.
Ben: And willingness to look slightly foolish sometimes.
கிளாரா: நிச்சயமாக.
Clara: Absolutely.
ஆனால் இன்னொரு விஷயத்திலும் நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.
But there's one more thing I think we should be careful about.
சரியான முறையைப் பயன்படுத்தினால் யார் வேண்டுமானாலும் 16 மொழிகளைக் கற்கலாம் என்பதற்கான ஆதாரமாக லோம்பின் வாழ்க்கையை மாற்றிக் காட்டுவது மிகவும் எளிது.
It's tempting to turn Lomb's life into proof that anybody can learn sixteen languages if they just use the right method.
ஆனால் உண்மையான பாடம் அதுவல்ல.
That's not really the lesson.
பென்: ஏனெனில் அவர் தெளிவாகவே மிகவும் அசாதாரணமானவர்.
Ben: Because she was clearly an unusual person.
கிளாரா: மிகவும் அசாதாரணமானவர்.
Clara: Very unusual.
அவர் மிகுந்த விடாமுயற்சியும் அறிவார்வமும் கொண்டவர். பல தசாப்தங்களாக மொழிகளைப் பயன்படுத்தித் தொழில்முறையாகப் பணியாற்றினார்.
She was extraordinarily persistent, intellectually curious and spent decades working professionally with languages.
குறிப்பிடத்தக்க வயதுவந்த மொழிக் கற்பவர் ஒருவர் எதைச் சாதித்தார் என்பதை அவரது வாழ்க்கை காட்டுகிறது.
Her life demonstrates what one remarkable adult learner achieved.
அனைவரும் அதே இலக்கை அடைவார்கள் என்று அது நமக்குச் சொல்லவில்லை.
It doesn't tell us that everyone will reach the same destination.
ஆனால் தீவிரமான மொழிக் கற்றல் என்பது சிறுவயதிலிருந்தே அதற்கான வெளிப்படையான இயல்புத் திறமை கொண்டவர்களுக்கு மட்டுமே உரியது என்ற கருத்தை அது கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.
What it does challenge is the idea that serious language learning belongs only to people who were obviously gifted at it from childhood.
பென்: குறிப்பாக, இவற்றில் பெரும்பாலானவற்றை அவர் வயது வந்த பிறகே உருவாக்கத் தொடங்கினார்.
Ben: Especially because she started building much of this as an adult.
கிளாரா: சரியாகச் சொன்னீர்கள்.
Clara: Exactly.
மேலும் அவர் பல தசாப்தங்களாகத் தொடர்ந்து கற்றார்.
And she continued learning for decades.
அவரது கதையில் எனக்கு அதிக ஊக்கமளிக்கும் பகுதி அதுவாக இருக்கலாம்.
That may be the part of her story I find most encouraging.
மொழிக் கற்றலை முடித்துவிடக்கூடிய ஒரு கட்டமாக அவர் கருதவில்லை.
She didn't treat language learning as a phase you complete.
வாழ்நாள் முழுவதும் அவர் தொடர்ந்து செய்த ஒன்றாகவே அது இருந்தது.
It remained something she did throughout her life.
பென்: காத்தோ லோம்ப் இப்போது நம்முடன் இங்கே அமர்ந்திருந்தால், ஆறு மாதங்களாகப் படித்தும் தாம் மிக மெதுவாக முன்னேறுவதாகக் கருதி நம்பிக்கை இழந்துள்ள ஒருவரிடம் என்ன சொல்வார் என்று நினைக்கிறீர்கள்?
Ben: If Kató Lomb were sitting here with us, what do you think she'd tell a learner who's been studying for six months and feels hopelessly slow?
கிளாரா: அவருக்குப் பதிலாக என்னால் பேச முடியாது.
Clara: I obviously can't speak for her.
ஆனால் அவரது எழுத்துகளின் அடிப்படையில், சில மிகவும் நடைமுறையான கேள்விகளை அவர் கேட்பார் என்று நினைக்கிறேன்.
But based on her writing, I suspect she'd ask some very practical questions.
மொழியுடன் போதுமான நேரம் செலவிடுகிறீர்களா?
Are you spending enough time with the language?
உங்களுக்கு உண்மையிலேயே ஆர்வமுள்ள விஷயங்களைக் கொண்டு கற்கிறீர்களா?
Are you working with things that genuinely interest you?
மிக விரைவாகவே எல்லாவற்றையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று உங்களிடம் எதிர்பார்க்கிறீர்களா?
Are you expecting yourself to understand everything too soon?
தவறு செய்வதைப் பற்றி அளவுக்கு அதிகமாக அஞ்சுவதால், உங்களுக்குத் தேவையான பயிற்சியையே தவிர்க்கிறீர்களா?
And are you so afraid of making mistakes that you're avoiding the very practice you need?
பென்: அது சற்றுச் சங்கடமான சரிபார்ப்புப் பட்டியல்தான்.
Ben: That's a rather uncomfortable checklist.
கிளாரா: பயனுள்ள பட்டியல்கள் பெரும்பாலும் அப்படித்தான் இருக்கும்.
Clara: The useful ones often are.
பென்: சரளமாகப் பேசுவதற்கான இன்னொரு இணையச் செய்முறையாக இதை மாற்றாமல், அவரது அணுகுமுறையை எப்படிச் சுருக்கமாகக் கூறுவீர்கள்?
Ben: So how would you summarize her approach without turning it into another internet recipe for fluency?
கிளாரா: ஆர்வத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
Clara: Stay curious.
மொழியுடன் உண்மையாகவே நேரம் செலவிடுங்கள்.
Spend real time with the language.
நீங்கள் உண்மையில் புரிந்துகொள்ள விரும்பும் விஷயங்களைப் படியுங்கள்.
Read things you actually want to understand.
சூழலைப் பயன்படுத்துங்கள்; அதே நேரத்தில், தேவைப்படும்போது அகராதிகளையும் விளக்கங்களையும் பயன்படுத்துங்கள்.
Use context, but use dictionaries and explanations when you need them.
அந்த மொழிக்குத் தொடர்ந்து திரும்பி வாருங்கள்.
Return to the language regularly.
முழுமையாகத் தயாராக இருப்பதாக உணரும் வரை காத்திருக்காமல், அந்த மொழியைப் பேசவும் எழுதவும் பயிற்சி செய்யுங்கள்.
Practise producing it instead of waiting until you feel perfect.
குறைபாடுள்ள மொழிப் பயன்பாட்டைப் பயனற்ற மொழிப் பயன்பாட்டுடன் குழப்பாதீர்கள்.
And don't confuse imperfect language with useless language.
பென்: “ஒரே ஒரு வினோத உத்தியால் பன்மொழியாளர் 16 மொழிகளைக் கற்கிறார்” என்பதைவிட இது மிகவும் சிறப்பாக இருக்கிறது.
Ben: That's considerably better than "polyglot learns sixteen languages with one weird trick."
கிளாரா: மிகச் சிறப்பாக இருக்கிறது.
Clara: Much better.
மேலும், அந்தப் பெண்மணியின் உண்மையான அணுகுமுறைக்கும் மிகவும் நெருக்கமாக இருக்கிறது.
And much closer to the woman herself.
பென்: கிளாரா, நீங்கள் ஏன் அவருடைய தீவிர ரசிகர் என்பது இப்போது எனக்குப் புரிகிறது.
Ben: Clara, I can see why you're a fan.
கிளாரா: தொடக்கத்திலேயே நான் எச்சரித்தேன்.
Clara: I warned you at the beginning.
பென்: காத்தோ லோம்ப் ஒரு வேதியியலாளர், மொழிபெயர்ப்பாளர், வாய்மொழிபெயர்ப்பாளர் மற்றும் வாழ்நாள் முழுவதும் மொழிகளைக் கற்றவர். ஆனால் அவர் விட்டுச்சென்ற மிகவும் பயனுள்ள மரபு இதைவிட எளிமையானதாக இருக்கலாம்.
Ben: Kató Lomb was a chemist, translator, interpreter and lifelong language learner. But perhaps her most useful legacy is much simpler.
மொழிக் கற்றல் திறமையிலிருந்தோ முழுமையிலிருந்தோ தொடங்க வேண்டியதில்லை.
Languages don't have to begin with talent or perfection.
ஆர்வத்திலிருந்தும் தொடர்ந்து செல்லும் மனவுறுதியிலிருந்தும் அது தொடங்கலாம்.
They can begin with curiosity and the willingness to keep going.
கிளாரா: அது அவருக்குப் பிடித்திருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.
Clara: I think she would have liked that.
பென்: நன்றி, கிளாரா.
Ben: Clara, thank you.
கிளாரா: மகிழ்ச்சி.
Clara: My pleasure.