பொருளடக்கம்

வார இறுதியில் மட்டும் தீவிரமாகப் பயிலும் சிக்கல்

இந்த வழக்கம் உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை, வாழ்க்கையின் மற்ற பொறுப்புகள் குறுக்கிடுகின்றன. வேலை, குடும்பம், அன்றாடப் பணிகள், சோர்வு. மொழிப் பயிற்சி செயலி திறக்கப்படாமலே இருக்கிறது. பாடநூல் மூடியே கிடக்கிறது. பாட்காஸ்ட் கேட்கப்படாமலே போகிறது.

பின்னர் ஞாயிற்றுக்கிழமை வருகிறது. உங்களுக்குக் குற்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. ஒரு காபியுடன் அமர்ந்து, தீவிரமாகப் படிக்க முடிவு செய்கிறீர்கள். இரண்டு மணிநேரம். ஒருவேளை மூன்று மணிநேரம். ஃபிளாஷ் கார்டுகள், இலக்கணப் பயிற்சிகள், ஒரு வாசிப்புப் பகுதி, ஒரு கேட்புப் பயிற்சி. சிரமப்பட்டுத் தொடர்ந்து செய்து முடித்ததும், ஏதோ சாதித்த உணர்வு ஏற்படுகிறது. தேவையான முயற்சியைச் செய்துவிட்டதாக நினைக்கிறீர்கள்.

ஆனால் புதன்கிழமைக்குள், மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்த சொற்கள் தெளிவாக நினைவுக்கு வருவதில்லை. இலக்கண விதியும் மங்கலாகத் தெரிகிறது. ஞாயிற்றுக்கிழமை இருந்த தன்னம்பிக்கை குறைந்துவிடுகிறது.

எனவே, அடுத்த ஞாயிற்றுக்கிழமை மீண்டும் செய்வதாக உங்களுக்குள் சொல்லிக்கொள்கிறீர்கள்.

நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு நடைபெறும் நீண்ட பயிற்சி அமர்வுகளும், அதைத் தொடர்ந்து மெதுவாக மறந்துபோவதும் மொழிக் கற்றலில் மிகவும் பொதுவான சுழற்சிகளில் ஒன்று. அதே நேரத்தில், இது மிகவும் குறைவான பலனளிக்கும் முறைகளில் ஒன்றாகவும் உள்ளது.

அதற்குக் காரணம் உங்களிடம் ஒழுக்கம் இல்லாதது அல்ல. நீங்கள் போதுமான அறிவுத்திறன் கொண்டவர் அல்ல என்பதும் அல்ல. உங்கள் மூளை உண்மையில் அறிவை உருவாக்கித் தக்கவைக்கும் விதத்திற்கு எதிராக உங்கள் பயிற்சியின் அமைப்பு செயல்படுவதே காரணம்.

இது குறித்த ஆய்வுகளின் முடிவுகள் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் ஒரே மாதிரியாக உள்ளன. அவற்றைப் புரிந்துகொண்டதும், மொத்தமாகக் குறைவான நேரத்தை எடுத்துக்கொண்டு, கணிசமாகச் சிறந்த பலன்களைத் தரும் வகையில் உங்கள் கற்றல் முறையை மாற்றியமைக்கலாம்.

பயிற்சி அமர்வுகளுக்கு இடையில் உங்கள் மூளையில் என்ன நடக்கிறது

ஒரு சொல், இலக்கண வடிவம் அல்லது சொற்றொடர் போன்ற புதிய ஒன்றைக் கற்கும்போது, உங்கள் மூளை அதை ஓர் ஆவணத்தை அலமாரியில் வைப்பதுபோல் சேமிப்பதில்லை. அந்த அறிவுத் துணுக்கைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் நரம்பியல் இணைப்புகளின் வடிவமான நினைவுச் சுவட்டை அது உருவாக்குகிறது.

கற்றவுடன் அந்தச் சுவடு பலவீனமாக இருக்கும். உயரமான புற்களுக்கிடையே அமைந்த பாதையைப் போன்றது அது — கண்ணுக்குத் தெரியும், ஆனால் எளிதில் மீண்டும் புற்களால் மூடப்படக்கூடியது.

அடுத்து என்ன நடக்கும் என்பது இரண்டு விஷயங்களைப் பொறுத்தது: அந்தத் தகவலை மீண்டும் சந்திக்கிறீர்களா, எப்போது சந்திக்கிறீர்கள் என்பவை.

அந்தப் பாடப்பொருளை நீங்கள் மீண்டும் பார்க்காவிட்டால், நினைவுச் சுவடு மங்கிவிடும். 1880களில் ஹெர்மன் எப்பிங்ஹாஸ் ஆவணப்படுத்திய மறதிக் கோடு இதுதான் — வலுப்படுத்தப்படாவிட்டால், பெரும்பாலான புதிய தகவல்களைச் சில நாட்களுக்குள் நினைவிலிருந்து மீட்டெடுக்க முடியாமல் போகும்.

ஆனால் அதை மீண்டும் பார்க்கும்போது, சுவாரசியமான ஒன்று நிகழ்கிறது. ஒவ்வொரு முறையும் அந்தத் தகவலை வெற்றிகரமாக நினைவுகூரும்போது, அதன் நினைவுச் சுவடு மேலும் வலுவாகவும் நீடித்ததாகவும் மாறுகிறது. புற்களுக்கிடையிலான பாதை அகலமாகிறது. அது மீண்டும் மூடப்படுவதற்கு அதிக நேரம் எடுக்கிறது.

இதில் முக்கியமான புரிதல் இதுதான்: நீங்கள் எப்போது மீண்டும் பார்க்கிறீர்கள் என்பது மிகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. பெரும்பாலான சுயகற்றல் நடைமுறைகள் தவறுவது இந்த இடத்தில்தான்.

இடைவெளி விளைவு: இடைவெளிகள் ஏன் நல்லவை

கற்றல் அறிவியலில் மிகவும் உறுதியாக நிரூபிக்கப்பட்ட கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்று இடைவெளி விளைவு: பயிற்சியை ஒரே நேரத் தொகுதியில் குவிப்பதைவிட, கால இடைவெளிகளில் பிரித்துச் செய்யும்போது தகவல்கள் சிறப்பாக நினைவில் நிற்கின்றன.

இது ஒரு புதிய கண்டுபிடிப்பு அல்ல. எப்பிங்ஹாஸ் இதை 1885ஆம் ஆண்டிலேயே கவனித்தார். அதற்குப் பிறகு வெவ்வேறு வயதினர், பாடங்கள், மொழிகள், கற்றல் வடிவங்கள் ஆகியவற்றில் இது நூற்றுக்கணக்கான முறை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

2006ஆம் ஆண்டில், நிக்கலஸ் செபெடா தலைமையிலான ஆய்வுக் குழு சைக்காலஜிக்கல் புல்லட்டின் இதழில் ஒரு விரிவான தொகுப்பாய்வை வெளியிட்டது. கால இடைவெளிகளில் பகிர்ந்து செய்யும் பயிற்சி குறித்து 184 ஆய்வுகளையும் 300க்கும் மேற்பட்ட சோதனைகளையும் அவர்கள் மதிப்பாய்வு செய்தனர். முடிவு தெளிவாக இருந்தது: கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு முறையும், ஒரே தொடராகக் குவித்துச் செய்யும் பயிற்சியைவிட இடைவெளி விட்டுச் செய்யும் பயிற்சி சிறந்த நீண்டகால நினைவுத் திறனை வழங்குகிறது.

இடைவெளிப் பயிற்சி பலனளிப்பதற்கான காரணங்கள்:

  1. பயனளிக்கும் சிரமம். ஒரு கால இடைவெளிக்குப் பிறகு பாடப்பொருளை மீண்டும் பார்க்கும்போது, சற்று முன்பு படித்ததைவிட அதை நினைவிலிருந்து மீட்பது சிறிது கடினமாக இருக்கும். நினைவுகூர முயற்சிக்கும் அந்தக் கூடுதல் உழைப்பே நினைவை வலுப்படுத்துகிறது. உளவியலாளர்கள் இதை “பயனளிக்கும் சிரமம்” என்று அழைக்கின்றனர். பயிற்சி மிகவும் எளிதாகத் தோன்றினால், அது நினைவாற்றலை அதிகம் வளர்க்காமல் இருக்கலாம்.
  2. மறுஒருங்கிணைப்பு. ஒரு காலதாமதத்திற்குப் பிறகு ஒவ்வொரு முறையும் நினைவை மீட்டெடுக்கும்போது, உங்கள் மூளை பழைய நினைவுச் சுவட்டை வெறுமனே மீண்டும் இயக்குவதில்லை. புதிய சூழலையும் இணைப்புகளையும் சேர்த்து அதைச் செயலில் மீண்டும் உருவாக்குகிறது. மறுஒருங்கிணைப்பு எனப்படும் இந்தச் செயல்முறை, நினைவை மேலும் நெகிழ்வானதாகவும் குறுக்கீடுகளைத் தாங்கக்கூடியதாகவும் ஆக்குகிறது.
  3. பலவகைப் பதிவு. ஒரே பாடப்பொருளை வெவ்வேறு நாட்களில், சற்றே மாறுபட்ட மனநிலைகள், சூழல்கள் மற்றும் நிலைகளில் படிக்கும்போது, உங்கள் மூளை அதை ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வழிகளில் பதிவு செய்கிறது. இதனால் நினைவிலிருந்து மீட்பதற்குப் பல வழிகள் உருவாகின்றன. காலையில் வாசிக்கும்போது பார்த்து, மாலை உரையாடலில் மீண்டும் சந்தித்த ஒரு சொல், ஒரே அமர்வில் ஒரு மணிநேரம் மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்யப்பட்ட சொல்லைவிட வளமாக நினைவில் சேமிக்கப்படுகிறது.

2013ஆம் ஆண்டில், ஜான் டன்லாஸ்கியும் அவரது சக ஆய்வாளர்களும் சைக்காலஜிக்கல் சயின்ஸ் இன் த பப்ளிக் இன்டரஸ்ட் இதழில் ஒரு முக்கியமான மதிப்பாய்வை வெளியிட்டு, பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் பத்து கற்றல் நுட்பங்களை மதிப்பிட்டனர். கால இடைவெளிகளில் பயிலும் முறை மற்றும் தகவலைச் செயலில் நினைவுகூரும் சோதனைப் பயிற்சி ஆகிய இரண்டு உத்திகள் மட்டுமே “மிகுந்த பயன்மதிப்பு” கொண்டவை என மதிப்பிடப்பட்டன. அதாவது, வெவ்வேறு வகையான பாடப்பொருள்கள், கற்பவர்கள் மற்றும் கால அளவுகள் அனைத்திலும் அவை சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றன.

மொழிக் கற்றலுக்கான இதன் பொருள் நேரடியானது: வாரத்தில் ஐந்து நாட்கள், தினமும் பதினைந்து நிமிடங்கள் பயிற்சி செய்வது, 75 நிமிடங்களைக் கொண்ட ஒரே அமர்வைவிடக் கிட்டத்தட்ட எப்போதும் சிறந்த நினைவுத் தக்கவைப்பை வழங்கும். மொத்த நேரம் ஒன்றுதான். அமைப்பு வேறுபடுகிறது. அந்த அமைப்புதான் முக்கியம்.

நீண்ட அமர்வுகள் ஏன் உங்களுக்கே எதிராகச் செயல்படுகின்றன

இடைவெளிப் பயிற்சி இவ்வளவு சக்திவாய்ந்தது என்றால், நாம் ஏன் இன்னும் நீண்ட இடைவெளிகளுக்குப் பிறகு நீண்ட அமர்வுகளைத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்? அவை பயனுள்ளதாகத் தோன்றுவது ஒரு காரணம். கடிகாரத்தில் நேரம் நகர்வதைப் பார்க்கலாம். ஃபிளாஷ் கார்டுகளை எண்ணலாம். ஏதோ ஒன்றைச் சாதித்துக்கொண்டிருப்பதுபோல் உணரலாம்.

ஆனால் நீண்ட படிப்பு அமர்வுகளுக்கு எதிராகப் பல அறிவாற்றல் காரணிகள் செயல்படுகின்றன:

கவனச் சோர்வு. ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட கவனம் வரம்புள்ள ஒரு வளமாகும். தொடர்ச்சியான கவனம் குறித்த ஆய்வுகள், ஏறத்தாழ 30–45 நிமிடத் தொடர்ச்சியான முயற்சிக்குப் பிறகு செயல்திறன் குறைவதை மீண்டும் மீண்டும் காட்டுகின்றன. அதன் பிறகும் நீங்கள் வாசித்துக்கொண்டிருக்கலாம், கார்டுகளை ஒவ்வொன்றாகப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் உங்கள் மூளை படிப்படியாகத் தன்னியக்க நிலையில் செயல்படத் தொடங்கும். நினைவில் பதிவாகும் தரமும் குறையும்.

குறைந்துகொண்டே செல்லும் பலன். ஒரு படிப்பு அமர்வின் முதல் 20 நிமிடங்களே பொதுவாக அதிகப் பயனளிக்கும். அடுத்த 20 நிமிடங்களில் பலன் சிறிது குறையும். மூன்றாவது மணிநேரத்தை அடையும்போது, செயலில் கற்பதைவிட செயலற்ற முறையில் பாடப்பொருளைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் நிலைக்கு நீங்கள் சென்றுவிடலாம் — கண்கள் பக்கத்தின் மீது நகர்ந்தாலும், நினைவில் தங்குவது மிகக் குறைவாக இருக்கும்.

குறுக்கீடு. ஒரே அமர்வில் ஒரே மாதிரியான பாடப்பொருளை அதிகளவில் படிக்கும்போது — எடுத்துக்காட்டாக, 50 புதிய சொற்கள் — அவை ஒன்றுக்கொன்று குறுக்கிடத் தொடங்குகின்றன. அமர்வின் தொடக்கத்தில் கற்ற சொற்கள், பின்னர் கற்ற சொற்களால் பாதிக்கப்படுகின்றன. இது முன்னோக்கு மற்றும் பின்னோக்குக் குறுக்கீடு எனப்படுகிறது. ஒரே நேரத்தில் குவித்துப் படிப்பது அந்தத் தருணத்தில் பயனுள்ளதாகத் தோன்றினாலும், அதன் பலன் விரைவில் மறைந்துவிடுவதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம்.

தேர்ச்சி பெற்றுவிட்டதாகத் தோன்றும் மாயை. நீண்ட அமர்வுகள் சரளமாகத் தெரிந்துவிட்டது போன்ற உணர்வை உருவாக்குகின்றன. கடந்த ஒரு மணிநேரத்தில் ஒரு சொல்லை ஆறு முறை பார்த்திருப்பதால், அது நன்கு தெரிந்ததாகத் தோன்றுவது இயல்புதான். ஆனால் அந்தப் பரிச்சயம் பெரும்பாலும் குறுகியகாலத்திற்கும் குறிப்பிட்ட சூழலுக்கும் மட்டுமே உரியது. சூழலை நீக்கிப் பாருங்கள் — செயலியை மூடிவிட்டு, இரண்டு நாட்கள் காத்திருங்கள் — அந்தப் பரிச்சயம் மறைந்துவிடும். கற்றுவிட்டதாகத் தோன்றியது பெரும்பாலும் தற்காலிகமான அடையாளம் காணும் திறன் மட்டுமே.

இதனால் நீண்ட அமர்வுகள் பயனற்றவை என்று பொருளல்ல. ஆழமான வாசிப்பு, நீண்ட கேட்புப் பயிற்சி அல்லது சிக்கலான இலக்கணத் தலைப்பைப் புரிந்துகொள்வதற்கு ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட 60 நிமிட அமர்வு பயனுள்ளதாக இருக்கலாம். ஆனால் சொற்களை நினைவில் தக்கவைத்தல், மொழி வடிவங்களை உறுதிப்படுத்துதல், தன்னியக்கத் திறனை வளர்த்தல் ஆகியவற்றுக்கு குறுகிய, அடிக்கடி நடைபெறும் அமர்வுகளே கிட்டத்தட்ட எப்போதும் சிறந்தவை.

பழக்கத்தின் அடுக்கு: பயிற்சியைத் தன்னியக்கமாக்குதல்

சீரான தொடர்ச்சி முக்கியம் என்பதை அறிவது ஒரு விஷயம். உண்மையில் தொடர்ந்து செய்வது வேறொரு விஷயம். இங்குதான் பழக்கங்கள் குறித்த அறிவியல் பயன்படுகிறது. ஆனால் அந்த அறிவியல் உண்மையில் என்ன கூறுகிறது என்பதை வெளிப்படையாகப் பார்ப்பது அவசியம். ஏனெனில் இந்தக் கதையின் பிரபலமான பதிப்பு, உண்மையான தரவுகளைவிட மிகவும் எளிமையாக உள்ளது.

நீங்கள் பெரும்பாலும் கேள்விப்பட்டிருக்கும் எண்ணிக்கை “66 நாட்கள்.” இது யுனிவர்சிட்டி காலேஜ் லண்டனைச் சேர்ந்த பிலிப்பா லாலி மற்றும் அவரது சக ஆய்வாளர்கள் 2010ஆம் ஆண்டில் நடத்திய, பரவலாக மேற்கோள் காட்டப்படும் ஓர் ஆய்விலிருந்து வந்தது. அந்த ஆய்வு ஐரோப்பிய சமூக உளவியல் இதழில் வெளியிடப்பட்டது. 96 தன்னார்வலர்கள் 12 வாரங்களுக்கு, தண்ணீர் குடித்தல், பழம் சாப்பிடுதல், உடற்பயிற்சி செய்தல் போன்ற ஒரு புதிய தினசரிப் பழக்கத்தை உருவாக்க முயன்றனர். அவர்களுடைய தன்னியக்க உணர்வு காலப்போக்கில் எப்படி வளர்ந்தது என்பதை ஆய்வாளர்கள் மாதிரியாக்கினர்.

இந்த ஆய்வைப் பற்றிய பிரபலமான விளக்கங்களில் பொதுவாக விடுபடும் பகுதி இதுதான்: பங்கேற்பாளர்களில் பாதியளவு பேரிடம் மட்டுமே பழக்க உருவாக்கம் தெளிவாகவும் ஆய்வு மாதிரிக்குப் பொருந்தும் வகையிலும் காணப்பட்டது. அந்தக் குழுவில், ஏறத்தாழத் தன்னியக்க நிலையை அடைவதற்கான மத்திய கால அளவு 66 நாட்களாக இருந்தது. ஆனால் ஒரு கோப்பைத் தண்ணீர் குடிப்பது போன்ற எளிய பழக்கங்களுக்கு அது 18 நாட்களாகக் குறைந்திருந்தது. உடற்பயிற்சி போன்ற கடினமான செயல்களுக்கு மத்திய கால அளவு 91 நாட்களாக இருந்தது. சிலர் 254 நாட்களுக்குப் பிறகும் தன்னியக்க நிலைக்கு அருகில்கூட வரவில்லை.

எனவே, “66 நாட்கள்” என்பது அனைவருக்கும் பொருந்தும் விதியாக ஒருபோதும் முன்வைக்கப்படவில்லை. பெரும்பாலும் எளிமையான தினசரிச் செயல்களில், பழக்க உருவாக்கம் தெளிவாக நடந்தவர்களின் நடுப்புள்ளி மட்டுமே அது.

நம்பிக்கையளிக்கும் விஷயம் என்னவென்றால், அந்த முக்கிய எண்ணிக்கைக்கு ஒரு விளக்கக் குறிப்பு தேவைப்பட்டாலும், மிகப் பெரியதும் சமீபத்தியதுமான ஆய்வுத் தொகுப்பு இதன் பொதுவான போக்கை ஆதரிக்கிறது. 20 ஆய்வுகளையும் 2,600க்கும் மேற்பட்ட பங்கேற்பாளர்களையும் ஒருங்கிணைத்த 2024ஆம் ஆண்டின் தொகுப்பாய்வு, உடல்நலம் தொடர்பான பழக்கங்களுக்கு 59 முதல் 66 நாட்கள் வரை இதேபோன்ற மத்திய கால அளவைக் கண்டறிந்தது. மெதுவான நிகழ்வுகளால் மேலே இழுக்கப்பட்ட சராசரி இதைவிடக் கணிசமாக அதிகமாக, மூன்று முதல் ஐந்து மாதங்களுக்கு அருகில் இருந்தது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறினால், உண்மையான விளக்கம் “66 நாட்களில் முடிந்துவிடும்” என்பதல்ல. “இதற்கு வாரங்கள், பெரும்பாலும் மாதங்கள் ஆகலாம்; நபருக்கும் செயலின் கடினத்தன்மைக்கும் ஏற்ப குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் இருக்கும்” என்பதே சரியான விளக்கம்.

முதல் ஆய்வும் புதிய தொகுப்பாய்வும் ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒரு கருத்து உள்ளது. தினசரிப் பயிற்சியை உருவாக்க உண்மையில் முக்கியமானதும் அதுவே: ஒரே ஒரு நாளைத் தவறவிடுவது பழக்க உருவாக்கச் செயல்முறையைப் பெரிதாகத் தடம்புரளச் செய்யவில்லை. இடைவிடாத தொடர்நாள் சாதனையைவிட, ஒரே மாதிரியான சூழலில் தொடர்ந்து நிகழும் ஒட்டுமொத்த மறுபயிற்சி முறையே முக்கியமானதாக இருந்தது.

இந்த விளக்கக் குறிப்புகள் இருந்தாலும், மொழி கற்பவர்களுக்கு இது ஊக்கமளிக்கும் செய்தி. நீங்கள் எந்த நாளையும் தவறவிடாத தொடர்நாள் சாதனையைப் பராமரிக்க வேண்டியதில்லை. ஒரு செவ்வாய்க்கிழமையைத் தவறவிட்டதற்காக உங்களைத் தண்டிக்க வேண்டியதுமில்லை. பயிற்சிக்கு வருவது விதிவிலக்காக இல்லாமல் இயல்பான தேர்வாக மாறும் ஓர் அமைப்பே உங்களுக்குத் தேவை. மேலும் தினசரிப் பயிற்சி முயற்சியாகத் தோன்றாமல் இருப்பதற்கு சில வாரங்களைவிட அதிக நேரம் ஆகலாம் என்ற யதார்த்தமான எதிர்பார்ப்பும் தேவை.

மொழிக் கற்றலுக்கு நேரடியாகப் பொருந்தும் பழக்க ஆய்வின் சில கொள்கைகள்:

ஏற்கெனவே உள்ள வழக்கத்துடன் இணைக்கவும். ஒரு புதிய பழக்கத்தை உருவாக்குவதற்கான மிகவும் நம்பகமான வழி, அதை நீங்கள் ஏற்கெனவே தினமும் செய்யும் செயலுடன் இணைப்பதாகும். காலைக் காபிக்குப் பிறகு பயிற்சி செய்யுங்கள். பயணத்தின்போது செய்யுங்கள். மதிய உணவுக்குப் பிறகு உடனடியாகச் செய்யுங்கள். ஏற்கெனவே உள்ள அந்தச் செயலே பயிற்சிக்கான தூண்டுதலாக மாறும்.

தொடங்குவதற்கான தடைகளைக் குறைக்கவும். தினசரிப் பயிற்சிக்காக மடிக்கணினியைத் திறந்து, உள்நுழைந்து, சரியான பாடத்தைக் கண்டுபிடித்து, 30 நிமிடங்களை ஒதுக்க வேண்டுமெனில் தடைகள் அதிகம். ஆனால் தண்ணீர் கொதிக்கக் காத்திருக்கும்போது கைப்பேசியை எடுத்து ஐந்து நிமிடங்கள் மீள்பார்வை செய்வதாக இருந்தால் தடைகள் குறைவு. ஊக்கம் குறைவாக இருக்கும் நாட்கள் பல வரும்; அப்போது குறைவான தடைகளே வெற்றிபெறும்.

பயனளிக்கும் என்று தோன்றும் அளவைவிடச் சிறியதாகத் தொடங்கவும். தற்போது நீங்கள் பயிற்சி செய்வதே இல்லை என்றால், தினமும் 30 நிமிடங்களில் தொடங்க வேண்டாம். ஐந்து நிமிடங்களில் தொடங்குங்கள். முதல் சில வாரங்களின் இலக்கு முன்னேற்றம் அல்ல; பயிற்சி முறையை நிலைநிறுத்துவதுதான். பழக்கம் நிலையானதும் நேரத்தை அதிகரிக்கலாம்.

வெகுமதியைக் கண்ணுக்குத் தெரியும்படி செய்யுங்கள். ஒவ்வொரு அமர்வுக்குப் பிறகும் அதை ஏதாவது ஒரு முறையில் குறியிடுங்கள். ஒரு சரிக்குறி. தொடர்நாள் எண்ணிக்கை. ஒரு சிறிய குறிப்பு. சீரான தொடர்ச்சிக்கான கண்ணுக்குத் தெரியும் ஆதாரத்துக்கு மூளை எதிர்வினையாற்றுகிறது. அந்த ஆதாரம், “இதைத் தினமும் செய்பவர்” என்ற அடையாளத்தை உங்களுக்குள் உருவாக்குகிறது.

நேர அளவை அல்ல, பயிற்சி முறையைப் பாதுகாக்கவும். சில நாட்களில் 20 நிமிடங்கள் பயிற்சி செய்ய முடியும். வேறு சில நாட்களில் மூன்று நிமிடங்களே கிடைக்கும். நீங்கள் பயிற்சிக்குத் தவறாமல் வருவதுதான் முக்கியம். பரபரப்பான நாளில் மூன்று நிமிடங்கள் செயலில் நினைவுகூர்வது, பயிற்சியை முழுவதுமாகத் தவிர்த்துவிட்டு வார இறுதியில் ஈடுசெய்வதைவிட நீண்டகால நினைவுத் திறனுக்கு அதிகப் பலன் தரும்.

உண்மையிலேயே நிலைக்கும் தினசரி பயிற்சியை உருவாக்குவது எப்படி

அறிவியலை அறிந்திருப்பது உதவிகரமானது. ஒரு தெளிவான அமைப்பைக் கொண்டிருப்பது அதைவிடச் சிறந்தது. ஆய்வுகள் பரிந்துரைக்கும் கருத்துகளுடன் ஒத்துப்போகும் ஓர் அணுகுமுறை இதோ:

1. நிலையான நேரத்தையும் சூழலையும் தேர்ந்தெடுக்கவும். “நேரம் கிடைக்கும்போது செய்வேன்” என்று இருக்க வேண்டாம். உங்கள் நாளில் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து அதைப் பாதுகாக்கவும். மனவுறுதியும் கவனமும் பொதுவாகக் காலையில் அதிகமாக இருப்பதால் அந்த நேரம் சிறப்பாக அமையலாம். ஆனால் நீங்கள் உண்மையில் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்யக்கூடிய நேரமே சிறந்த நேரம்.

2. ஒவ்வொரு அமர்வையும் செயலில் நினைவுகூர்வதுடன் தொடங்கவும். எந்தப் புதிய உள்ளடக்கத்திற்கும் செல்வதற்கு முன், ஏற்கெனவே கற்றவற்றை நினைவிலிருந்து மீட்டெடுக்க முதல் சில நிமிடங்களைச் செலவிடுங்கள். நேற்று கற்ற சொற்களை மீள்பார்வை செய்யுங்கள். முன்பு பார்த்த ஒரு வாக்கியத்தை மீண்டும் உருவாக்க முயலுங்கள். இது தொடர்புடைய நினைவுச் சுவடுகளைத் தயார்படுத்தி, புதிய பாடப்பொருளுடன் இணைப்பதை எளிதாக்கும்.

3. உள்வாங்குதலையும் வெளிப்படுத்துதலையும் இணைக்கவும். வாசிப்பதிலும் கேட்பதிலும் மட்டுமே உங்கள் நேரம் முழுவதையும் செலவிட வேண்டாம். குறைந்தது சில நிமிடங்களையாவது மொழியை வெளிப்படுத்துவதற்குப் பயன்படுத்துங்கள்: ஒரு வாக்கியத்தை எழுதுங்கள், ஒரு சொற்றொடரைச் சத்தமாகச் சொல்லுங்கள் அல்லது ஒரு கேள்விக்குப் பதிலளியுங்கள். சொற்களை நாம் ஏன் மறக்கிறோம் என்பது குறித்த எங்கள் கட்டுரையில் விளக்கியதுபோல், அடையாளம் காணும் அறிவைப் பயன்படுத்தக்கூடிய அறிவாக மாற்றுவது வெளிப்படுத்தும் பயிற்சிதான்.

4. பயிற்சி வடிவத்தை மாற்றுங்கள். நேற்று ஃபிளாஷ் கார்டுகளை மீள்பார்வை செய்திருந்தால், இன்று ஒரு குறுகிய வாசிப்புப் பகுதி, கேட்புப் பயிற்சி அல்லது உரையாடல் பயிற்சியைச் செய்யலாம். இந்த மாறுபாடு கவனத்தைப் புத்துணர்வுடன் வைத்திருப்பதுடன், மேலும் நெகிழ்வான நினைவுச் சுவடுகளையும் உருவாக்குகிறது. மூன்று வெவ்வேறு பயிற்சி வகைகளில் சந்திக்கும் ஒரே சொல், ஒரே வடிவத்தில் மூன்று முறை சந்திக்கும் சொல்லைவிட வலுவாக நினைவில் சேமிக்கப்படும்.

5. மிகச் சிறிய மீள்பார்வையுடன் முடிக்கவும். கடைசி ஓரிரு நிமிடங்களில், அந்த அமர்வின் மிக முக்கியமான இரண்டு அல்லது மூன்று விஷயங்களை விரைவாக மீண்டும் பாருங்கள். இது சமீபத்தில் பார்த்ததன் நினைவுப் பலனை அதிகரித்து, அமர்வு முடிவதற்கு முன் பாடப்பொருள் இன்னொரு முறை நினைவில் பதிவாக உதவும்.

6. இடைவெளிகளை அமைப்பே நிர்வகிக்கட்டும். ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் எப்போது மீள்பார்வை செய்ய வேண்டும் என்பதை நீங்கள் முடிவு செய்ய வேண்டியதில்லை. அதற்காகத்தான் இடைவெளி விட்டு மீள்பயிற்சி செய்யும் அமைப்பு உள்ளது. பயிற்சிக்கு வந்து, அதில் ஈடுபடுவதே உங்கள் பணி. ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் நீங்கள் எவ்வளவு சிறப்பாக நினைவுகூர்ந்தீர்கள் என்பதன் அடிப்படையில், மீள்பார்வை அட்டவணையைப் பயிற்சிக் கருவியே நிர்வகிக்க வேண்டும்.

இந்த அமைப்பிற்கு 10–20 நிமிடங்கள் போதும். இது பிரமிப்பூட்டுவதாகத் தோன்றாது. மூன்று மணிநேரப் படிப்பு மாரத்தான் தரும் வியத்தகு உணர்வையும் தராது. ஆனால் பல வாரங்களிலும் மாதங்களிலும் இதன் பலன் பெருகிக்கொண்டே செல்லும்; நீண்ட படிப்பு மாரத்தான்களால் அதைச் செய்ய முடியாது.

பெரிய பார்வை: கற்றலை ஒரு பாடமாக அல்ல, சுழற்சியாகப் பார்ப்பது

இடைவெளி விளைவைத் தவிர, சீரான தொடர்ச்சி முக்கியமானதாக இருப்பதற்கு இன்னொரு காரணமும் உள்ளது.

பெரும்பாலான மொழிக் கற்றல் முறைகள் தனித்தனியான பாடங்களின் தொடராக அமைக்கப்பட்டுள்ளன: பாடம் 1, பாடம் 2, பாடம் 3. ஒரு பாடத்தை முடித்துவிட்டு அடுத்ததற்குச் செல்கிறீர்கள். அவற்றுக்கிடையிலான தொடர்பு பெரும்பாலும் மிகக் குறைவாக இருக்கும். ஒவ்வொரு பாடமும் ஒரு சிறிய தீவைப் போன்றது.

ஆனால் மொழி என்பது தீவுகளின் பட்டியல் அல்ல. அது ஓர் இணைப்பு வலை. சொற்கள் இலக்கணத்துடன் இணைகின்றன. இலக்கணம் சூழலுடன் இணைகிறது. சூழல் உரையாடலுடன் இணைகிறது. திங்களன்று வாசித்த ஒரு சொற்றொடர் வியாழனன்று நடைபெறும் உரையாடலில் பயன்படலாம். செவ்வாயன்று ஒரு வினாடி வினாவில் செய்த தவறு, சனிக்கிழமை உரையாடலில் திருத்தப்படலாம்.

இந்த இணைப்புகள் பராமரிக்கப்படும்போதுதான் மிகச் சிறந்த கற்றல் நிகழ்கிறது. நீங்கள் பயன்படுத்தும் அமைப்பு, நீங்கள் கற்றதையும், சிரமப்பட்டதையும், அடுத்து எதற்குத் தயாராக இருக்கிறீர்கள் என்பதையும் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும். திங்கள்கிழமையின் வாசிப்பு வியாழக்கிழமையின் உரையாடலுக்கு உதவ வேண்டும். செவ்வாய்க்கிழமையின் தவறு சனிக்கிழமையின் பயிற்சியை வடிவமைக்க வேண்டும்.

மொழிக் கற்றலைத் தொடர்பில்லாத தனித்தனி அமர்வுகளின் தொடராகக் கருதுவதற்கும், தொடர்ச்சியான சுழற்சியாகக் கருதுவதற்கும் இடையிலான வேறுபாடு இதுதான். முதல் முறையில், ஒவ்வொரு அமர்வும் தொடக்கத்திலிருந்து ஆரம்பிக்கிறது. இரண்டாவது முறையில், ஒவ்வொரு அமர்வும் அதற்கு முன் நடந்த அனைத்தின் மீதும் கட்டமைக்கப்படுகிறது.

சீரான பயிற்சி என்பது அடிக்கடி செய்வது மட்டுமல்ல. அது தொடர்பு அறாமல் தொடர்வதையும் குறிக்கிறது. இணைப்பு அறுந்துவிடாத அளவுக்கு அடிக்கடி பயிற்சிக்கு வருவது முக்கியம் — கடந்த வாரம் சேமித்த சொல் இன்னும் உங்கள் பயிற்சியில் உயிருடன் இருக்க வேண்டும்; நேற்று செய்த தவறு திருத்துவதற்குப் போதுமான அளவு நினைவில் புதிதாக இருக்க வேண்டும்; நீங்கள் அடைந்த முன்னேற்றம் அடுத்த படிக்கான ஊக்கத்தை அளிக்கும் அளவு தெளிவாகத் தெரிய வேண்டும்.

இடைவெளி விளைவால் மட்டுமே ஞாயிற்றுக்கிழமை மூன்று மணிநேரம் படிப்பதைவிடத் தினமும் பதினைந்து நிமிடங்கள் பயிற்சி செய்வது சிறந்ததாக இருப்பதில்லை. அது கற்றல் சுழற்சியை அறுபடாமல் வைத்திருப்பதாலும் சிறந்ததாகிறது. அறுபடாத அந்தச் சுழற்சியில்தான் உண்மையான, நீடித்த மொழித் திறன் உருவாகிறது.

முக்கியக் கருத்துகள்

  1. குவித்துப் படிப்பதைவிட இடைவெளிப் பயிற்சி சிறந்தது. பயிற்சியைச் சில நீண்ட அமர்வுகளில் குவிப்பதைவிட, பல குறுகிய அமர்வுகளில் பரப்பிச் செய்வது கணிசமாகச் சிறந்த நீண்டகால நினைவுத் திறனை வழங்குவதாகப் பல பத்தாண்டுகால ஆய்வுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன. மொத்த நேரம் ஒரே அளவாக இருக்கலாம். அமைப்புதான் வேறுபாட்டை உருவாக்குகிறது.
  2. நீண்ட அமர்வுகளின் பலன் குறைந்துகொண்டே செல்கிறது. கவனச் சோர்வு, ஒரே மாதிரியான விஷயங்களுக்கு இடையிலான குறுக்கீடு, சரளமாகத் தெரிந்துவிட்டது போன்ற மாயை ஆகியவை நீண்ட படிப்பு அமர்வுகளின் பயனைத் தடுக்கின்றன. 30–45 நிமிட ஒருமுக முயற்சிக்குப் பிறகு, நினைவில் பதிவாகும் தரம் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் குறைகிறது.
  3. அமர்வுகளுக்கு இடையிலான “இடைவெளி” வீணான நேரமல்ல. அந்த நேரத்தில்தான் நினைவின் ஒருங்கிணைப்பு நிகழ்கிறது. ஒரு காலதாமதத்திற்குப் பிறகு தகவலை மீட்டெடுப்பது கடினமானது; அந்தச் சிரமம்தான் நினைவை வலுப்படுத்துகிறது. மிக எளிதான பயிற்சி ஆழமற்ற பயிற்சியாகும்.
  4. சீராகச் செயல்படுவது ஒரு பழக்கம்; ஆளுமைப் பண்பு அல்ல. பழக்கம் உருவாகப் பொதுவாகச் சில வாரங்கள் முதல் சில மாதங்கள் வரை ஆகலாம் என்றும், நபருக்கும் செயலின் கடினத்தன்மைக்கும் ஏற்ப இது பெரிதும் மாறுபடும் என்றும் ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. ஒரு நாளைத் தவறவிடுவது எல்லாவற்றையும் மீண்டும் தொடக்கத்திற்குக் கொண்டுசெல்லாது. ஒட்டுமொத்தத் தொடர்ச்சியான பயிற்சி முறையே முக்கியம்.
  5. தொடங்குவதற்கான தடைகளைக் குறைக்கவும். ஏற்கெனவே உள்ள வழக்கத்துடன் பயிற்சியை இணைக்கவும். தொடங்குவதை எளிதாக்கவும். பரபரப்பான நாளில் ஐந்து நிமிடங்கள் பயிற்சி செய்வது, எதுவும் செய்யாமல் “வார இறுதியில் ஈடுசெய்வேன்” என்று உறுதியளிப்பதைவிட ஒப்பிட முடியாத அளவு மதிப்புமிக்கது.
  6. ஒவ்வொரு அமர்விலும் உள்வாங்குதலையும் வெளிப்படுத்துதலையும் இணைக்கவும். வாசிப்பும் கேட்டலும் புரிதலை வளர்க்கின்றன. பேசுவதும் எழுதுவதும் பயன்படுத்தும் திறனை வளர்க்கின்றன. இரண்டுமே தேவை; அடிக்கடி நடைபெறும் குறுகிய பயிற்சி இரண்டிற்கும் பலனளிக்கும்.
  7. அட்டவணையை அமைப்பே நிர்வகிக்கட்டும். பயிற்சிக்கு வந்து அதில் ஈடுபடுவதே உங்கள் பணி. ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் மீள்பார்வை செய்வதற்கான சிறந்த நேரத்தை, உங்கள் உண்மையான செயல்திறனுக்கு ஏற்ப மாறும் இடைவெளி மீள்பயிற்சி அமைப்பு நிர்வகிக்க வேண்டும்.
  8. பாடங்களாக அல்ல, சுழற்சிகளாகச் சிந்தியுங்கள். மிகவும் பயனுள்ள கற்றல், ஒவ்வொரு அமர்வையும் அதற்கு முந்தைய அமர்வுகளுடன் இணைக்கிறது. சொற்கள், தவறுகள், உரையாடல்கள், திருத்தங்கள் ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்ந்து உதவ வேண்டும். செயலியைத் திறக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் தொடக்கத்திலிருந்து ஆரம்பிக்கக் கூடாது.

உங்களுக்கு அதிக மணிநேரங்கள் தேவையில்லை. அதிக மனவுறுதியும் தேவையில்லை. உங்கள் மூளை உண்மையில் கற்கும் விதத்துடன் ஒத்துப்போகும் ஓர் அமைப்பே தேவை. குறுகிய நேரத்திற்காவது தொடர்ந்து பயிற்சிக்கு வருவதற்கான ஒழுக்கத்தைப் பேணுங்கள்; அதன் பெருகும் பலன் மற்றவற்றைச் செய்துமுடிக்கட்டும்.

உங்கள் தினசரி அமர்வுகள் ஒன்றோடொன்று இணையும், இடைவெளிகள் உங்களுக்காக நிர்வகிக்கப்படும், முன்பு செய்த அனைத்தின் மீதும் உங்கள் முன்னேற்றம் கட்டமைக்கப்படும் தொடர்ச்சியான, தேவைக்கேற்ப மாறும் பயிற்சிக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட கற்றல் சூழலை நீங்கள் தேடுகிறீர்கள் என்றால், Vocafy இந்த அணுகுமுறையை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறது என்பதை இங்கே அறியலாம்.